 |
Rust aan het front - 29/04/2006 - Mensen |
|
|
Na terugkomst uit Denemarken alleen maar gewerkt en me over de kids ontfermd. Weinig culi belevenissen, behalve dat ik gisteren weer eens waanzinnig heb geluncht bij Viaandeschelde, alleen!! Ik had twee dates, Steven en Bas, die allebei na elkaar afbelden. Ik had me er zo ontzettend op verheugd dat ik lekker alleen ben gegaan. Flesje Toques, Autan 2001, en 6 heerlijke gerechtjes. Supermiddag dus, afgesloten om 8 uur bij Bert's eetcafe in Naarden. Hele andere koek, ook prima!!
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Marie Louise - 25/04/2006 - Restaurants |
|
|
2 dagen thuis geweest en alweer in de wagen naar Denemarken. De half-jaarlijkse salesmeeting van Rice begint morgen en we zijn wat eerder gegaan om nog e.e.a. door te nemen en te bespreken. 800 km is gewoon een volle dag in de auto, zeker in Duitsland waar ze op 5 plekken tegelijk aan de weg bezig zijn op onze route. We slapen aan zee, en eten s'avonds met onze Deense vrienden in Marie Louise, de topper van Odense. We beginnen met een glaasje Condrieu 2003 en een kleine kruidensalade met een terrine van ossenhaas. Prima start! Door met langoustines met een saus van bisque van langoustines, in een soort romig aardappeltorentje, met wat rauwe bloemkool, olijfolie, balsamicoazijn en amandelen. Hierbij een glas Panizzi, vernaccia di San Jimignano (I, 2004), beetje strak maar prima. Het volgende gerecht is een stukje in donker bier gestoofde varkenswang met selderij en wortel, lekker aards maar een tikje zoet, zodat de vrij lichte pinot noir van Main Divide uit Canterbury (NZ, 2003) een beetje wordt weggeduwd. Hier maakt de hierna geserveerde Chateau-neuf-du-Pape van Font de Michelle (F, 2002) weliswaar gehakt van, hoewel het merendeel van de tafel 'm wat te heftig vond (niets mis mee, stond dus gewoon op de rekening!) Hij wordt ingeruild voor een andere, van Saint Cosme (F, 2003), die inderdaad wat liever is, en mischien ook wat beter gaat bij de ossenhaas met geconfijte knoflook, puree van topinambour en saus van glace de viande met merg. Overigens lijkt de presentatie van dit gerecht sprekend op die van de langoustines. We gaan aan de kaas; allemaal van dit eiland (Fyn), een lepeltje gerookte kaas (heel heftig), een soort emmentaler, ganchego (manchego van geit) en iets blauws. Geserveerd met een zwart (tasting) glas met wijn zodat je niet kunt zien welke kleur je drinkt. We moeten raden en niemand heeft het goed. Én vrij lichte Amarone van Speri (I, 2000), mwah.... Het laatste gerecht is een stukje gepocheerde peer met een granité van karnemelk met wat pop-up suikers (suikerkorrels die in je mond soort van ontploffen), en een glaasje perencompote met gelei van drop en perenschuim (niet te eten!). Hierbij nog een glaasje beerenauslese van Samling, Burgenland (A, 2004). T'is mooi geweest en de taxi staat voor.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Back home - 22/04/2006 - Reizen |
|
|
Oninteressante vlucht, buiten dat ik eindelijk eens naast een normaal iemand zat. En wat bleek, nog aardig ook! Thuis gekomen (is Schiphol thuis?) de trein naar het WTC genomen, bij Bas (Pays Bas) plaats genomen en aan de Alligoté gegaan. Na een uurtje (ruim) voegde de familie zich bij me en hebben we ouderwets lekker gegeten en vooral gehangen. Garnalenkroketjes, zwezerik, risotto en de lekkerste worst van Zuid (ik wilde zeggen Amsterdam, maar dan doe ik vriend Frans Louman tekort, wat overigens wel een heel ander soort worsten zijn). Nog een Toques & Clochers Haute Vallée er achteraan. 10 uur thuis. Op de bank, sigaartje en gewacht tot Henk, Frits en Jan bij Talpa de tuin in liepen. Te laat naar bed dus!
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Snackmar las Golondrinas - 21/04/2006 - Restaurants |
|
|
Laatste dag alweer, time flies when you're having fun. Ik ben enorm opgeschoten, maar nog niet klaar. Vanmiddag geluncht met m'n vriend Domingo, bij zijn moeder, fava's a la Catalana (tuinbonen met spek en bloedworst). Vanavond zit ik bij mijn vriend Quim, die samen met Sergio een snackmar heeft, een uitgebreide tapasbar, in het centrum van Rosas. 21 stoelen en dan zit het echt vol, en in de zomer nog een terras. Sergio is een voormalige souschef van El Bulli, zoals ik al eerder meldde. Quim ken ik al m'n hele leven, we zijn net zo oud en hij is de zoon van Marguerita, eigenaresse van de strandtent/restaurant waar ik in de zomer woon.
Het eten is hier geweldig, er zijn altijd nieuwe wijnen, je zit aan hoge krukken en wat je niet in de open keuken kunt zien wordt met een soort webcam weergegeven op een flatscreen boven de bar. Heel wat anders dan Can Pollo, de kroeg die hier vroeger zat. Ik begin met wat chips met paprikapoeder en azijnschuim (Sergio is in zijn schuimperiode) en een glas rode cava. De volgende tapita's zijn 3 gevulde olijfjes, piment, ansjovis en boquerone (ingelegde sardine). Quim opent een fles Petrea blanco, 80% chardonnay, 20% xarello, van Mas Comtac (E, Penedès, 2002), heerlijk!
We gaan door met een gelei van jabugo (ham) met daarop een doperwtensoepje, slagroomschuim en een stukje uitgebakken jabugo. Weer heerlijk. Sergio zit vol grappen, dus in het licht van de naderende zomer krijg ik 3 hele kleine bikini's (tosti's) met cepes en mozarella, sobrasada (soort chorizo uit Mallorca) en emmenthaler, en jabugo met brie. Grappig, hoewel alleen de eerste echt smaak heeft. De volgende, heavy, tapas is patatas bravas, een soort Pluk's potatoes met pikante tomatensaus en schuim van aioli. Waanzinnig, maar wat ik al zei, heavy! De brandade de morue (stokvis) met pijnboompitten, rozijnen en bieslook, is excuise zoals altijd. Ongelooflijk creamy, niet teveel knoflook en niet te zout. Meesterlijk! De gebakken zeeduivel met honing-aioli is lekker maar niet spectaculair, evenals de gebakken foie gras met crème van garbanzos en een stamppotje van aardappel en bloemkool. Quim vraagt of ik een dessert wil en ik zeg hem dat ik het pand niet verlaat voordat ik nog de Niki Lauda heb gegeten, calemares a la romana met inktvisinkt door het beslag (...look like the ears of...). Sergio kijkt een beetje pissed, was al aan het opruimen, maar gaat door de knieën. Het toetje is een estofado van rode vruchten met roze peper en kokosschuim. Ik eindig, in plaats van koffie, met een glaasje Par, vino naranja van Bodegas Iglesias (E, broer van?) een met sinaasappellikeur verstevigde wijn, die niet echt ergens over gaat, maar gewoon onwijs lekker is. Na het maken van wat nieuwe Haagse vrienden besluit ik het anker te lichten. Mooie avond, hoop schuim! |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
El celler de Can Roca - 20/04/2006 - Restaurants |
|
|
Na weer een lange dag rijd ik bij het vallen van de avond richting Girona, naar de gebroeders Roca(**). Drie broers, chef, patissier en maître-sommelier, die een klein restaurant in een suburb van Girona bestieren. Ik kom hier bijna ieder jaar, heel wat makkelijker dan binnenkomen bij El Bulli!
Aan tafel gezeten, om kwart over 9 ben ik de eerste, krijg ik direct een glas cava van Albet i Noya, uitgebracht onder eigen label. Een aardige binnenkomer. De menukaart biedt, buiten een enorm stuk karton (waarom moet dat altijd zo onhandig groot?), een aantal menu's, een à la carte gedeelte en een sectie klassiekers, allen voorzien van het jaartal waarin ze zijn geboren. De amuses bestaan uit een gesuikerd hoorntje met hazelnootpasta, een vermomde olijf met ansjovis (zwart balletje van olijvengelei met een puree van ansjovis) en een soort ronde chip van Parmezaanse kaas met truffelolie. Ik kies voor een nieuwe wijn, dit jaar slechts 1980 flessen op de markt, Nun, garnatxa, vinya dels Taus (E, Penedés, 2004). De 2de ronde amuses, hier tapas geheten, bestaan uit een véloute van amandel en komkommer, een mousse van doperwten met mandarijn en bergamotte, en een gemarineerde sardine met appel, kervel, baslilicum en groene chartreuse. Poeh poeh, wat een smaken en combi's....
We gaan door met een oester in gegeleerde maar wel bubbelende champagne, met curry, appel en pain d'épices ( soort ontbijtkoek), gevolgd door een staafje foie gras met een reductie van Pedro Ximenez (zoete sherry). Aaai.... trek ik zo een klein haartje uit de foie!
We gaan door, met hele kleine tuinbonen met munt, een mini-stukje gestoofd varken en een warme gelei (à la Catalane), weer gevolgd door een coquille in een infusion van algen, groene thee, doperwten en sinaasappel. Een plaatje, maar weer warme gelei. De volgende gang is redelijk spectaculair en bestaat uit een glazen cloche met witte rook eronder (hoog Catweazle gehalte). Wanneer de cloche eraf gaat vult de ruimte zich kort met een heftige rooklucht, die ook meteen weer verdwijnt. Ik zie 4 minuscule stukjes tonijn met perzikcompote en jeneverbesmayo. Mooi! Door met een stukje loup de mer met citruspuree, groene asperge (rauw door de dunschiller) en bergamotte. We gaan aan de rode wijn, Corullon uit Bierzo, mencilla druif (E, 2003) want de geconfijte (Iberico) varkensbuik komt eraan, met een terrine van knoflook en kweepeer. Beetje vet, maar onwijs. Varken wat naar varken smaakt. De laatste gang is duif, met rozen, aardbeien en sandalwood. Weer waanzinnig, de broertjes zijn nogal in de parfum ingrediënten, wat het eerste toetje ook weergeeft. Overigens is het nu half 11, en zit ik een uur en een kwartier aan tafel. Ik heb een boekje bij me maar nog geen tijd om een letter te lezen. Nu zijn de porties zo klein (gelukkig), en ben ik alleen, dat ik het eigenlijk wel prettig vind, dit moorddadige tempo.
Het eerste toetje is een moleculaire ontleding van het parfum Envy van Gucci, waarna het weer met eetbare zaken in elkaar is gezet. Crème van patchouli en vanille, compote van sinaasappel, peper en mandarijn, gelei van honing en sandalwood, fleur d'orange, fleur des roses, granité van bergamotte, en sinaasappelijs met koriander. Het klinkt ongelooflijk ingewikkeld, dat is het ook, maar het staat bij mij in de lijst van de 5 lekkerste toetjes ooit! Ik sluit af met geraspte kokos (ijs, natuurlijk) met een quenelle van ijs van eidooiers. Nog wat geijkte petits fours en om half 12 ga ik richting huis.
Het was top, beetje veel dezelfde ingrediënten, sandalwood, bergamotte, citrus, warme gelei, maar top! |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Tweede dag - 19/04/2006 - Reizen |
|
|
Niet heel veel te melden, werk gestaag door. Het is hier ongelooflijk stil, vandaag niet meer dan een paar honden en 5 mensen op het strand gezien, waardoor mijn favoriete restaurant besloot de deuren gesloten te houden. Wederom lunch in het hotel dus, risotto met saffraan en een (klein) stukje tarbot met tartaarsaus. Glaasje Avgvstvs (E, 2004) erbij, mij hoor je niet. Target wederom met 10% overschreden, het moet niet te gek worden. Die studenten krijgen het trouwens vrij goed vanaf augustus, ben benieuwd wat Harold ze nog qua wijn gaat aanbevelen. Aan het begin van de avond een klein tochtje gemaakt, o.a. langs het huis wat ik ooit gekocht heb, althans dat dacht ik, in de hoop dat er een olieraffinaderij naast is gebouwd. Helaas, het huis staat er nog, de omgeving is oaangetast en ziet er nog steed goed uit. Meant to be??
Ik eindig weer bij het hotel, dinsdag is hier in het dorp de nationale sluitingsdag in de horeca. Na een glaasje cava besluit ik te gaan eten en begeef me naar die eetzal, die net leegstroomt met de overige 5 gasten. Ik geniet, in m'n eentje in een zaal waar er zo 200 inpassen, van kaaskroketjes en een prachtige tournedos met morilles en drink een Emilio Moro uit de ribuera del duero (E, 2001). Nog even chillen op het terras met een Montecristo no 4, je mag in Spanje niet meer binnen roken sinds 1 januari, en om 11. 00 uur naar bed. |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Eerste dag - 18/04/2006 - Reizen |
|
|
De eerste dag zit erop. Vroeg begonnen, rustige lunch in het hotel, en direct weer door. Heb m'n moyenne gehaald, maar was pas om 8 uur klaar. Even het dorp in waar ik vriend Kim tegen het lijf liep. Kim heeft samen met Sergio een snackmar, gespecialiseerd in tapas. Sergio is een oude souschef van El Bulli, dus weet waar hij het over heeft. Vanavond zijn ze helaas dicht, maar sturen ze me naar Harry's bar. Ik vraag nog of ze daar echt achter staan, "ja hoor, en doe vooral de groeten aan Jordi".
In Harry's bar is het nog rustig, en ik bestel een fles lokale witte wijn, Coll de Roses 2004, chardonnay die gemaakt wordt tussen Rosas en Cadaques. Best binnen te houden maar niet laaiend, hoewel het volgens Jordi top is. De meer dan uitgebreide kaart bestaat voornamelijk uit kunstig op glazen borden neergevleide schilderijtjes, zo zie ik aan belendende tafels, en ik besluit het Spaans te houden. Een bord Jabugo ham met pan con tomate, kroketjes van Jabugo, en een bakje gamba's al ajillo (knoflookolie). Het is allemaal best, weinig aan te verknallen, alleen worden die warme kroketten een beetje ranzig van die gedroogde ham. Ondertussen blijk ik in een soort Duitse enclave te zitten, waar op het moment dat ik alles heb besteld de levende muziek begint. Het orkest bestaat uit 2 heren op leeftijd, met gitaren en een soort orgel, en de bekende toverdoos. Dit zijn dozen waar op commando riedeltjes minus 1 of 2 instrumenten en zang uitkomen, wat zij dan naadloos invullen. Na achtereenvolgens Hotel California en Pretty Woman (Roy draait zich om in z'n graf) besluiten ze de Duitse CD in de toverdoos te duwen en geniet ik achtereenvolgens van Udo Jurgens und Denny Christian. Mijn maag gaat net weer wat beter en ik besluit het noodlot niet te tarten. 11 uur in bed! |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Spanje - 17/04/2006 - Reizen |
|
|
Rustig weekend, hoewel ik niet echt goed uit de strijd ben gekomen na een etentje op het strand vrijdagavond. Eerst Okky die in het holst van de nacht de hele slaapkamer onderkotste, daarna ikzelf die de hele zaterdag met een akelig gevoel in de onderbuik heb rondgelopen. Enfin, lekker in de wagen naar Zeeland, drukproeven van Smart Food corrigerend, en 's-avonds gekookt voor de (schoon)familie. Traditioneel lamsvlees, met de salade van Pays Bas vooraf (kropslaharten met garnalen, groene kruiden en een gepocheerd ei). Toques et Clochers crèmant de Limoux voor de borrel, Madfish unwooded chardonnay (AUS, 2004) en Mas Borras pinot noir van Torres (E, 2004) bij het eten. Zondagochtend vroeg op en in de trein naar Schiphol. Vlekkeloze vlucht met de KLM naar Barcelona met zowaar goede catering (het kan dus toch) en een uitsekende service, in handen van Jeroen Blom. Het wat laat aangeboden plateau (2 van de 4 ovens waren kapot) bestond uit een salade van paddestoelen met stukjes kip (of kalf), olijven en sinaasappel, waarna wat stukjes gestoofd rundvlees in een saus, groene groentes en aardappelpuree. Nu ben ik zelf helemaal niet van de combi vlees of vis met vruchten, dus heb ik de sinaasappel gelaten voor wat hij was, en puree mag natuurlijk helemaal niet in mijn zware Montignac-régime! Serieus, het was prima binnen te houden, evenals de Viu Manent chardonnay (Chile, 2005). Nu dus achter mijn schrijftafeltje in Spanje, aan de slag met de studenten. Gisteren nog even met mijn lokale bakkersvriend gegeten, tallerinas (kleine schelpjes die even op de plancha zijn geweest) en een heerlijke steak. Glaasje Montecillo erbij (E, 2004, de gewone cuvée) en om half 11 naar bed. Ik ben er helemaal klaar voor!!
|
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Ingezonden brief! - 14/04/2006 - Restaurants |
|
|
Ik kreeg een mailtje van een trouwe lezer, Johan, wat ik jullie niet wil onthouden!
> .......Daarna naar Flo geweest. Redelijk bezet en in de loop van de middag steeds
> meer mensen. De bediening was erg vriendelijk maar niet adequaat. Eén
> bordje voor het brood met z'n drieën. Wijnglazen werden vergeten bij te
> plaatsen. Op een bepaald moment wilde men de rode in de oude witte wijn
> glazen schenken. Dit ging ons te ver.
> We hadden oesters en groene asperges, hetgeen meer dan een half uur duurde
> voordat het op tafel stond. Ondertussen hadden we gevraagd waar de wijn
> bleef, omdat het biertje al lang op was. We hadden een Chardonnay gevraagd
> maar die lag nog ongekoeld in de kelder en toen hebben we een Chablis
> gehad voor de zelfde prijs. Oesters waren goed maar dat mag je
> verwachten. De asperges met een rauwe ham en ruccola en parmakaas waren
> een verrassing. Toen kwam het hoofdgerecht. Heerlijke, op de tong
> smeltende kalfsborst. Na enige hapjes hebben we toch maar even gevraagd
> waar de wijn bleef. Gelukkig stond de Brouilly binnen enige seconden op
> tafel en die was erg verrukkelijk. Toen het dessert met natuurlijk een
> dessertwijn, even vergeten welke. Het halve flesje wat we hadden besteld
> stond ook niet gekoeld. Dus hebben we maar een glas per man genomen. Die
> schonken ze wel erg lekker vol.
> Conclusie. We gaan er nog eens naar toe voor het eten. Maar als de service
> dan niet georganiseerd is weten we het nog niet. Bang dat wel het Franse
> concept slaagt maar dat de Hollandse bediening veel te wensen over laat.
> Waar is de Franse drilmethode.
>
> Ga nu aan de drank!!
>
> SYS. Jo
>
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Toques & Clochers, diner - 13/04/2006 - Reizen |
|
|
Wel cool, iedereen strak in smoking, dames in het lang, de Nederlandse équipe ziet eruit om door een ringetje te halen. Vooral de mevrouw van Paddle's (Waddinxveen, gespecialiseerd in kleine gerechtjes) ziet er fantastisch uit. We zijn keurig op tijd, het feest kan beginnen.
De 3-sterren chef die vanavond acte de présence zou geven is Marc Veyrat (*** in Annecy en *** in Mégève), maar het verhaal gaat dat die een ongeluk heeft gehad en al maanden met een lastige schouderblessure zit. In plaats van Veyrat komt Christian Le Squer, van Ledoyen (***) in Parijs. Ik ga proberen een zo helder mogelijk beeld te schetsen van de avond, maar een kleine anekdote aan het begin zette de sfeer neer voor de rest van de avond. Ik praat even met Jonnie (Boer) en vraag hem of hij opziet tegen volgend jaar (dan is hij de 3-sterren chef wiens menu wordt gekookt), en hij vertelt me dat hij net van de chef catering heeft gehoord dat er een volledig tussengerecht (tarbot, specialiteit van Le Squer) is vergeten in Avignon.
Een drama, wat later door de organisator, samen met de chef, en plein publique (1300 man) wordt uitgelegd. Hierna kan de avond eigenlijk niet meer stuk, of juist wel, en het zou te ver gaan hier nu te kritisch mee om te gaan. De gedachte is, ook van meerdere chefs aan tafel, dat deze catastrofe zo'n enorme impact op het hele team heeft gehad dat niet alleen wij maar vooral ook zij van slag zijn. We genieten achtereenvolgens van coquilles St. Jacques, langoustines uit Bretagne, duif met dadels en citroen, en een toetje op basis van grapefruit. De wijnen die geschonken worden zijn natuurlijk allen superieur, crémant de Limoux 2002, T&C terroir Méditerranéen 2002, VDP Occursus 2000, Crémant cuvée Sieur d'Arques 1998 en AOC blanquette de Limoux.
De vergeten tarbot heeft, zo schreef ik al eerder, de toon een beetje gezet, en er wordt meer dan kritisch geproefd. Vooral het feit dat meneer Le Squer zelf in smoking aan tafel zit in plaats van bij de passe te staan, verbaast eenieder. Toch is dit het ritueel, de chef "ontwerpt" een menu, de cateraar voert uit. Alain (Caron) en Wil (Jansen) hadden het hele menu doorgeproefd bij Ledoyen in Parijs en dat was hele andere koek.
Tijdens het toetje is er de traditionele afsluiting van het lokale carnaval, wat iets langer doorloopt dan het onze, en staat ineens iedereen wild met een soort zilveren stokken te zwaaien. Aangezien onze ober iedere keer met slechts één fles wijn naar de tafel kwam, bij de dames begon en de dikste man voor het laatst bewaarde (uit een fles gaan 7 glazen, we zaten met z'n 10-en aan tafel), ben ik broodnuchter en wil niet echt in de stemming komen. Als ik mijn oude vriend Laurent omzichting richting de garderobe zie lopen besluit ik hem te volgen en een vroege bus naar huis te nemen. Ik ben goed moe, na een fantastische dag. 1 uur licht uit!
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Elkaar - 12/04/2006 - Restaurants |
|
|
Hou het stukje over het diner van zondag nog even vast, kan nog niet helemaal de juiste toon vinden, leg ik nog wel uit. Ondertussen zijn we alweer midden in de week en is er alweer veel gebeurd. Gisteren hebben we de hele dag gefotografeerd voor het studentenboek, ik zal je de details besparen, maar dat er niet meer studenten door vervuiling om het leven komen is eeen wonder. We zijn begonnen in een meisjeshuis, zo goor dat ik niet eens durfde te zitten, het kattenvoer kleefde aan de vloer en in de ijskast leefde meer wel dan niet. Het jongenshuis daarna viel nog wel mee, totdat we de douche op zolder zagen. Voordat we naar een ander meisjeshuis zijn gegaan, moesten we even bijkomen, en lunchen!
We zijn even naar mijn nieuwe vriend Gijs gegaan, de man met het kannetje wijn in z'n hand op de eerste Toques & Clocher dag, die sinds een aantal maanden restaurant Elkaar uitbaat (Alexanderplein 6 te Amsterdam, t/o het Tropenmuseum, 020-3307559). Ontzettend lekker geluncht, o.a. salade met rosé gebraden kalfslende met een lichte tonijnmayo en daarna een op de huid gebakken stukje zeebaars met kruidenrisotto en een kreeftensaus. Precies wat we nodig hadden, zeker dat glaasje Toques & Clochers. Prima ambiance, lekker eten en hartelijke service. Wees er vroeg bij qua reserveren want Gijs had binnen een paar maanden een 9+ van Johannes, dus dat is aanschuiven, zeker in het weekend (hij is altijd open!). Wat ik zeker ga doen, vind dit namelijk zelf het mooiste moment van de week, is de zondagmiddaglunch!
De middag in stijl afgesloten bij Dennis in de studio, met een heerlijke Castell del Remei (wit, E, 2005) om de hoek gekocht bij de nieuwe wijnwinkel Grapedistrict (van Woustraat 54, website in de kantlijn), een wijnwinkel volledig ingericht op smaak, in plaats van op kleur of land, even langs gaan!! |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Toques & Clochers, dag 2 - 11/04/2006 - Reizen |
|
|
Ik ben ongelooflijk trots dat ik weerstand heb kunnen bieden aan de 47 meegesmokkelde flessen Champagne (het blijven Hollanders) van gisterenavond, en vanuit de bus rechtsreeks naar m'n hotel ben gelopen. Volledig fris zit ik dan ook aan het ontbijt, wat ik van meerdere reisgenoten niet kan zeggen (ik wordt een ouwe lul!). We rijden direct naar de wijnkelders waar we een private tasting hebben van alle 116 fusten (2 x 58) die vandaag verkocht gaan worden. De helft van de gasten stort zich vol overgave op het proeven, de andere helft probeert de maaginhoud te laten waar die hoort. Tijdens de proeverij wordt de harde kern harder en we proeven dat het een lieve lust is. De fustmonsters die we proeven zijn volgens Gilles, de importeur in Nederland, van een fantastische kwaliteit. Ondanks dat de wijn nog 4 maanden op fust blijft kan de kenner (hij is dat) al proeven waar het naartoe gaat. Ik proef en laat me adviseren, kom er snel achter dat ik voor Haute Vallée ga, en laat Gilles me nog een en ander vertellen. We besluiten de excursie met een korte wandeling door de imposante kelders en vertrekken richting lunch, lekker weer de bus in! |
|
|
 |
|
|
De lunch is in de Cave Coöperative in Limoux, en meer dan behoorlijk. Gigantische buffetten met lekkere eenhapshapjes, en wederom een hoop wijn. De experts (Peter, Albert, Laurent en nog een paar) hebben nog wat fustmonsters meegenomen (met permissie) en we maken ons op voor de veiling. Klokslag 2 uur zitten we in de zaal, voorin wie er wil bieden, achterin wie er na de eerste 10 fusten naar Carcassonne terug wil. De veiling begint met een processie van alle wijnmakers, die (onder oorverdovende muziek) achter de veilingmeester plaats nemen. Voor de veilingmeester staan een 30-tal (lege) fusten opgestapeld, een imposant geheel. Ik hoor van Gilles dat de eerste 10 fusten de prijs bepalen, en hij heeft gelijk. Na de eerste 10 lijkt het een formaliteit, en gaat alles, met een paar uitschieters, voor dezelfde prijs weg. Truc in dit geheel is wel dat je moet proberen te kopen wat je wil. Ik heb zelf m'n oog laten vallen op lot 35, 41 en 85 en besluit na een lot of 30 toe te slaan. 35 komt aan de beurt (het dorpje Montazels, Haute Vallée, gemaakt door Sylvie Torregrossa), en ik pak hem. Ik besluit van m'n recht het 2de vat voor dezelfde prijs te kopen gebruik te maken, en binnen anderhalve minuut ben ik eigenaar van 600 flessen Toques & Clochers. Ik blijf natuurlijk tot het einde en zie de Librije, Visaandeschelde, Auguste, Albert, Laurent, Musk, Rob, Alain (Ducasse), en vele anderen eigenaar worden van deze godendrank (ik ben in een fantastisch gezelschap). We hebben de telling niet helemaal bijgehouden, de Russen hebben ook veel gekocht, maar Nederland is met 18 vaten riant vertegenwoordigd. Aan het einde van de veiling verlaten de wijnmakers de tent, wij volgen en gaan naar het hotel. Ik laat me door Laurent verleiden tot een wandeling door de oude stad en heb nog net een kwartier tijd me in m'n smoking te hijzen. Gelukkig heb ik m'n smoking van Maison van den Hoogen bij me, je weet wel, die van 100% kunststof, the hot one! |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (3 reacties) |
|
|
|
Toques & Clochers, dag 1 - 10/04/2006 - Reizen |
|
|
T'is nog wat vroeg, zaterdagochtend, 6.55 gaat de wekker, maar ik rijd wel in één streep naar Rotterdam, en ga met de de Leeuwtjes en Jacques (Hermus) aan de koffie. De rest druppelt binnen en iedereen is er helemaal klaar voor. Klaar voor wat? Klaar voor een vinneus en culinair topweekend in de Limoux. Ik zal het even uitleggen. De Limoux is een wijngebied in het zuiden van Frankrijk, onder de Pyreneeën, verdeelt in 4 subgebieden, de terroirs. Ieder terroir heeft een specifieke smaak, de Haute Vallée is wat ronder dan de Autan, de Océanique wat mineraalrijker dan de Méditerranée. In dit gebied zijn zo'n 40 kleine dorpjes en een heleboel kleine wijnboertjes, die jaarlijks hun 2 beste fusten wijn schenken aan de Cave Coöpérative, totaal dit jaar 116 fusten. Elk fust is goed voor 300 flessen, en wordt op de zondag van palmpasen geveild ten behoeve van de restauratie van één van de 40 klokketorens in dit gebied. In 17 jaar is dit uitgegroeid tot een internationaal wild feest, wat z'n climax beleeft op zondagavond, als alle gasten, 1200 man, worden onthaald op een galadiner, onder auspiciën gekookt door een 3-sterren chef. So far so good!
We vliegen met z'n allen op Gerona, 50 man van divers pluimage. Chefs, handel, restaurateurs, journalisten, liefhebbers. De bus in Gerona staat klaar en in een uur of 4 rijden we naar Carcassonne. Picknickje onderweg, nog een paar plaspauzes en om 5 uur in de hotel's. We hebben een kwartier om de kamer te verkennen, ruimschoots genoeg voor mijn groene Ibiskamer, en een half uur later (let op, ik zei een kwartier, maar het was een half uur, rode draad door de trip!) zetten we koers naar het pittoreske La Digne d' Aval, het dorp waar vorig jaar het geld naar toe is gegaan. Er wonen hier 420 mensen, die vanavond 15.000 vrienden op de borrel hebben. Iedereen met een echt glas in de hand, vaak vergezeld van een soort Tupperware maatbeker waar de wijn in wordt verkocht, een wild feest. |
|
|
 |
|
|
De liefhebbers trekken het hele dorp door, ik blijf met Fred en Yolanda en m'n nieuwe vrienden Gijs, Sander en Dave strategisch in de buurt van een bar staan. 8 uur sharp zijn we volgens afspraak weer bij de bus, 10 voor 9 rijden we weg naar Limoux. In een overdekte markt is een diner aangericht met o.a. een fantastische cassoulet. Ik maak steeds meer nieuwe vrienden, we eten en drinken heerlijk, de voetjes gaan van de vloer en om half 1 rollen we in de bus.
|
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Vrijdag - 07/04/2006 - Mensen |
|
|
We gaan dinsdag beginnen aan een nieuw boek, Smart Cooking voor Studenten. Ik ben al een heel eind qua receptuur, ga volgende week naar Spanje om te schrijven, maar dinsdag gaan we alvast een dagje fotograferen. Op locatie, wat wil zeggen dat we meerdere studentenhuizen gaan bezoeken om sfeerbeelden op te doen. Zal mij benieuwen. Verheug me enorm op morgen, met een grote groep restaurateurs/chefs/sommeliers naar Frankrijk, voor de jaarlijkse Toques et Clochers veiling. Giel en Sas van Visaandeschelde, Alain, carl van Auguste, Fred en Yolanda de Leeuw, Ron Blaauw, het wordt volgens mij een wild feest. Ieder jaar wordt de veiling, het weekend zeg maar, afgesloten met een diner dat door een 3-sterren chef wordt gekookt. Dit jaar is dat Marc Veyrat (Annecy en Mégève)
Zondag voegen Jonnie en Therèse Boer en hun équipe zich bij ons, om alvast te kijken hoe zij het volgend jaar gaan doen. Ik moet racen, bespreking op Duindigt voor het Polo Charity Cooking Gala.
|
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Visaandeschelde - 05/04/2006 - Restaurants |
|
|
Daar gaan we weer, samen met m'n vader aan tafel 1. We begonnen met een tartaartje van tonijn met een sauce gribiche (soort ravigote maar met gekookt ei) en een gebakken kwarteleitje. Ontzettend lekker, echt zo'n ouderwetse volle smaak met dat ei. Dit werd gevolgd door een heel mediterraan hapje, pulpo in een warme kruidenolie met kappertjes en zwarte olijf (ooooh, kan niet wachten om 16 april naar Spanje te gaan), waarna we aan de kalfslende gingen, rosé gebraden (koud), met daarop een gebakken gamba, wat kruidensla en een dragonmayo met ansjovis. Ik vond nog een paar stukjes artisjokhart en het geheel lag op een bedje van jalapeñopesto met gruyère. Mooi, maar wat aan de scherpe kant, waardoor de gamba wat werd weggeduwd, tezamen met de Viognier van Sarret (F, 2004). Het pièce was een in de oven gegaarde handgedoken coquille St. Jacques, met een gerookt tomaatje, een platte oester, wat zeekraal en een beurre blanc met gepekelde citroen. Het was super, en ondanks het ontbreken van tovenaar Sander (Sandeman!), of dankzij mischien wel, exeleerde Mark. 'S avonds zelf gekookt, voor alle medewerkers, op kantoor, bouef bourguignon met rijst en sla.
Hele andere koek, ook lekker
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
