 |
Burj El Arab - 30/10/2006 - Reizen |
|
|
Een paar dagen geleden plaatste ik een fotootje van een hoge conische toren, de Burj El Arab. Voor degene die toen schrok, dit was slechts m'n uitzicht, en niet m'n hotel. Ik zat bij de buren, ook heel lekker, maar een fractie van de prijs van dit 7 sterren hotel (die ze zichzelf voor het gemak maar hebben gegeven). De Burj, ik heb er een paar keer gegeten, is decadentie en overdaad ten top. Uitsluitend suites (met 2 verdiepingen) met per 12 suites een eigen butler, 8 Rolls Royces, waarvan 4 Phantoms, om de gasten te halen en te brengen, een helicopter platform en ga zo maar door. De Burj zit bijna altijd vol, je snapt niet waar ze het van betalen, maar de laatste avond zat ons hotel vol. Meer dan vol. Dit deed de Nederlandse manager van de Premium Leisure Club (soort executive floor) Henriëtte besluiten ons een "offer we couldn't refuse" te maken, of we de laatste nacht op hun kosten in de Burj wilden slapen, zodat ze weer 2 kamers vrij hadden. Nou ja, wat moet dat moet, dus koffertjes gepakt, en om half 6 stond de auto voor. De volgende regels grenzen aan het ongelooflijke, ik heb nog nooit zoiets meegemaakt.
|
|
|
 |
|
|
De ontvangst is allerhartelijkst, door een man of 8, waarvan een mevrouw ons naar de lift breng en ons overdraagt aan een collega. Die brengt ons naar de verdieping en draagt ons over aan onze eigen receptioniste, die ons bij de deur weer overdraagt aan Patrick, onze butler. Patrick geeft ons een rondleiding door ons "huisje", wat ruim 20 minuten duurt, legt ons alle verschillende draadloze systemen uit (deurbel/camera, gordijnen, TV, DVD) en verteld ons wat we zoal mee mogen nemen (per persoon shampoo, douchegel, deo, zeep, aftershave, eau de toilette van Hèrmès, en ik praat over grote volwassen flacons). De suite bestaat uit een bar, een living, een eetkamer, een keuken, een plee en een marmeren trap waar ieder moment Joan Collins lijkt af te komen dalen, en dit is pas de parterre. De eerste verdieping wordt gedomineerd door de master bedroom (inmens), de twin bedroom, 2 enorme badkamers met ieder een eigen jacuzzi (Patrick is meer dan blij om je bad vol te komen laten lopen) en 2 kleedkamers. Het geheel is 11/2 keer groter dan ons eigen huis, beladen met goud, voorzien van 4 flatscreens, 14 telefoons (!), een laptop met onbeperkt internet en natuurlijk een Nespresso machine. Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt!!
S'avonds eten we boven, op 200 meter boven de zee, rammend vol op vrijdag, maar priority voor in-house guests. Het eten is prima, maar duurt lang, en na afloop vallen we in ons hemelbed (met spiegelplafond) in een diepe, zij het onrustige, slaap. De volgende morgen beginnen we plaats te maken in onze bagage voor alle goodies, waarna we beneden aan het zwembad genieten van een geweldig ontbijt. Nog een laatste zonnestraal en de auto staat vor om ons naar het vliegveld te brengen. Het zit erop, een heerlijke week woestijn, strand, paarden, duiken, eten, wijnen en ga zo maar door.
|
|
|
Reageer > | (2 reacties) |
|
|
|
Ski Dubai - 29/10/2006 - Reizen |
|
|
We hebben het toch gedaan. Ultieme wintersporters die we zijn, hebben we toch even een rondje geskied in de woestijn, we konden het niet laten. In Dubai, niet ver van ons hotel, is vorig jaar een enorme shopping mall gebouwd, de mall of the Emirates, die als publiekstrekker de grootste indoor skibaan ter wereld heeft. Je gelooft het niet maar voor € 25.= kun je hier 2 uur skiën, inclusief skipak, ski's, schoenen en stokken. Het enige wat je nog moet kopen zijn een paar fleece handschoenen voor € 2.= en je kunt de overstap maken van 38 naar ?5 graden Celcius. |
|
|
 |
|
|
Het is werkelijk een krankzinnige ervaring om het ene moment nog in de brandende zon te staan en een kwartier later op een originele Poma stoeltjeslift te stappen. Er is zelfs een chalet halverwege met warme choco en marshmellows. Unreal weer, zoals veel hier!
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Pierchic - 28/10/2006 - Restaurants |
|
|
Ik ben nooit zo enthousiast over hotel-resto's, maar er is er hier 1 die er met kop en schouders bovenuit steekt. Pierchic is aan het einde van een oude houten pier, een meter of 100 in het water, en met eb 15 meter boven de zee. Geweldig ingericht, met grote terrassen die uitkijken over de prachtige, in Arabische stijl, opgetrokken hotels aan de kust van Dubai. De buggy (golfkarretje) komt ongeveer aan tafel, dus ideaal voor m'n slecht lopende moeder. We bestellen een flesje Bonterra viognier (USA, 2004, organic!) voor ons en voor m'n moeder een Mondavi pinot noir Private Reserve (USA, 2003). De amuse is een witte gazpacho met druivengelei, wanneer het echte werk begint met een uitgebreide fruits de mer. Ceviche van coquilles, king crab poten, oesters, enorme shrimps en gemarineerde zalm, met wat verschillende mayo's. Het hoofdgerecht is tarbot met doperwten en kleine uitjes in een veloute met o.a. bacon. Het is hier verschrikkelijk warm, dus zweet je veel, dus moet er nog een flesje chardonnay van Medalla Real Santa Rita (Chili, 2002) in. Isabel topt af met een Calypso coffee (Tia), en we nemen een buggy'tje naar huis. Mooie avond!
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Winkels - 27/10/2006 - Spullen |
|
|
Ik vind eigenlijk alle winkels leuk, ik ben nu eenmaal een winkelaar, dus gisteren zijn we naar de plaatselijke paarden (accesoires) winkel getogen, naast de kamelenracebaan, waar bij zonsondergang honderden kamelen worden "uitgelaten", ik denk dat ik er wel 500 tegelijk zag. De paardenwinkel was cool, veel dingetjes die we in Nederland niet hebben, dus leuk, en na wat kleine aankoopjes was het weer tijd om door te gaan, ware het niet dat ze alleen maar cash accepteerden. Ik dus naar de ATM met de taxi, die gelukkig was blijven wachten, en bij terugkomst zie ik een man met een grote valk op z'n hand een winkel binnenstappen. Er achteraan, wat denk je..... sta ik in de valkenwinkel! Niet alleen de accesoires, handschoenen, kapjes voor over de kop, ringen, maar ook tientallen vogels. De aanwezige verkoper sprak alleen Arabisch, dus ik ben weinig wijzer, behalve van de buurvrouw, die zegt dat ik snel moet zijn, want over een week gaan ze weg, op training, "to Kazachstan, Uzbekistan or any other Stan". We denken aan een vrouwtje, handig voor de fok!!
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Duiken - 26/10/2006 - Reizen |
|
|
Ik heb gisteren voor het eerst met Max gedoken. Okky zou ook meegaan, maar haakte op het laatste moment, op het strand, af. Een geweldige ervaring, die ondanks het slechte zicht en het wat flauwe wildlife ongelooflijk spannend was. We gaan vandaag weer, heb m'n "wreckdive" afgezegd, dit is veel cooler. 'S avonds gegeten in de Marina (waar we s'ochtends omheen gedoken hebben), een soort rond restaurant aan het einde van de pier, met vis in het vaandel.
|
|
|
 |
|
|
Het was niet top, nu ben ik erg verwend (Visaandeschelde), maar ik heb wel zeldzaam lekkere oesters gegeten, te weten Tsarskaya's. Ik had er nooit van gehoord, maar het zijn oesters uit Cancale (F) die vroeger nogal in de smaak vielen bij het Russische tsarenhuis. Superlekker in ieder geval. De coquilles in bloemkoolemulsie waren saai, de grote garnalen op Thaise ricenoodles en Malaysian laksha (soort dunne curry/kokos saus) ook, maar de wijnen van Warwick estate (SA) zowel de 3 Cape Ladies (blend van cabernet sauvignon, pinotage en merlot, 2003), als de chardonnay (2004) weer niet. Zo kwam toch nog alles goed!
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Rust - 25/10/2006 - Reizen |
|
|
We zonnen (meer schaduwen), eten en drinken maar door. Gisteren was de Ramadan afgelopen, wat betekent dat er ook overdag weer een drankje gedronken mag worden, geeft meteen een hele andere sfeer. We hangen rond het zwembad en strand, maken ons druk waar geluncht gaat worden, en doen verder voornamelijk niets, behalve dat ik me een weg worstel door 15 kilo opgespaarde tijdschriften. Gaat goed!
Gisteren gegeten in Zheng He's, de chinees bij de buren, wat altijd helemaal lekker is. o.a. kleine dim sum hapjes, har kau, gebakken siau kauw, mini loempiaatjes, grote garnalen in een soort wasabimayonaise (how Chinese can you get), Peking eend in kleine pannekoekjes, sweet and sour pork, grote garnalen met gedroogde garnalen en chilizout, haricots verts met knoflook, gember en chili, en gebakken rijst. Ontzettend lekker allemaal, weggespoeld met de chardonnay van Scotchmanns Hill (AUS, 2004), later verwisseld voor de Pinot Noir van hetzelfde huis, lichtgekoeld. Vandaag een beetje actie in de tent, Max gaat voor het eerst kennismaken met duiken, en ik krijg een klein opfriscursusje, om morgen naar een wrak te gaan duiken.
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Strand - 24/10/2006 - Reizen |
|
|
Na 2 dagen woestijn zijn we terug aan het strand. Okky heeft heerlijk paard gereden, Max heeft zich licht verveeld, wij hadden het heerlijk rustig. |
|
|
 |
|
|
Op het gebied van eten was het niet echt een wild feest, maar prima. Gisteren heerlijk Indiaas gegeten, alleen waren we het er unaniem over eens dat de chicken tikka in Bussum (Taj Mahal) veel lekkerder is. Ik heb niet heel veel te melden, of je moet uitgebreid verslag willen van de pepperoni pizza die ik vanmiddag heb gegeten, lijkt me niet echt bijzonder, buiten dat het het bewijs is dat ik niet altijd maar exquise hapjes naar binnen werk.
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Oase van rust - 22/10/2006 - Reizen |
|
|
Da ist hier! Waanzinnig hotelcomplex, middenin de woestijn, met niet teveel mensen, want alle Engelsen gaan vandaag terug naar huis. Bab al Shams ligt 53 kilometer in het binnenland, aan het einde van een weg die voornamelijk door bouwwerken wordt gedomineerd. Ze zijn hier echt helemaal knetter geworden. Buiten de grootste overdekte skibaan ter wereld, 3 stoeltjesliften met 4 stoelen ieder, is er ook een Formule 1 circuit, zijn ze bezig aan Dubailand (2 x groter dan Disneyland), en komen er langs deze weg 36 nieuwe hotels met allemaal een eigen thema (Afrika, Andalusie, USA en Europa). Dit nog buiten The Palms (2 eilanden in de vorm van een palmboom, ook te zien vanaf de maan) en The World (eilandengroep die er uitziet als de kaart van de wereld).
|
|
|
 |
|
|
Enfin, het is hier heerlijk, en onze oude vriend Nadeem heeft vanavond een Arabisch spektakel voor ons geboekt, 300 meter de woestijn in lopen. Eerst borrelen we heerlijk op het dak van het hotel, snackje, glaasje, sigaartje, waarna we over een verlicht pad de woestijn inlopen. De klereherrie komt ons van verre tegemoet, paarden, kamelen, spektakel, buffetten, bloedhitte en schreeuwerige mensen, alles waar we dol op zijn. Als ik ook nog zie dat er mensen uit het publiek worden getrokken die leuk mee moeten dansen, en als dan óók nog blijkt dat de keuze aan drankjes bestaat uit orange-, mango- and pineapple-juice (de Ramadan duurt nog 2 dagen), besluiten we de buggy terug te nemen naar het hotel en lekker binnen te gaan eten. De Niçoise met tonijn valt goed, alsmede de rack of lamb, en de Sandalford chardonnay uit Margaret River (AUS, 2004) doet zijn werk. Morgen vroeg op, Okky gaat paardrijden, Max en ik met een Landrover de woestijn in, Isabel verloren slaap inhalen!
|
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Op reis - 21/10/2006 - Reizen |
|
|
Koud terug of ik ben alweer weg, weekje vakantie met m'n moeder (en vrouw en kinderen), naar Dubai. Een jaarlijks terugkerend ritueel, waarbij we altijd in de herfstvakantie nog even een stukje zomer beleven. Tot nu altijd met de trotse blauwe vogel van de KLM, maar nu voor de eerste keer met Emirates, vanaf Düsseldorf, een aanrader! Super relaxte luchthaven, zonder rijen, snelle security, en parkeren voor de deur. Een vlucht zonder hoogte- en dieptepunten, behalve de keuze uit 500 (!) verschillende films en tv-programma's, die beginnen en stoppen wanneer je dat zelf wilt. De wijnen zijn net zo lekker als bij de KLM, het eten net zo miserabel.
Na aankomst in Dubai sta je altijd voor een soort halve marathon, gelukkig wordt m'n moeder keurig door de douane gerold en zitten we in no time in 2 auto's richting hotel. Een storm van herkenning overvalt ons, vooral m'n moeder, als we om 1 uur s'nachts aankomen. Helaas is het 24-uurs restaurant dicht, wat ons tot de roomservice doet besluiten. Uiteindelijk gaat om 2.30 het licht uit, helaas gaat dat om 9.00 uur weer aan, en hebben we een drukke dag voor de boeg. We blijven niet, maar verlaten m'n moeder voor 2 dagen om naar de woestijn te gaan.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Tosti - 19/10/2006 - Spullen |
|
|
Even een kort berichtje in een krankzinnig drukke week. Maandag weer terug en direct een zware verhuis-vergadering (doen we 't of doen het niet), dinsdag praten over olijfolie (www.solivera.com) en over PR (www.usp.nl) tijdens een briljante lunch (www.visaandeschelde.nl), door naar de manege (www.anydale.nl) en s'avonds super gegeten bij Goderd (www.tjeemiggowatwashetgezllig.com). Woensdag de hele middag in de nieuwe winkellocatie doorgebracht, soort kale hal met veel kolommen, doen we het nou of doen we het toch niet? Isabel had zich s'avonds uitgesloofd en Jachtschotel Bocuse gemaakt (Smart Cooking 1), super-lekker. Vandaag weer de hele dag vergaderen, kantooroverleg, Inmerc, architecten, mensen vragen me hoe ik het volhoud. Het geheim is de titel van dit stukje, ik eet iedere ochtend een tosti!!
2 bruine boterhammen, ham en kaas ertussen, een veegje boter aan de buitenkant, en, niet te vergeten, een goede lik hot chilisaus in het midden. 2 x 3 minuten in een ouderwets tosti-ijzer op het gas (neem als je van tosti's houdt dus nooit inductie-electra-keramisch) en een culinair orgasme overvalt je. In mijn geval vanochtend in de auto, met een Nespreso, zwart cupje, om het af te toppen. Ik ga verder......
|
|
|
Reageer > | (2 reacties) |
|
|
|
Naar huis - 17/10/2006 - Reizen |
|
|
Na een wilde avond is het goed wakker worden, pakken en moven. Uneventfull, totdat Eric zijn boardingpass kwijt is, die na een lange speurtocht onderin de vuilnisbak van de lounge gevonden wordt. Een wonder. We hebben 9 uur wachttijd in Bangkok dus we gaan met z'n allen achter Jan aan naar het Sukothai, relaxen aan het zwembad. Rond 7 uur een borreltje in de bar, en half 8 aan tafel in la Scala, de Italiaan in het hotel, iets rustiger voor de maag als je de hele nacht in het vliegtuig zit. Overheerlijke ravioli gevuld met mozarella in een tomaten-olijvensaus, gevolgd door een perfect stukje gegrillde tonijn. We nemen afscheid van Jan en tuffen terug naar het nieuwe vliegveld, waar we na kilometers lopen de gate bereiken. Eindelijk weer Hollandse kranten voor Eric (en voor mij) en na The devil wears Prada val ik in een soort van slaap, die iedere 4 minuten wordt onderbroken doordat ik me omdraai. Het bekende lullige ontbijtje een uur voor het landen en om kwart voor 6 staan we weer aan de grond, klaar om uit te stappen. Op dat moment komt Eric er achter dat zijn bril is verdwenen, een nieuwe zoektocht begint. Alle krantenbakken, tassen, de hele vloer, de trolley's van het afgeruimde onbijt alsmede de vuilniszakken worden onderzocht, totdat mevrouw Geens (stewardess) de bril vindt achter de stoel van Ellen, verstopt in het binnenwerk van de kussens. Wederom een wonder. De douane haalt me er nog even uit, vruchteloze poging natuurlijk, en om 7 uur droppen de Winters me op de Stadhouderslaan. Een nieuwe dag begint, eerst naar de manege, dan naar kantoor, en vanmiddag naar de projectontwikkelaar van ons nieuwe pand. En benieuwd!!
|
|
|
Reageer > | (5 reacties) |
|
|
|
Feestje - 15/10/2006 - Reizen |
|
|
Vandaag is het zover, ons Kids huis bestaat 8 jaar en de meisjes hebben ons op de lunch gevraagd. Jan komt later want moet eerst werken, maar Ellen, Erik, miss Lang en ik vertrekken om 10.15 richting district 6. Onderweg kopen we een aantal feesttaarten, zo chemisch en zalverig kun je ze niet bedenken, en doen we de halfjaarlijkse wilde shopping expeditie in de lokale supermarkt. De vraag "mag ik de punten" komt zoals gewoonlijk bij het afrekenen van miss Lang en vervolgens koersen we naar het huis. Ruim een uur te laat, what else is new, komen we aan en beginnen de festiviteiten met zang en dans, een heuse speech en een tegenzang van ons (zie ginds komt de stoomboot!). De lunch bestaat uit Vietnameze loempia's, lotusstengelsalade en een soort ragu (Smart Cooking 3) en is heerlijk. Uiteindelijk arriveert Jan ook nog en wordt er gewoon nog een keer geserveerd. |
|
|
 |
|
|
Na de taart is het tijd om de agreement tussen Erik en Ellen en de WOCA te bekijken en te tekenen, waarna het tijd wordt om verder te gaan. We brengen nog een bezoekje aan een ander huis, van Jos en Yvonne van Opdorp, wat nu een jaar open is, met ook hier weer een hartelijk en warm onthaal, met liedjes, de stoomboot die weer langs komt, en het obligate zitten. De warmte begint parten te spelen, en na een korte check van de rest van het huis gaan we weer door. De Russian market is de volgende stop, even nog wat rotzooi scoren (alle neppe merkartikelen die je je kunt bedenken), en na een jas en een bril wordt het tijd voor de Hollandse borrel in het hotel, het zijn immers de Holland Days. Ton van Zeeland, de Nederlandse consul in Ho Chi Minh City, organiseert een Hollandse borrel op het terras van de Park Hyatt, en daar moeten we natuurlijk bij zijn. De witte wijn stroomt goed door, maar ook uit mijn lijf want het is zo warm dat alles wat ik drink direct weer naar buiten komt. Jan Peter (van der Ree, de GM van het hotel) heeft kaas en viskroketjes laten maken, en het is een wild feest. Erik doet goede zaken en heeft in no time 2 vrachtwagens geregeld van Dutch Lady Vietnam (Fiesland Foods) die iedere maand melk aan zijn en ons huis komen brengen. Ik loop zowaar mijn Belgische vrienden Axel en Marie tegen het lijf en we besluiten met z'n allen te blijven hangen en boven te eten. Het menu is redelijk identiek aan gisteren, maar ontzettend lekker, en gezellig. Na afloop nog een drankje in de Q bar, waar het zo'n ontzettende herrie is dat Erik en ik vrij snel afhaken. Ik wordt oud! Morgen weer naar huus, heb er zin an!!
|
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > | (2 reacties) |
|
|
|
Vrijdag - 14/10/2006 - Reizen |
|
|
Een super dag, en ik zal je uitleggen waarom. Eerst naar de bank, wat hier normaal uren duurt, we stonden binnen een kwartier buiten. Tijden veranderen! Toen naar de Woca (Women's charity organisation of Ho Chi Minh City) wat altijd wat langer duurt, maar heel goed ging. Erik en Ellen geïntroduceerd, even gepraat over de kookschool, en toen in onze enorme Mercedes bus met alle Vietnamees kakelende kipjes door de stad naar de nieuwe locatie. Laatste stukje lopen ivm formaat bus en het rode klei pad naasr het huis toe, et voila.... een schattig oud schooltje in het midden van een heel groen buurtje, met allemaal buren die nieuwsgierig lachend naar buiten kwamen, een grazende koe, leuke hondjes, het kon niet beter. Er moet nog een verdieping opgezet worden maar de verwachtingen zijn dat dat niet langer dan een maand duurt (!), waarna 30 kinderen weer een goed huis hebben in plaats van de goot. Cool hè.
|
|
|
 |
|
|
Heerlijk dim sum geluncht in m'n oude hotel (New World), waarna we een deel van de delegatie weer opgehaald hebben om op zoek te gaan naar een locatie voor Smart Kitchen Saigon, kookschool/restaurant voor kansloze jongeren (Jamie, bedankt!). Uiteindelijk belanden we op een enorme school, waar net de les geweer uit en in elkaar zetten wordt gegeven op het schoolplein, waarna we hartelijk worden ontvangen door de directeur. Hij verteld ons dat we meer dan welkom zijn om een 300 vierkante meter lesruimte in te richten, maar dat er van een restaurant, laat staan slaap accomodatie geen sprake kan zijn. ik geef de moed al weer bijna op, althans van dit bezoek, als hij zegt, vrij vertaald uit het Vietnamees "wacht es, ik heb ergens nog wel een leuk pandje....." Hij rijdt voor ons uit, uren, we krijgen nog een bon wegens onze veel te grote bus, en we komen in een drukke winkelstraat alwaar we een pand met 6 verdiepingen beklimmen, bekijken en goedkeuren. Aangezien ik geen idee heb waar we zijn houd ik de boot nog even af, maar na vertrek blijken we om de hoek van het centrum te zijn. Helemaal top dus. We praten vandaag verder maar ik zie het helemaal zitten.
S' avonds voegt Jan (Wolleswinkel, Pols Potten) zich in het gezelschap en eten we uitmuntend in het hotel. Verse loempia's in groen blad gewikkeld, gebarbecued vlees in kleine pakketjes, garnaal op suikerriet, Vietnamese loempiaatjes, de onovertroffen lotus salade en rundvlees op citroengras geprikt. Daarna delen Jan en ik een black grouper en wat garnalen, terwijl Erik (500 gram) en Ellen (220 gram) zich volledig op het vlees storten. Een oude bekende komt langs, Vase Felix Adams Road chardonnay (AUS, 2005) en ik denk aan mijn vriend Steven, terwijl Erik en Ellen genieten van de Stonier pinot noir (AUS, 2004). Er is verder geen avondprogramma, 12 uur licht uit!
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Kids - 13/10/2006 - Reizen |
|
|
Gisteren dan voor het eerst naar het Kids huis, alwaar de helft van de meisjes al stond te wachten. De andere helft was naar school, de middagsessie, dus we hadden er "maar" 16. Die bezoeken zijn altijd een enorm feest, maar ook redelijk confronterend, vooral als de eerste vraag is waarom ik een heel jaar niet ben geweest, of ik ze niet meer lief vind en dat ze me gemist hebben. Slik! Na een kleine rondleiding door het huis konden we overgaan tot het kado-ritueel, waarbij ik een enorme berg gehaakte poppen van Anne Claire had meegekregen, alsmede 2 grote dozen chocolade die Folkert zondag nog kwam brengen. |
|
|
 |
|
|
Ellen was de dag voor vertrek nog even door de kasten van haar dochters gegaan en had de rest van de Samsonite (grootste model) afgevuld bij de Hema, dus in no time lagen er 2 enorme bergen waar wij licht hulpeloos omheen drentelden, terwijl de dames zich meer en meer amuseerden. Het afscheid viel licht, daar we zaterdag terug komen om het 8-jarig bestaan te vieren.
S'avonds hebben we gegeten met Theo bij zijn bloedmooie vriendin, die werkt in de hippe trendy loungy Xu. Een hole in the wall, met boven een prachtig restaurant, met goed eten, lekkere wijnen en ditto muziek. Als amuse een klein stukje licht gepeperde makreel, waarna ik een Rau Ram Risotto had. Perfecte risotto met een soort pesto van daslook (beknofte bieslook, Pays Bas in Amsterdam maakt er een heerlijke saus met ravioli's mee). The last ditch van Mclaren Vale (AUS, 2004, viognier) paste er perfect bij. Als hoofdgerecht gesmoorde lamsschenkel, met een pittige puree en becurriede (is geen woord) bloemkool, ook niet verkeerd. Ondanks dat het water over tafel vloog vroeg dit gerecht toch om een mooie rode wijn, wat de Stonier pinot noir van Mornington Peninsula werd (AUS, 2004). Geheel tegen de principes in, maar ik kon Ellen niet alleen laten met haar perfect lopende warme chocoladetaartje, ben ik nog gevallen voor een klein taartje met passievrucht, frambozen en eiwitschuim, mwah..... Het was weer een mooie avond, hoop lol, hoop serieus.
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Ho Chi Minh City - 12/10/2006 - Reizen |
|
|
Weinig veranderd op het eerste gezicht, nog steeds een krankzinnige drukte op de weg en de rit naar het hotel duurt lang. In het hotel, Park Hyatt (gemanaged door de Nederlandse Jan Peter van der Ree), loop ik direct Erik tgen het lijf, en een minuut later staat Ellen naast me. Erik en Ellen zijn hier om het startschot te geven voor een eigen kindertehuis, naar een blauwdruk van het onze, onder het motto " beter goed gejat dan..." waar ik me volledig in kan vinden. Sterker nog, het is de reden dat ik hier ben en de komende dagen ga ik ze volledig onderdompelen/inweiden in alle do's en don'ts wat dat zoal met zich meebrengt. Ik pak even de koffer uit, ik heb 30 kilo poppen bij me, kadootje van Anne Claire, en vervoeg me in de lounge, borreltijd! |
|
|
 |
|
|
Ze hebben hier de lekkerste cashewnoten ter wereld, gerold door een soort suikerstroop/honing met een beetje chili erdoor. Om 7 uur sluit Theo (van Olphen, woont hier al 12 jaar) aan en na nog een glaaske lopen we naar een van zijn favorieten, The Mandarin. Ziet er een beetje uit als een tourist trap, maar het eten is fantastisch. Garnalen in een soort filodeeg waar nog wat vulling inzit, baby scallops met gember, suikerriet met pasta van garnalen er omheen, en het lekkerste gemarineerde varkensvlees ooit. We sluiten af met een biertje in de Q bar, where else, en het is ineens toch laat. Morgen uitslapen en s'middags naar het Kids huis.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
