 |
Promers - 31/08/2006 - Restaurants |
|
|
We waren van plan Japans te gaan eten met Max, daar Okky op kamp is, maar het paardrijden liep dusdanig uit dat we de tocht naar de grote stad niet meer hebben gemaakt. In plaats daarvan zijn we naar Promers gegaan, niet Japans, wel lekker. De frequente lezer herinnert zich dat ik daar in het voorjaar een keer heb rondgelopen tijdens de introductie van Falcon fornuizen, terwijl Albert en zijn crew een heerlijke lunch verzorgden. Het was de bedoeling dat ik dat deed, met hun hulp, maar aangezien het fornuis 5 minuten voor aanvang werd afgekeurd, stond ik daar mooi voor ....
Enfin, gisteren genoten van de salade Promers, geconfijte kalfswang en wat foie gras op een bedje van sla, waarna een risotto met saffraan, tonijn en salsa verde. Heerlijk allemaal. De pannecotta van witte chocolade was wat aan de harde kant, maar dat mocht de pret niet drukken, de bijgeserveerde sorbet van yoghurt met lavendel was top. Glaasje Scrubby Rise van Wirra Wirra erbij (NZ, 2005), en een l'Argile van Domaine de la Rectorie (F, 2004) maakte de avond compleet. Max nog even in de keuken om zijn eigen toetje te maken, half 11 thuis!
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Mes - 30/08/2006 - Spullen |
|
|
Het zal wel weer een afwijking zijn, maar ik ben helemaal verzot op messen (en op boten, schoenen, sigaren, wijnen en ga zo maar door). Ik liep zaterdag op de beurs in Frankfurt en daar lag ie! In een onbeduidend klein Japans standje lag het mooiste mes wat ik ooit gezien heb. Damaststaal, 37 keer omgevouwen, met een heft van uitgesneden Japans lak, alsmede een foudraal van hout/lak. Liefde op het eerste gezicht, ik moest 'm hebben, het liefste meteen, maar dat ging niet door. Hij wordt opgestuurd, ik hoop voor kerst, en is vanaf die tijd te bewonderen (en te kopen, want ik heb er meteen 2 genomen) in de Utrechtsestraat. Ik denk dat ik 'm nooit verkoop, maar voor de liefhebber......
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (2 reacties) |
|
|
|
Het kan niet altijd kaviaar zijn! - 29/08/2006 - Mensen |
|
|
Is een aardig boek van een meneer Simmel, waar mijn vader ooit de omslag voor heeft gefotografeerd. Ongetwijfeld alleen nog verkrijgbaar bij de Slegte, maar het is een kruizing tussen een spannend - en een kookboek. Gisteren was het in ieder geval ook geen kaviaar, daar ik om 9 uur s'avonds een radio-optreden had. Uitgenodigd door BNN hebben we het gehad over m'n nieuwe studenten kookboek. Aangezien ik me een beetje moest concentreren, leek het me handig om niet te zwaar te borrelen, dus ben ik na 1 glaasje wijn (okay, 2) opgestapt bij neef Cees, alleen bleken toen Wilma en Otsie thuis aan m'n keukentafel te zitten. Met ongelooflijke moeite heb ik me daar nog kunnen beperken tot een 3de glaasje, maar toen was het ook echt klaar. Kwart voor 9 in de studio, kwart over 9 klaar, half 10 bij de lokale Chinees, en kwart voor 10 met Max voor de buis aan de mihoen goreng Singapore style (Max had al lang gegeten maar snackt altijd graag mee). Zeker geen kaviaar dus, maar gewoon vies, vet en lekker! Vanavond komt Plukske-baby eten, ik ga maar es wat maken uit m'n nieuwe boek, langzaam gegaard varken met gepofte knoflook, of couscous met olijven en citroen. Je hoort.....
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Sal Meijer - 29/08/2006 - Reizen |
|
|
Gisteren dus geen kaviaar, vandaag ook niet (ben overigens helemaal niet zo dol op kaviaar). Moest even naar de stad, nieuwe plannen maken voor de outlet, en dat doe ik, gelet op de files, het liefste overdag. Plannen maken ging niet echt voorspoedig, meer een beetje van "we zien wel waar het schip strandt", maar onze Vic, die vanaf vrijdag aan het roer van de outlet staat, heeft al vaker met dat bijltje gehakt. Tegenover de winkel, in de Scheldestraat, zit al sinds jaar en dag Sal Meijer, de Joodse broodjeszaak. Aangezien ik snel weer terug moest heb ik mezelf getracteerd op een broodje viskoekje, een broodje bal en 3 augurken. In de auto, ontzettend lekker, onder de kruimels, maar voldaan. Weer eens wat anders dan Visaandeschelde (een steenworp van de outlet vandaan).
|
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Isoletta - 27/08/2006 - Restaurants |
|
|
Zoals ik op donderdagavond altijd naar Erno's ga, ga ik op vrijdag altijd naar Isoletta in de Feldbergstrasse (let op, er zijn er meerdere). Een wild Italiaans feest, waar we normaal gesproken altijd met minimaal 8 man aan tafel zitten. Deze keer is de tafel wat kleiner, wat vooral de bediening tegenvalt, Arthur en ik zijn en blijven met z'n 2-en! We eten hier al jaren hetzelfde, de kaart verandert gelukkig nooit, rucola met Parmezaan en balsamico, tortellini met ham en ingekookte slagroom, en saltimbocca a la Romana, dus dat is eigenlijk ook makkelijk. |
|
|
 |
|
|
Glaasje wit wordt de Vintage Tunina van Jermann (I, 2004) de man die ook de briljante Where the dreams have no end maakte, de wijngaard omploegte en daar nu Now it's just dreams maakt. Allemaal lekker! Qua rood overweeg ik heel kort de Tignanello te nemen, maar na telefonisch consult met Wales (Ricardo) besluit ik er vanaf te zien ("lekker, maar te duur"). Dan vindt hij de Sassiscaia, die overigens op Google (effe kijken hoe je het precies schrijft..) in één adem met Petrus, Yquem en Lafite Rotschild wordt genoemd, een beter idee, maar als ik Arthur vertel wat dat kost vraagt hij terecht of ik misschien een klein gaatje in m'n hoofd heb. Het wordt uiteindelijk de Campora van Falchini (I, 1997), ook geen weggooier, voordat we, traditiegetrouw, aan de limoncello gaan. Ik moet van m'n zuster een beetje op Arthur letten, dus na twee mini-glaasjes haken we af en spoedden we ons naar het hotel, waar we met de Kersten-clan nog een drankje in de bar doen. Het was een drukke, maar mooie dag, morgen weer door. |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Erno's bistro - 25/08/2006 - Restaurants |
|
|
Ik kom een jaar of 17 op de beurs van Frankfurt, de eerste keer aan de hand van m'n moeder, en ga altijd op de vooravond naar Erno's bistro (*). Één jaar was ik te laat met reserveren, en het was gewoon een andere beurs! Erno's zit in de Liebigstrasse en wordt gerund door eigenaar Eric Huber. Een man met een paardenstaart, uit de Elzas dus tweetalig, die klassiek koken weet te combineren met nieuwe invloeden, mooie wijnen en perfect gastheerschap. De tent ziet er eigenlijk niet uit, geblokte kleedjes, houten caféstoelen en ontelbare lege flessen op plankjes aan de muur, maar is daardoor ook wel weer heel charmant. Het feest begint met 3 amuses; een mooie consommée double, een kleine flan van foie gras met een compôte van vijgen en een ragout van paddestsoelen met en kleine knödel. Hierbij een domaine de l'Hortus blanc (F, Languedoc, 2003), en we kiezen een paar dingetjes uit de kaart. Ik begin zoals altijd met de huisgemaakte terrine de foie gras, "en cuillère", Arthur gaat voor de 3 verschillende sardines, te weten op een kleine pissaladière (klein warm uientaartje uit Baskenland), in een terrine met geitenkaas en geconfijte tomaat, en tempura gebakken. Helemaal lekker.
Als tussengerecht delen we een zwarte risotto (inktvisinkt), op een carpaccio van oktopus, met een stukje gebakken rouget en een jus van groentes. We gaan door met een mooie côtes d'agneu, lamsrug, met een gevuld babycourgetje, bulgur en een coulis van geconfijte tomaat. Hierbij een Bandol, Château de Pibarnon (F, 1998), die we doordrinken bij de kaas. De kaas....wat een feest, wat een liefde wordt er aan de dag gelegd voor dit plateau, zelden zoiets gezien. We nemen geen toetje, omdat ik weet dat je hier bij de koffie ontzettend wordt verwend en het anders teveel wordt.
|
|
|
 |
|
|
Bij de koffie; cannelé de Bordeaux, crème van rhum met granité van limoen en melk met munt, en een kleine tartelette met crème anglase en bosvruchten. Ik top af met een eau de vie van frambozen (F, Metté), wat ik eigenlijk alleen maar hier doe, en een nieuw sigaartje van Davidoff, de entreacto, zo groot als m'n wijsvinger, kwartiertje genot. Ik heb alweer geboekt voor het voorjaar!
|
|
|
Reageer > | (4 reacties) |
|
|
|
Frankfurt - 24/08/2006 - Reizen |
|
|
Wat een genot, twee dagen Frankfurt, geen stand, niet bouwen, geen crew die categorisch teveel drinkt en te laat naar bed gaat (met de baas voorop), lekker met z'n 2-en (Arthur en ik) 2 dagen over de beurs lopen om leuke spullen voor de winkels te zoeken. Relaxed!!
Nou, niet helemaal, tochtje heen, tochtje terug, 99,5 % lelijke spullen die aan je ogen voorbij gaan, en s'avonds toch weer net teveel eten en drinken. Vanavond traditiegetrouw naar Erno's Bistro (*), doen we al 15 jaar de avond voor de beurs, en morgen naar Isoletta, doen we ook alweer 10 jaar op de vrijdagavond van de beurs. We slapen heerlijk in Mainz, voordeel is rust (en geld), nadeel is de 30 km naar de beurs, beetje opletten qua file dus morgen, en gaan zaterdagmiddag alweer terug. De zomerbeurs (Tendence) is wat minder gericht op koken, dus 2 dagen is zat, terwijl we hier in het voorjaar 5 vollle dagen zijn.
Oh ja, luistert allen maandagavond tussen 9 en 10 naar BNN Nieuwsradio!!
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Flo - 23/08/2006 - Restaurants |
|
|
Gisteren met Giel gegeten bij Flo, het moest er een keer van komen. Veel over gehoord, voornamelijk slechte, maar ook een aantal goede berichten. Welnu alles klopt, laat ik beginnen met het positieve. Het eten, toch één van de dingen waarvoor je naar een restaurant gaat, was gewoon goed, niets op af te dingen. Prima oesters, een werkelijk fantastische foie gras, een goede côte de bouef, met een helaas wat mindere béarnaise. Alles bij elkaar een prima brasserie maal. Wijnen waren ook prima, witte côte catalane en een rode Gigondas, allemaal okay. Maar nu..... wat een otzettend lelijk restaurant, het glazuur springt echt van je tanden. Het systeemplafond wordt afgewisseld met hagelnieuwe messing buizen, het houtwerk staat allemaal in een soort rode satijnlak en de aluminium/glazen pui die om de zaak staat detoneert met alles waar Flo voor staat. Helaas is dit niet alles, maar was de bediening ook zoals je die in een gemiddeld hotel (de eigenaar) mag verwachten. "Mijn collega komt bij je" was een veel gebezigde uitspraak, en zoals Gerrit Komrij ooit schreef:"de Nederlandse kelner is de enige in de wereld die tijdens het weglopen zegt dat hij bij je komt"! Het was lekker, dat wel, maar ik ga niet weer!
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
De vakantie - 22/08/2006 - Reizen |
|
|
Ik ben weer volledig on line, en zal een korte impressie geven van de afgelopen 3 weken, althans culinair! Hoogtepunten zijn toch wel de home cooked meals, niet zozeer omdat ik dat nu zo lekker kan, met hulp van Isabel, Mike, kinderen, Roel, Sieb, Rob, Ferhan en noem nog maar wat gasten, maar omdat je naar een verwachting toewerkt die je zelf moet waarmaken. Kan dus nooit tegenvallen. Klinkt licht filosofisch, maar wat is er lekkerder dan de eerder genoemde pastasalade, met gegrillde worstjes en brood met boter en ajo en perejil (uit de oven), als je zin hebt in pastasalade met gegrillde worstjes en brood met boter en ajo en perejil, Nou??
Barcelona viel culinair dus wat tegen. Carme Ruscelleda (***) was prima, maar weinig verrassend, Moo (*) viel ongelooflijk tegen, de avond met Hans en Janneke bij Sagardi's was eigenlijk het leukste. Aan het strand is iedere dag hetzelfde (maar ongelooflijk lekker), met pan con tomate (tostada) en alioli, een salade en een gebakken visje. Flesje Raimat chardonnay of een Martivilli (verdejo uit de Rueda), en afsluiten met een Montecristo No. 4, èn, als het echt feest is, een carajillo met ron Pujol. 's Avonds een paar keer briljant vis gegeten bij Rafa's, en een paar keer bij vriend Quim, snackmar las Golondrinas, gegeten. Menu van tapas, maar dan zeer verfijnde. Calamares Niki Lauda (met inktvisinkt door het beslag), rappe met alioli op basis van honing, bijna rauwe almejas, en een spinaziesalade met pijnboompittensiroop waar je helemaal gek van wordt. Oh ja, check als je in de buurt van Perrelada (lekkere wijnen trouwens) bent Cal Sagrista eens uit. Niet briljant, maar leuk, lief, warm, sfeervol, lekker en hartelijk, en een toetjeswagen om te sterven! Ik was ook nog jarig trouwens, 44! Lekker op het strand met de familie, Sjaan en Sieb, Mike en mijn Spaanse vrienden Magda en Domingo geluncht. Speciaal optreden van Ferhan, Wiro en Makkie ("de band"), en een als taart vermomde steen van Domingo.
El Bulli, een verhaal apart, kun je lezen op 16 augustus, en verder is er culinair gezien weinig gebeurd. |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Back home - 21/08/2006 - Reizen |
|
|
Het gewone leven is weer begonnen, geen heerlijke lunches meer, pan con tomate met alioli, Raimat chardonnay en tarta's au whiskey. Geen zonovergoten stranden, zodiac'jes en de lucht van verse gegrillde gamba's, maar druilerig Almere, de agenda die eindelijk naar de drukker gaat en donderdag naar Frankfurt. Aan de slag maar weer.
|
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
El Bulli - 17/08/2006 - Restaurants |
|
|
Waar zal ik beginnen? Dat Pink en Rob bij ons logeren en gisterenavond mee waren? Dat Marco en Judith speciaal uit Nederland waren gekomen om mee te eten? Dat 1 van mijn Amerikaanse helden, Willy Dufresne van WD50 (NYC) in de keuken stage liep? Dat het toeval wilde dat de Nederlandse Ferran Adria, Moshik Roth (Brouwerskolkje, Overveen), 1 tafel verder zat? Dat de ontvangst weer veel weg had van de bekende warme deken, zo hartelijk, zo gastvrij? Of dat het langzamerhand echt helemaal nergens meer over gaat bij El Bulli, het culinaire rariteitenkabinet in noord Spanje. Natuurlijk is het onwijs knap, ingewikkeld, mooi, subliem, arbeidsintensief en bijzonder, maar is het nu ook nog echt lekker? Welnu, wat ons betreft niet! Wel heel intens, en, nogmaals, bijzonder, maar de biefstuk op het strand de avond ervoor was gewoon lekkerder. Niettemin was het wel weer een geweldige ervaring, waarvan ik een paar van de 36(!) highlights zal noemen. Het allereerste snackje waren aardbeien die naar mandarijn smaakte, heel bijzonder en nog lekker ook, evenals het balletje wat lijkt op een olijf, het niet is, maar wel gevuld is met vloeibare olijf. Bijzonder! Het papel tramuntana, flintertje papier met Parmezaan en ananas heeft op iedereen een blijvende (fantastische) indruk gemaakt, evenals de brioche frito shanghai, daarentegen vonden we de huevo "Quebarn" (vrijwel rauwe eidooier met azijn, roomijs en honing) vooral zwaar. De parels van Moscatel en PX, samen met de ansjovis, brioche en kardamom waren weer briljant, evenals de wall of seeds (15 verschilende zaden, van tomaat tot zonnebloem en pompoen), maar de tomatensoep met virtuele ham weer erg moeilijk. En zo kabelden de avond voort, iedere 8 minuten een nieuwe verrassing, omlijst met de mooiste wijnen. |
|
|
 |
|
|
Nog even over wijnen gesproken, ik heb laatst iets geschreven over Brouwerskolkje, dat ik daar zo'n bijzondere lunchervaring had gehad, en dat ik het eigenlijk niet meer nodig vond (en het ook niet meer goed wist) te melden wat we daar gedronken hadden. Dit kwam me op een stevige reprimande van Nico McGough te staan, die mij verteldde dat hij net weer van Jean Bardet in Tours had gehoord dat het toch vooral om de wijn-spijscombinatie gaat. De discussie ben ik nooit met hem aangegaan, o.a. omdat hij reageerde via de privémail, maar gisteren werd het ons allen, inclusief Marco en Moshik, weer duidelijk dat eten op een bepaald, noem het experimenteel, niveau, eigenlijk geen wijnen meer dulden, laat staan nodig hebben. Begrijpelijk van Nico, immers waar blijf je met je handel als de mensen geen wijn meer bij het eten drinken, maar pertinent niet waar dus, of het moet over Comte Lafon gaan!!
Het was bijzonder, warm, gezellig (ontzettend gelachen), bij tijd en wijle lekker, bizar, mooi en memorabel.
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Rust - 15/08/2006 - Reizen |
|
|
We maken niet zoveel mee hier, het leven gaat z'n gangetje. Zon, zee en strand, beetje koken, beetje eten. Gisteren voor de lunch weer wat in elkaar geflanst, o.a een rijstsalade, gebakken cocktailworstjes met pepers en groene asperges, en even opgebakken haricots met een soort knoflookgras en sherryazijn.'s-Avonds de lekkerste schelpjes (tallerinas), gamba's en rappe (zeeduivel) gegeten bij Raffa's, de lokale vistovenaar waar ik in april al een keer melding over maakte. Vandaag een beetje somber weer, vroege lunch en siësta dan maar!
|
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Cal Negre - 13/08/2006 - Mensen |
|
|
Mijn vriend Domingo, de lokale bakker, en getrouwd met mijn vriendin Magda, neemt ons zeker 1 keer per jaar mee uit eten. Traditiegetrouw gaan we dan naar Cal Negre, een obscure bar bij hem in de straat, met een soort terras in de achtertuin. Eigenaar Jordi is niet alleen ontzettend aardig, hij kan ook fabelachtig koken, vooral vis, te danken aan de superverse aanvoer. Gisteravond was het weer zover, en meldden we ons om exact kwart over 9 bij Jordi, nadat we even in de bakkerij hadden gecheckt of Domingo klaar was met het opnemen van al zijn bestellingen. We begonnen met een flesje Call de Roses (E, 2004, chardonnay), wat gekookte mejillones de roca (wilde mossellen), Jordi's zelfgemaakte ansjovis (ingelegd in zout met een snufje peper, 5 maanden laten wachten, helemaal top), pulpo a la gallega (inktvis), waarna een heerlijke fideau. Fideau is een soort pastaschotel van gebroken spaghetti, gaargekookt in (vis)bouillon, tezamen met in ons geval wat groentes, inktvis en gamba's. Hierbij Jordi's zelfgemaakte alioli (aïoli) die hij op geheel ambachtelijk wijze in elkaar draait. |
|
|
 |
|
|
In de ouderwetse vijzel stampt hij 4 tenen knoflook helemaal fijn, dit alleen duurt al een paar minuten, met een snufje zout, en voegt op een gegeven ment druppel voor druppel olijfolie toe, zo'n 400 ml. Er komt geen brood, ei of welk ander ingrediënt dan ook aan te pas, pure olie met knoflook, supergoed. We eindigen met een huisgemaakt flan al coco, een soort zoet, naar kokos smakend blok beton, volledig gemaakt van eieren met gecondenseerde melk, en rollen rond middernacht naar huis. Wij kunnen lekker uitslapen, Domingo staat om 2 uur alweer met zijn barra aan de ovendeur, om eindeloos brood in en uit te schuiven, 7 dagen per week, 363 dagen per jaar (nieuwjaarsdag en de zondag van carnaval is hij dicht).
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Improviseren - 10/08/2006 - Reizen |
|
|
Na een weekje hotels is het lekker weer eens in een huis te zitten. Gelegen aan 't water, met een heerlijke keuken en terras, is het hier prima uit te houden. Jammer dat ik voor internet naar de buren (het hotel) moet, dus de frequentie blijft laag. De dagen zijn gevuld met vooral niets doen, ontbijtje halen, krantje, lunchen, tukje, beetje zwemmen, borrelen en weer eten. Qua eten is er totaal geen plan, behalve dat het hier in augustus verschrikkelijk druk is, dus thuis is wel zo rustig, en lekker! Eergisteren ben ik om 1 uur nog naar de markt geracet om snel wat gebraden kippen te halen, gevuld met tijm, € 6.= per kip, te lekker voor woorden, vandaag was de geïmproviseerde pastasalade aan de beurt. Stiekem was ik gisteren al begonnen, we hadden Roel met 4 kids op bezoek, met vouwwagen en al, dus er moest goed gegeten worden. |
|
|
 |
|
|
Pastasalade met maïs, dopertwen, ui, augurkjes, knoflook, tomaat, komkommer em mayo, gewoon wat er in huis was zeg maar, met de allerlekkerste worstjes van de BBQ. Nadat Roel vanmiddag vertrok richting Fréjus, hebben we de restjes verwerkt tot een nieuwe salade. Pasta bleef de basis, aangevuld met wat gesneden worstjes, restje Spaanse ham, restje aïoli, nog wat geraspte kaas en wat baby-tomaatjes. Paar eitjes met tomaat-ui-knoflook erbij als een soort omelet, xapatta (ciabatta), olijven gevuld met ansjovis, gewurztraminer van Enate (E, 2004) erbij (Nico ook weer blij), een koningsmaal.
Nog even over die worstjes, salsichas, die ik hier koop bij slager David, ordinaire varkensworstje, maar hij doet iets qua kruiderij. Ik ben hier minimaal 2 keer per jaar, in april om te schrijven, en ook nog vaak in de zomer, en ik neem altijd 5 kilo worst mee. Keurig in zakjes van een pond, haal ik ze de dag van vertrek op en ik gooi ik ze bij thuiskomst direct in de freezer. Er is nog geen Hollandse slager geweest die het heeft kunnen evenaren. Ik zal eens een zakje naar Frans Louman brengen, wie weet.
Vanavond naar Cal Negre, met Domingo, mijn lokale bakkersvriend, waarover later meer!
|
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Churros - 08/08/2006 - Reizen |
|
|
Na het aquarium op zondag is maandagochtend de Sagrada Familia aan de beurt, het meesterwerk van Gaudi, waar al ruim 80 jaar aan wordt gewerkt. Het gaat te ver om hier op de historie in te gaan, maar iedereen die een keer in Barcelona is moet naar de Sagrada Familia. Zeer indrukwekkend!! |
|
|
 |
|
|
Op weg naar de Sagrada maken we een kleine detour om te ontbijten en we belanden bij de Xurreria de la Sagrada Familia. Churros (Xurros in het Catalaans) zijn een soort gefrituurde stengels van een stevig beslag, die à la Ras patat in de frituur ploffen. Na een paar minuten frituren op 190°C laat je ze even uitlekken en bestrooi je ze met suiker. Om te sterven zo lekker. De trotse jonge uitbater, ze maken hier churros sinds 1950 dus het zal wel de zoon zijn, laat me alles zien en begrijpt niet dat er in Amsterdam geen Xurreria is. Het is hier zo te gek, dat we de volgende dag terugkomen en de auto afladen met zijn zelfgemaakt chips, die ook niet verkeerd zijn.
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
