 |
Oeps - 30/11/2006 - Restaurants |
|
|
Oeps, tijdje niet geschreven, druk met de half-jaarlijkse functioneringsgesprekken, dus weinig culinair nieuws. Praten, praten, praten, snelle powerlunch bij Visaandeschelde op dinsdag, en weer door, nu naar de Kauwgomballenfabriek om te bepalen waar de kantoren komen. Gisteren heerlijk geluncht bij Andre van Doorn, kasteel Heemstede in Houten (*), o.a. amuse van oester met gesuikerde pinda's en olijfolie, wonton gevuld met feta met noedels in Hoisin saus, en soepje van witte bonen met crostini met gepofte paprika. Vooraf coquilles met gebakken balkenbrij, mangochutney en een saus van sauternes met zwarte peper (wat aan de zoete kant), en als hoofdgerecht wilde eend met shii take, ravioli met ganzenlever en gefrituurde schorseneren. De Chenin Blanc van Jean Daneel (SA 2005) ging er geweldig bij (wel decanteren), wat een topper (AdBibendum, Belgie). Vandaag met neef Cees naar Promers, waarover later meer. |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Hoogtepunten - 27/11/2006 - Reizen |
|
|
Het is een paar dagen later en ik droom nog elke nacht van "Lo Mejor". Ik heb zo ontzettend veel indrukken opgedaan, zo veel geleerd, zo veel gepassioneerde mensen gesproken, het duizelt nog steeds. Zo'n weblog is wel handig om e.e.a. terug te lezen, of zoals nu een aantal hoogtepunten te herbeleven, het kan alleen never nooit de sfeer verwoorden die er in San Sebastian heerste, althans die ik heb beleefd. Enfin, m'n hoogtepunten, in willekeurige volgorde;
Natuurlijk de kookdemo's met bijbehorende presentaties. Die van Marco, Moshik, Jonnie Boer, maar ook die van Heston Blumenthal die op een gegeven moment allemaal tasjes liet uitdelen met een luchtje om mensen alvast in de sfeer te krijgen (wordt je toegestuurd na het maken van een reservering), die van Dania Garcia, Joan Roca, Philippe Leveillé, Quique Dacosta, Grant Achatz, Ferran Adria en niet te vergeten de weergaloze demo van Seiji Yamamoto, die vocht tijdens het inschenken laat stollen in een glas. Waanzinnig! Maar er was meer. De onderlinge camaraderie, iedereen die elkaar wil helpen, het uitwissellen van tips en trucs, het steeds weer tegenkomen van dezelfde mensen met steeds blijere gezichten, de heerlijke maar ook wel eens mindere gerechten en wijnen, de ham-worstproeverij in de markt, de langouste die we met zijn 10-en hebben gedeeld tijdens de eerste avond, |
|
|
 |
|
|
de geweldigste gin-tonics ever, in de Dickens, maar bovenal de ongelooflijke hoop lol die we gehad hebben. Het was allemaal leuk, hoewel het 's ochtends wel eens wat minder ging, de laatste dag mijn worst is gejat, en ik na 2 uur slapen ineens weer achter mijn bureau zat. Een super week!!
Ondertussen is de rust weer neergedaald in het pittoreske San Sebastian (ga er heen, het is zo'n ontzettend leuke stad, en eten.....) en staat signora Maria weer haar ansjovisjes te verkopen buiten de markt.
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Woensdag - 26/11/2006 - Reizen |
|
|
De grote dag voor Moshik (Brouwerskolkje) en we leven allemaal met hem mee. De grote beer was gisteren niet lekker, lag in bed, en heeft zich vandaag vermand. Hij is er, maar niet top. |
|
|
 |
|
|
Graham doet de keuken, Edwin assisteert en Jos en ik springen in waar nodig, de zgn hand- en spandiensten. Om 11.30 staat alles strak en kunnen we opbouwen. De Gastrovac en de Röner moeten op hun plaats en Edwin begint meteen te gillen om "una persona de technica". Keihard en 3 keer. De Spanjaarden kijken ons glazig aan en ik vind een verlengsnoer onder de kachel. Opgelost! Graham is als een snaar gespannen, wat van hem afvalt op het moment dat we life gaan. Edwin assisteert waar mogelijk en houdt de regie in handen, Jos geeft buiten beeld de spullen aan en ik ben in charge of de stiksof, die pas à la minute uit de container mag. Als een leien dakje gaat het weer, iedereen blij. Toch bijzonder dat op zo'n congres 3 Nederlanders een kunstje mogen doen (verder zijn er 1 Zwitser, 1 Engelsman, 1 Italiaan, 1 Japanner, 2 Fransen en 60 Spanjaarden). Moshik voelt zich nog steeds niet goed en gaat voordat hij weer gaat slapen naar het ziekenhuis. Een ontsteking in z'n been blijkt hem al een paar dagen uit te putten dus die gaat aan de antibiotica. Wij gaan weer bij Miramon lunchen, wat tegenvalt. Ontzettend stom ook om terug te gaan, tweede dag is altijd minder, alleen het Wagyu beef is nog steeds top. s' Middags weer terug naar de Kursaal, om o.a te kijken naar de tapas van Sergio Santamaria (Las Golondrinas in Rosas) en naar Rob Baan, die de prijs wint voor het beste product van de beurs. Rob is nu de trose bezitter van een authentieke Baskische berenstok, met dodelijke punt, en kan zijn geluk niet op. De Nederlandse eer is meer dan gered en we besluiten aan de tapas te gaan bij Al Fuega Negra, de coolste tapastent in town. Gelukkig heb ik gereserveerd, het zit afgeladen, en gelukkig heb ik als laatste cijfer een 3 in plaats van een 5 ingetoets, en heb ik dus een wildvreemde gesproken. De oplossing zit 'm in hangen aan de bar en wachten tot er krukken vrij komen. Uiteindelijk eten we briljante tapas, drinken we heerlijke wijnen en eindigen we bij......de Dickens!!
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Donderdag - 26/11/2006 - Reizen |
|
|
Het ochtendprogramma is niet heel boeiend en ik moet ook al 3 dagen opschrijven wat hier zoal gebeurt (ik loop wat achter), dus besluiten we pas na een paar uur schrijfwerk en een tochtje door de stad, naar de Kursaal te gaan. Vlak naast de Kursaal ligt een soort ondergrondse markt waar we ineens ontzettende zin in ham, worst en aanverwanten krijgen. We weten de mevrouw van één van de hammenwinkels zo ver te krijgen alles wat we aanwijzen af te snijden, en we weten de bakkersvrouw aan de overkant over te halen een fles Txakolina (lokale witte wijn) open te maken en ouderwets voor ons in te schenken. Het feest is alweer begonnen voordat we in de Kursaal zijn. |
|
|
 |
|
|
We regroupen met iedereen en nemen taxi's naar de enige vantevoren te boeken topzaak van deze week, Zuberoa (**) van de broer van de chef waar we deze week al 2 keer geluncht hebben. Hadden we dat maar een derde keer gedaan! De ontvangst is allerhartelijkst, de bediening (uitsluitend vrouwen) top, de locatie traditioneel, maar het eten matig. We beginnen met en amuse van mousse van ganzenlever met PX en de toon is gezet, zwaar en klassiek. Achtereenvolgens verschijnen garnalen in gelei met bloemkool en mousse van zee-egel, oesters met linzen en schuim van venkel, krokant bodempje met varkenspoot en langoustine, romige rijst met curry en seafood (soort natte paella, geen curry te ontdekken), gepocheerd ei met paprika en stukjes aardappelchips (heftig en wijntechnisch een ramp), rode mul met inktvis en gelei met dille, geroosterde duif met getruffelde kool (de duif is aan 1 kant doorbakken en aan de andere kant rauw), geroosterd rolletje van speenvarken met chutney (ingelaste gang na de tegenvallende duif), iets met appels en cider (vergeten!) en een combinatie van ananasgelei, crème van kokos en sinaasappelijs (...die bij zijn broer lekkerder was). De verdejo van Belondrade Y Lurton (E, 2004), de Aalto PS (E, 2000) en de El Pison (E, 2001) vallen allemaal heel goed, maar het eten valt wat tegen. Terug in de Kursaal zien we nog net Josean Martinez Alija (Guggenheim, waar we zondag hebben geluncht), Grant Achatz (Alinea, Chicago) en een fenomenale Seiji Yamamoto (Ryngin, Japan), waarna Ferran Adrià (El Bulli) een uitgebreide demo geeft over al zijn poeders. Interressant, maar vooral een reclameboodschap van een ruim uur. Het congres wordt afgesloten met een ode aan Michel Guérard, omringd door alle chefs die de afgelopen week op het podium hebben gestaan, althans de chefs die er nog zijn. Guérard houdt aansluitend een presentatie over zijn keuken en zijn zaken, die zo lang duurt dat zijn laatste toehoorders het hotel binnendruppelen als wij al geborreld hebben en richting restaurant gaan.
Ja, er moet weer gegeten worden, hoewel ik na zo'n weekje wel kan rollen. Tjeemigdepemig wat hebben we een hoop gegeten. De laatste avond zijn we met z'n 6-en, Marco, Jos, Edwin, Gert Jan (chef Seinpost) en Rob en gaan we voor de ultieme steak, niets meer, recht toe-recht aan. Het vlees is top, de Vega Sicilia Unico die Marco (de gek) laat aanrukken nog mooier. We slaan de Dickens vanavond over omdat we om 4 uur op moeten, 6.50 vertrekken we vanuit Bilbao richting Brussel. Het wordt toch nog 1.30!!!
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Dinsdag - 25/11/2006 - Reizen |
|
|
De kater is een beetje weg, niet van de drank maar van de performance, en we gaan vroeg naar de beurs. Het regent pijpenstelen, het ruikt naar natte honden als we binnen komen en we gaan eens even in de grote zaal kijken. Het is hier eigenlijk een vrij wonderlijk vertoning, alles wordt in de taal van de chef gepresenteerd, en simultaan vertaald in het Spaans. Voor de Franse en Italiaanse gasten zijn er luistersets, de rest kan barsten. Er staan dus Japanse koks dingen te doen, die verder uitsluitend in het Spaans te verstaan zijn. Nu is mijn Spaans redelijk, maar de rest van mijn vrienden loopt over het algemeen binnen een kwartier de zaal uit. Tussen 2 en 4 ligt de zaak plat, wat ons de gelegenheid geeft te gaan lunchen. Ik ben een maand, misschien wel 6 weken geleden begonnen met reserveren, volstrekt kansloos. We moeten het hebben van afzeggingen en zijn dus dagelijks aan het bellen met minimaal 8 restaurants. Spannend! Vandaag gaan we lunchen bij Miramom Arbelaitz (*), de broer van de mannen van Zubiroa (**). Miramon kookt vanuit een soort kantoorgebouw aan de rand van de stad, modern ingericht, prettige ambiance. Hij heeft speciaal voor de "Lomejor" een menu, wat ongelooflijk goed smaakt. We beginnen met een carpaccio van coquille met tomaat en dragon, en een spiesje van aubergine met fèta en vinaigrette van peterselie. Het eerste gerechtje is een oester met een mayo die naar de zee ruikt, gevolgd door en waanzinnig stukje gemarineerde tonijn met haringkuit (gerookt, bedankt Edwin), wat weer wordt gevolgd door een stoofpotje van cèpes met oester en een gepocheerd ei. De Waltraud van Torres (E, 2004) doet het er niet goed bij dus we gaan naar de Pazo Señorans (E, 2001). Volgende gerecht is een stukje kreeft met een beetje pasta, appel en een schaaldierenbouillon, wat wordt gevolgd door een stukje bacallao met knofllook en curry. Edwin en ik krijgen nog even een discussie over de bacallao, hij blijft erbij dat dat verse vis is (het is stokvis) en gaat op een gegeven moment zo ver dat hij de zwembewegingen gaat nadoen om de bediening een uitspraak te ontlokken. De volgende dag geeft hij, uit zichzelf, ruiterlijk toe dat ik gelijk had. Het pièce is een stukje zachtgegaard Wagyu entrecote (12 uur op 80°C in de Roner) met een puree van pompoen, wat echt helemaal geweldig is. De Roda 1 (E, 2001) houdt zich geweldig staande, en we worden steeds blijer. We toppen af met een stukje gebakken foie met puree van groenten (niet top) en een glaasje Tostada de Costeira (E, fles 54, speciaal voor José Maria Arbelaitz). De combinatie van sinaasappel, ananasijs en kokoscrème lijkt verdacht veel op Marco's pina, de "crumble" van kastanje, rozijnen, abrikoos en appel in een consommé van muscatel is prima, en Marco knalt er nog wat chocolade tegen aan. We moeten nog aardig haasten om weg te komen, het programma gaat immers gewoon door, maar besluiten wel direct morgen terug te komen.
In de Kursaal aangekomen is het wachten op Jonnie en Sidney (de Librije), die om half 7 hun opwachting maken. Jonnie heeft een prima en helder verhaal, en in de keuken beneden lijkt ook alles van een leien dakje te gaan. Later blijkt dat ze tijdens het opbouwen ineens life waren, waardoor de mise en place niet klaar was en het dus niet top "liep". Uiteindelijk valt het allemaal mee, stroomt de thermoblender een beetje over en branden er een paar stukjes brood aan, maar komt alles goed. 's Avonds maken we onze opwachting in de Tennis Club op een feestje van de organisatie, waar niet veel aan is, behalve dat we nu definitief vrienden zijn met Martin (Berasategui), en nokken we rond middernacht af richting ons struikelcafe, de Dickens.
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Maandag - 23/11/2006 - Reizen |
|
|
Vroeg wakker en een snel ontbijt met Roger en Hans. Snel naar de Kursaal om Marco bij te staan. Ondanks dat zijn presentatie pas om 4 uur is, kun je niet vroeg genoeg beginnen. Edwin voert de troepen aan, Jos en Marco concentreren zich op het werk, en ik loop er tussendoor te motiveren, watertjes te halen, tipjes te geven en troep te zoeken. Het is hier heel Spaans, dus niets is geregeld. Ondertussen komen collega's af en aan, succes wensen, even kijken (Jonnie en Moshik moeten later in de week) en nadert het uur U. Alles is 3 keer gecheckt en iedereen staat scherp. Klokke 4 uur willen we beginnen, Rob (van Koppert Cress) staat op het podium, wij in de keuken eronder. De bedoeling is dat hij praat en verteldt wat er beneden gebeurt, waar dan in de keuken direct op wordt ingespeeld. Edoch...... de verbinding met de keuken blijft uit, technische storing, en we hebben geen idee wat we moeten doen. Het hele gedoe duurt 25 minuten, waarbij de jongens een beetje aan het fornuis hangen, niet wetend dat dat allemaal boven in de zaal wordt vertoond. Uiteindelijk besluiten we gewoon te gaan beginnen, maar tegen de tijd dat we contact hebben is het eerste gerecht, in de Gastrovac geïmpregneerde aardappeltjes, al helemaal klaar. |
|
|
 |
|
|
Het tweede gerecht, Sichuan eend, wordt er snel doorheen geramd, de volgende (Pascal Barbot van l'Astrance) staat al klaar en we moeten door. Al met al toch een super-presentatie, zeker voor de eerste keer en als spitsafbijter op dit congress, maar doodzonde dat de techniek ons in de steek liet. Om 8 uur komen we erachter dat we na het ontbijt niets meer hebben gegeten en we lopen naar Bar Bergara (General Artetze 8) voor een keur aan briljante tapas. Moshik en Els schuiven later aan en we besluiten wat vaster voedsel te gaan zoeken. We eindigen waar we gisteren ook waren, bestellen een paar steaks en daar komt Edwin ineens met 2 flessen Vega Sicilia, een feest!!
|
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Druk - 22/11/2006 - Reizen |
|
|
Je zal het niet geloven, maar ik heb het zo ongelooflijk druk dat ik geen tijd heb om te schrijven. Het is hier zo helemaal te gek, zoveel te doen, zoveel indrukken..... Ik maak notities van alles, dus het komt allemaal goed, maar ik wil op dit moment geen minuut missen. Got to run, Moshik moet om half 12, en ik had beloofd stand-by te staan voor eventuele calamiteiten.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Tapas - 21/11/2006 - Reizen |
|
|
Een wild feest is het hier. Na de lunch in Bilbao dus naar San Sebastian gereden en 's avonds afgesproken in "het dorp". Edwin voorop, die kent het hier het beste, de oude stad in , richting haven. De ene na de andere tapastentis dicht, maar uiteindelijk komen we bij Astelena op de Plaza de la Constitucion. Iederen gooit een geeltje in de pot, en het eten begint. De tapas wisselen elkaar af, pinchos (stukjes belegd brood), croquetas, spiesjes, allemaal even lekker. Na een kwartier schransen is het tijd voor de volgende bar, waar we wat vaster voedsel bestellen, in de vorm van 2 gigantische steaks. |
|
|
 |
|
|
De krengen, 8 ons per stuk, komen gesneden op tafel en zijn binnen 3 minuten weg, wat later nog eens wordt herhaald met een grote langoust. Iedereen is een beetje moe na een lange dag, en morgen moeten we performen. Na een laatste slokje Leeuwin Estate chardonnay (AUS, 2004) in het hotel klimt iedereen in de mand. Morgen begint het!!
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
Zondag - 19/11/2006 - Reizen |
|
|
Reisdag, maar eerst even gisteren. Wat is het daar toch top, op die Lindenhoff. Te gek brood van Menno 't Hoen, mooi stukje Bavière staartstuk, lekkere Crotin, geweldige chips en als klap op de vuurpijl een fles appelsap en een zak trostomaatjes kado, ik heb nog nooit zoiets in Nederland gegeten. 'S Avonds even doorgesneden, beetje balsamico en wat olie afiorato van Peck erover, geweldig.
|
|
|
 |
|
|
Vandaag vroeg uit de veren, ritje Brussel en koffie met Marco, Edwin (Seinpost), Jonnie, Thèrèse en Sidney, Hans en Jos (Beluga), Moshik, Els en Graham, en anderen. Rustige vlucht waarna een geïmproviseerde lunch in het Guggenheim in Bilbao. Het gezelschap is te groot, dus Hans en Roger (uit Antwerpen) zitten ergens anders, en Pierre (uit Namen, l'eau vive*) zit bij ons tijdens een geanimeerde lunch met veel afzeikmomenten. De keuken staat hier onder auspiciën van Martin Berasategui (lokale god, ***), maar er zijn vele kleine dingetjes, waaronder het veelvuldig gebruik van alle moderne chemicaliën van Ferran Adria. We eten achtereenvolgens: soort balletje van paddestoel in een onduidelijke saus (karton), rauwe en geroosterde artisjok met kardemom en bier (beetje onduidelijk), rauwe en gare cèpes met sjalot in een beetje zoetige soep (vrij okay), gezouten Roseval aardappellen onder een schuim van rauwe snijboon, heekwangetjes met citroen, watermunt en aardappel (mwah, maar de saus had de kleur van blauwe curaçao), geroosterde kabeljauw met een iets te zwart huidje en een brood-cacao saus, confit van kalf met thijm en knoflook (lekker), mooie zeebaars met geroosterde kervelwortel en peterseliechlorophyl, helemaal te gekke kip met limoen en rozemarijn (wat een juice!!), crème van pompoen met gemalen bergamotkoekjes, een soepje van banaan met frambozen(of rabarber) ijs met wasabi, en een soort curd van schapenmelk met vanille, mangostaan en litchyschuim. De altijd prima Guitian Godello bleef er keurig bij overeind, en de Bierzo van Pétalos was top, hoewel we de 2005 veel lekkerder vonden dan de 2004. Nog even aftoppen bij Hans en Roger aan tafel met een ingelast toetje, vanillecreme met limoenijs en gedroogd en gemalen schuim van rozemarijn, onder het wakend oog van Wylie Dufresne (WD 50 in New York), die naast hen zat. Een soort langharige coole hippy (aardige gozer ook nog) die een van de meest innovatieve tenten van NYC heeft ("are you here for the congress too?"). Een lange tocht langs de kust, naar San Sebastian was het laatste dessert, en binnen een soort schoolreisjessfeer hebben we iedereen in de diverse hotels gedropt. Vanavond een beetje chillen in wat tapasbars, morgen aan de arbeid.
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
Rustige week - 18/11/2006 - Reizen |
|
|
Ja, rustig weekje. Hele week functioneringsgesprekken gevoerd met alle medewerkers, en een beetje de plannen verteld betreffende de kauwgomballenfabriek. Iedereen is even enthousiast! Lekker geluncht bij Bas in Pays Bas, salade van kropslaharten met Hollandse garnalen en gepocheerd ei, niet te versmaden en very Montignac (ben weer begonnen). Ik ga vandaag de shopping doen voor de nieuwe Smart Nieuws, dus eerst maar eens even langs Boer Ben in Baambrugge (Lindenhoff Marché) voor een mooi stukje vlees. Ga trouwens vanavond ook maar weer eens een flesje Toques & Clochers soldaat maken, ik borrel weer van de goede ideeën, ha ha...
Morgen vroeg uit de veren want om 11 uur vlieg ik vanuit Brussel naar San Sebastian voor een culinair congres, Lo Mejor de la Gastronomia. 4 dagen lezingen en demonstraties door Heston Blumenthal, Ferran Adria, Jonnie Boer, Moshik Roth, Michel Guerard, Marco Westmaas en vele anderen. Marco vroeg of ik mee wilde en daar hoefde ik niet lang over na te denken. Ik houd je op de hoogte.
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
3 - 17/11/2006 - Mensen |
|
|
Nog eentje uit de oude doos? Of een compilatie, zoals van die man die in ochtendjas de deur open deed terwijl ik daar met een buffet voor 60 man stond, en me vroeg of ik niet een week te vroeg was (wat zo was). Of van die tentenbouwer die de bestelde tent weliswaar op het juiste adres, maar in een andere gemeente had gezet (gelukkig ingehuurd door de opdrachtgever). Nee, dan die vergeten bestelling voor een aangewaaide klant in de Utrechtsestraat, die me tijdens een grote receptie in de Oude Kerk belde dat ik best een uurtje later mocht komen. Zaterdagmiddag, 250 man receptie voor de Perscombinatie, net 3 dagen Home & Garden Fair in de benen, niets in huis en een vergeten bestelling van 1000 piek! Isabel en Julie als een scheet naar de winkel, Loekie leeg kopen, ik de receptie afmaken en een uur later zwetend bij de klant op de stoep met een volledig andere bestelling, excuses en een fles champagne. Het is die avond heel laat geworden!! Die Home & Garden Fair is trouwens ook nog wel een mooi verhaal. Het jaar daarvoor had ik daar de catering van gedaan toen het nog in de Steeg was, bij Arnhem, en had na 3 dagen werken exact 10 gulden verdiend. Een jaar later verhuisden ze naar Huize Waterland in Velzen, waar ik op dat moment de vaste cateraar was, en verkocht ik op de openingsdag de gehele weekvoorraad. En dat voor 12-en! Paniek in de tent, lokale supermarkten leegkopen, plannen aanpassen, nachten doorwerken en een hoop lol. Mooie tijden!
Ga stoppen, drukke dag, contract kauwgomballenfabriek tekenen, personeelsgesprekken, la die da die da......
|
|
|
Reageer > | (0 reacties) |
|
|
|
2 - 15/11/2006 - Mensen |
|
|
Een jaar of wat later, ik had een aardige klantenkring opgebouwd, voorzag ik een slechte tijd, nl. de zomer. Ik was ondertussen gewend geraakt aan hard en onregelmatig werken, en de daarbij behorende cashflow, en vond dat er wat moest gebeuren. Via via hoorde ik dat Joop van den Ende een cateraar zocht voor de nieuwe Andre van Duin speelfilm, de Boezemvriend, en ik dacht; ik stuur een briefje. Van een briefje kwam een gesprek en ik mocht offreren. De offerte ging vergezeld van een warme quiche en ik had de job. 8 weken cateren op kasteel Heemstede (nu zit daar Andre van Doorn,*) voor een hele gezellige filmcrew, ik had geen idee!!!
De proefdag waarin een trailer werd opgenomen ging nog wel, met kunst en vliegwerk, maar toen de productie eenmaal begon raakte ik zwaar in de shit. Samen met vriend Roger maakten we een bakkie, smeerden we een broodje en deden we leuk, maar wisten helemaal niet dat het om hele andere dingen ging, nl. gezond, warm, aandacht, 8 soorten kauwgom en dagelijks van 30 man gezeik aanhoren. Na 2 dagen sloeg Joop als een vader zijn arm om me heen en zei "Juul, nog 1 zo'n dag en we houden ermee op". De volgende dag hebben we het roer dusdanig omgegooid dat Joop na 3 weken naar de set kwam om te vragen of ik aansluitend een andere film wilden cateren. Mijn naam was gemaakt, maar na de tweede hield ik het voor gezien. Ontzettend hard werken, op onmogelijke uren en locaties, met mensen die over niets anders kunnen praten, na 5 maanden hield ik het voor gezien.
|
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
1 - 22/03/2007 - Koken |
|
|
Zoals beloofd, de eerste anekdote! Nauwelijks bekomen van de klap dat ik een heuze onderneming had, had mijn moeder Joop (Braakhekke) over de vloer in onze winkel in de Reguliersdwarsstraat. Joop beklaagde zich over de enorme werkdruk, zijn crew, de boekingen en dan ook nog eens de modeshow van Fong Leng aanstaande zondag. "Gut", zegt m'n moeder, "waarom laat je dat niet cateren door Julius". Lang verhaal kort, 5 dagen later deed ik mijn eerste grote klus, 2000 borrelhapjes voor De Kersentuin. Na een zorgvuldige selectie van ingrediënten, had ik een 5-tal toastjes bedacht (dat was nl. de opdracht) die niet binnen 2 uur instorten, en toog ik naar de groothandel. Het geheel speelde zich af op een zondag, dus na de mise-en-place op zaterdag kon ik rustig slapen, maar niet heus. Op zondag stond ik om 5 uur op, Mike en Steven zouden er om 6 uur zijn ter assistentie, maar belden keurig om half 7 op dat de auto het niet deed. Moeder en zusje wakker gemaakt, in de benen, en ik de boys halen. De eerste 11/2 uur achterstand was een feit. Ondertussen draaide mijn kleine Magimix 1800 constant warm door alle cream cheese mengsels die ik had bedacht, met als gevolg dat de machine alleen nog maar kon draaien in een afgesloten koelkast. De garnering die ik had bedacht was dermate ingewikkeld dat we daar halverwege van af stapten en de bieslook in ruime handen over de toastje gooiden in plaats van in een soort mikado-opstelling. Lekker bourgondisch!Angstig om te laat te komen ging ik alvast de helft wegbrengen, ik moest sowieso 2 keer rijden in m'n Mazda, waarbij ik merkte dat er een ruime 3 cm ijzel op de weg lag. In de 2de rit ging het inderdaad mis en vloog ik bij de molen aan de Amstel de bocht uit, terwijl Steven achterin de boel probeerde te redden. De auto bleef heel, maar een deel van de toastjes, een stuk of 80, zaten tegen de achterruit. Als Sistermans ze nu maar niet ging tellen.De modeshow was een éclatant succes, de hapjes waren binnen een kwartier op. Steven, Mike en ik mochten blijven, en deden ons tegoed aan een overdaad aan champagne, die bijzonder goed viel na een hele dag niet eten. |
|
|
Reageer > | (3 reacties) |
|
|
|
25 - 12/11/2006 - Mensen |
|
|
25 jaar geleden kwam er een klein kereltje (19) aan het loket van de Kamer van Koophandel, met de dringende behoefte ogenblikkelijk voor zichzelf te beginnen. Niet gehinderd door enige kennis van ondernemen, anders dan common sense, zonder handlichting (onder de 21, maar wel bevoegd tot het doen van zaken voor eigen rekening), stond ik op 11-11-1981, rond de klok van 11-en buiten, met een document in mijn handen. Mijn eerste onderneming, Julius Jaspers Traiteurs, later omgedoopt tot Julius' Traiteurs, was een feit. Geen cent te makken, geen opdracht in de tas, en begonnen vanuit mijn ouderlijk huis, was de eerste stap het aanvragen van een Makro kaart, en alle andere pasjes die je nodig hebt om op de Centrale Markt in te kopen. Ik stuurde dagelijks een aantal brieven weg op mijn nieuwe briefpapier van de Drukwinkel, en heel langzaam kreeg ik wat klantjes. Ik zal er de komende dagen een paar uitlichten, maar moet nu de honden uitlaten en me klaar maken voor het eerste springconcours van m'n dochter. |
|
|
Reageer > | (3 reacties) |
|
|
|
Trots - 12/11/2006 - Mensen |
|
|
Als een oude aap, Okky is 4de geworden op haar eerste springwedstrijd. De Zilfiahoeve in Houten was wederom het strijdtoneel, en het was super. |
|
|
 |
|
|
Wekkertje op 7 uur (op zondag!), pony laden in de gehuurde trailer, naar Houten, uitladen, parcours verkennen, koffietje, inrijden, nog een koffietje, en uiteindelijk springen. Ze startte als een van de laatsten, ging foutloos en mocht dus een barrage rijden, die weer foutloos ging. Daarna een tweede wedstrijd, progressief, dus volledig op tijd en met snelle wendingen. Deze weer foutloos, en daarna weer barrage (het duizelt mij ook allemaal, barrage, progressief en andere krachttermen, ik leer elke dag!), weer foutloos, maar te langzaam. 4de dus in de klassieke, trots dus!!
|
|
|
 |
|
|
Reageer > | (1 reactie) |
|
|
|
