 |
Kaaskoekjes - 30/12/2007 - Koken |
 |
 |
We deden vorige week een partijtje, voor Gijs dus, en moesten nog een snackje hebben bij binnenkomst. Jos wilde graag zijn rillette van kabeljauw met paddestoelenschuim, maar we misten er nog 1. "Gut", zegt hij, "zullen we kaasvlinders maken?". Ik was een beetje druk dus de 'prima' was er uit voor ik het wist. Drie dagen later draagt Peter een enorme doos de keuken binnen, bladerdeeg voor een jaar, kleiner hadden ze niet, en ging onze Jos aan het werk. Snijden, kruiden (zout, peper, parmezaan en tijm), dun oprollen en als stokken invriezen. De ochtend van de partij werden de stokken ontdooit en in dunnen plakken gesneden. Op een bakplaat met zo'n heerlijk siliconen bakmatje, onder en boven, en afbakken in de oven. Door op het bovenste bakmatje een beetje zware braadslede te zetten kan het koekje niet rijzen en gaat hij naar de zijkanten. Wat je krijgt is een plat, dun en superkrokant kaaskoekje (nog prima een paar dagen in een luchtdichte doos te bewaren). Ontzettend lekker en een prima invulling van een rustig uurtje, heren (en dames) ondernemers !!
|
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
Vakantie..... - 29/12/2007 - Reizen |
 |
 |
Best even wennen, maar het gaat prima. Ik had door die hele bouw van de Kauwgomballenfabriek de privé-administratie een beetje laten verslonzen, laatste bankafschrift open gemaakt ergens rond mei, verder alleen automaten en spoedbetalingen gedaan, te slecht voor woorden eigenlijk, dus de eerste dagen werden gedomineerd door een beetje skiën, licht lunchen en de hele middag achter de boeken. Dat zit er nu op, alleen nog de creditcard-afrekeningen voor mijn zuster....
|
 |
 |
 |
 |
 |
Verder is het hier helemaal top, strakblauw pannetje, stralende zon en prima sneeuw. Culinair gisteren ineens een opleving toen we met Heidi en Eugène in La Plagne hebben geluncht in een miniscuul hutje, Au bon vieux temps, met niet alleen zeldzaam aardige bediening (een wonder in Frankrijk) maar ook een heerlijk croziflette. Normaal is dat een tartiflette, aardappels à la crème met reblochon, maar hier maken ze hem ook met crozets, lokale kleine pasta-wiebertjes, de lekkerste ooit. Glaasje Chignin Bergeron van J.L. Perier erbij (F, 2006), en een heerlijke eigengestookte Genepy bij het afscheid aan de voordeur. Het skiën terug ging als vanouds, snel en pijnloos!
|
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (2 reacties) |
 |
 |
 |
De kerstboom - 28/12/2007 - Spullen |
 |
 |
Isabel heeft weer eens een ideetje, we gaan zelf een kerstboom maken!! Om vervuiling, ontbossing, global warming en waarschijnlijk een nieuwe gemeenteraad in ons dorp tegen te gaan, zie ik mezelf na 1150 kilometer rijden (9,5 uur, geen record, maar redelijk snel, vrouw grotendeels achter het stuur), op mijn eerste vakantiedag hout sprokkelen door natte sneeuw op mijn gympies. No sweat.... We dalen af naar de ijzerwarenwinkel in een dorp lager, de man weet nu zeker dat we gek zijn, en slepen de takken naar ons hol. Wat vervolgens gebeurt mag een wonder heten, binnen 2 uur zagen, |
 |
 |
 |
 |
 |
breken, boren en rommelen we één van de leukste bomen, zo niet de leukste boom die ik ooit gezien heb in mekaar. Zonder ruzie!!! We doen wel eens vaker wat samen, huis opruimen, trampo in elkaar zetten, boot te water laten, stand bouwen, kinderen opvoeden, en hebben "along the way" nog wel eens een verschilletje van mening. Nu dus niet, waarschijnlijk omdat het haar project is en ik me laat leiden (zou'k vaker moeten doen). Anyway, voordat het een soort ode aan de vrouw wordt, de boom staat en is helemaal top. Foto's zijn onderweg naar de Eigen Huis, VT, AD, Residence, 101, Linda, Jan en why not de Heleen (ligt hier toch, wie weet), een nieuwe trend is geboren.
|
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
Gijs....... - 27/12/2007 - Mensen |
 |
 |
Een ander mooi verhaal is over mijn vriend Gijs. Gijs woont bij me om de hoek, heeft één van de leukste vrouwen die ik ken en houdt evenals mijzelf van een glaasje, we hebben dus veel gemeen. Gijs was op de opening van de Kauwgomballenfabriek en zei meteen met zijn bedrijf te willen komen eten. Alles kan bij mij maar ik vond dat ze er wel iets voor moesten doen, (ze=het managementteam) nl. zelf koken, al was het maar om ons niet te degraderen tot een soort Claus Partyhouse (niks mis mee overigens, maar niet ons doel). Zo gezegd zo gedaan, Gijs komt 1 x een kwartier praten en draagt alles over aan zijn secretaresse, die daarna dagelijks contact hield..... Op de afgesproken avond hadden wij natuurlijk alles klaar, dachten de heren althans, behalve de blanquette de veau. Een uurtje voor aanvang druppelden de mannen (6) binnen en begonnen ze eerst eens even met een paar flesjes Toques & Clochers cuvée JvL soldaat te maken voordat de eerste uitjes, wortels, paddestoelen en stukjes kalfsvlees de pan in gingen. Vooral de winterpenen speelden zeer tot de verbeelding, maar gelukkig kwamen daar reeds de eerste gasten binnen.
|
 |
 |
 |
 |
 |
Ze konden, nadat ze moedwillig hun schorten hadden besmeurd, nog net even door de pannen roeren, om althans de indruk te wekken dat ze het hele menu hadden gemaakt, voordat Jos met zijn fabuleuze huisgerookte zalm met mousse van komkommer doorkwam. Ik zat ondertussen alweer in de auto op weg naar mijn kleine Koekela die die dag 12 werd. Ook blanquette de veau......
|
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
topfeestje - 15/01/2008 - Koken |
 |
 |
Zo tegen het einde van het jaar, zalig kerstfeest overigens, kom ik veel foto'tjes op mijn bureaublad tegen, met even zoveel verhaaltjes. Aangezien ik lekker in de bergen zit, culinair niks te beleven dus behalve de eeuwige kaasfondue en raclette, wat anekdotes (of zijn het anecdotes) van de laatste tijd. Zaterdag j.l deed ik de 50ste verjaardag van de mannen dankzij wie we in de Kauwgomballenfabriek zitten, een walking dinner voor 160 man, zoals ik al eerder zei een wild feest! Terzijde gestaan door Henk Tuin en Alain Caron liep het volledig gesmeerd. Deze kerels hebben zo'n brok ervaring en koken daarbij zo op smaak dat de gasten welhaast in extase raakten en wij eigenlijk een hele relaxte avond hadden. Op het menu o.a. gefrituurde garnalen Ron Blaauw, klassieke crabcocktail, steak tartare, salade niçoise, |
 |
 |
 |
 |
 |
kippeboutjes in morilles, saumon minute aux agrumes, confit de canard met linzensalade en zelfgemaakte confiture van kersen met chocoladeschuim. 18.30 eerste hapje erin, 21.15 dessert en iedereen happy. Een topavond, waarbij de Oesterkoning in een moordend tempo 400 oestertjes eruit gooide. |
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
Tractatie - 25/12/2007 - Spullen |
 |
 |
In het leven heb je allerlei mijlpalen. Je wordt geboren, je eerste liefde, de baard in de keel, je eindexamen, 21, 50, en zo weet ik er nog wel een paar. Je hebt ook dingen die je doet waarvan je weet dat het de laatste keer is, die hadden we vorige week woensdag toen onze Okky 12 werd; de laatste tractatie. Okky gaat volgend jaar naar de "middelbare" en dan zie ik haar niet echt meer met een tractatie op de bagagedrager. We hebben in de loop van de jaren een scala van tractaties gemaakt, de vrouw is nogal creatief, variërend van en muis op een stukje kaas, het "biertje" van chipito's en popcorn, en de kerstman met een neus van een Danoontje. Allen kennen nog een laatste handeling, na een uitvoerige mise en place de avond ervoor, ook nu, dus de wekker stond wat vroeger om de laatste hand te leggen aan de klassieker, de satéprikker in de halve meloen. Onderaan een druifje, gevolgd door een worstje, augurkje, kaasje, tomaatje, varkentje en kerstboompje. Een mooie afsluiting dus van de lagere school, en van het jaar, want we zitten ondertussen alweer in de kerst.
|
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
Witte kerst?? - 22/12/2007 - Mensen |
 |
 |
Wat denk je , krijgen we een witte kerst? Ik in ieder geval wel, want morgen tuft de honden-dakbak rond het ochtendgloren naar de Alpen. Het moment van vertrek staat nog niet helemaal vast, eerst nog even 160 man te eten geven vanavond in de Kauwgomballenfabriek, samen met Alain (Caron) en Henk (Tuin).
|
 |
 |
 |
 |
 |
De mise en place gisteren was al een wild feest, vanavond wordt het helemaal vlammen. Het is vandaag tevens de laatste dag van onze Peter, die vanaf 1 januari de food and beverage van Golfsociëteit de Lage Vuursche in Den Dolder gaat doen. Hij is nu aan het voorbereiden en maakt mee wat alle ondernemers regelmatig meemaken. Op het moment dat je de hele crew rond hebt, haken er altijd een paar af, dus als je nog iemand weet voor hem, keuken of bediening, houdt hij zich aanbevolen. Als je iemand weet die dichter bij Amsterdam wil blijven kan ik ook nog wel iemand in de keuken gebruiken.
|
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
De TAART - 19/12/2007 - Koken |
 |
 |
En wel in hoofdletters, want dat verdient Oma Scheringa. Gisterenavond was het dan zover, na ettelijke discussies, nachtenlange verhalen, anecdotes en vooral grappen, was daar gisteren de briljante, unieke, niet te evenaren chocolade-koffie-lange vinger-boter taart van vriend Remco. Tandarts van professie, Eric staat er weer strak bij, had hem de titel van meester-patissier niet misstaan. Volgens de overleveringen is dit familierecept ontstaan in de hongerwinter, toen de familie Scheringa niets anders meer in huis had dan boter, suiker, een drupje koffie, hagelslag en lange vingers. Oma S., niet voor een kleintje vervaard, draaide op kerstavond in een handomdraai deze culinaire topper in elkaar, welke zou uitgroeien tot een familietraditie. Ik prijs me gelukkig met een vriend als Remco, ik mag Rem zeggen, dat hij dit familierecept met mij, en dus ook met jullie, wil delen, zodat ik op de rand van het jaar nog iets van nieuws heb.
|
 |
 |
 |
 |
 |
Meng 200 gram poedersuiker met een ei, 200 gram zachte boter en 1 eetlepel in wat warm water opgeloste oploskoffie. Doop 12 lange vingers in wat lauw gemaakte melk en leg ze op een rij. Smeer af met de boter-suiker mix en herhaal dit nog 3 keer, zodat je dus 4 lagen lange vingers hebt. Smeer de boven- en zijkanten af met het restant van de boter-suikermix en bestrooi rijkelijk met hagelslag. Laat de taart minimaal een nacht opstijven. Na het opstijven van de taart is het moeilijk er vanaf te blijven. Meerdere paarden hebben me gisterenavond uit de keuken van Titia moeten trekken om toch niet alvast een hapje te proeven, maar ik heb me kunnen beheersen, geholpen door de voortreffelijke courgettesoep en de heerlijke risotto met inktvis en mosselen. Toen het eindelijk zover was kon ik mijn emoties nauwelijks onderdrukken. Met licht vochtige ogen en een trillende hand bracht ik het eerste stukje taart met Floris' familiezilver naar de mond. Even ruiken, goed kijken, mond open en de lekkernij langzaam op de tong laten smelten. Mijn hele mond vulde zich met gevoel, met plezier, ontspanning, maar ook met de keiharde onberingen wat de Scheringa's in die bewuste hongerwinter moeten hebben doorstaan. Terwijl er een traan over mijn wang rolt begint Eric aan zijn tweede stuk en bereik ik een culinair orgasme.
Zo goed, Rem...?
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
De hond - 18/12/2007 - Spullen |
 |
 |
Ik rijd momenteel met een gigantische hond op mijn dak, zie foto. Max wilde al jaren de dakbak spuiten, "zo cool, pap, net als Daan", maar ik zag weinig in een pimpelpaars met groen, rood en geel gestippelde doodskist, met nog wat vurige ballen en vooral veel druipers. En, oh ja, Max in gothische letters in spiegelbeeld op de achterkant. Dus heb ik vriend Renger bereid gevonden Max te helpen Bousse (Bouscassé) op de bak te spuiten. De heren zijn er een volle middag mee bezig geweest in één van de zijhallen van de Kauwgomballenfabriek, en het resultaat is helemaal top. Vandaag verder 2 kooklessen, Italiaans voor de lunch, klassiek kerst voor het diner. Never a dull moment......
|
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (1 reactie) |
 |
 |
 |
Hotel de Goudfazant - 17/12/2007 - Restaurants |
 |
 |
Eindelijk komt 't er een keer van. Je kunt zeggen wat je wilt, maar in dat suffe Gooi tuk je gewoon in. We gaan echt bijna nooit meer des avonds naar de hoofdstad, rijden, file, wijntje... ga maar door. Gelukkig hebben we nog een handjevol Amsterdamse vrienden (vanavond zijn dat Jan en ACP), maar anders... Enfin, zaterdagavond dus naar Hotel de Goudfazant, vrijwel onvindbaar in het Noordelijk havengebied, parkeren we de auto pontificaal voor de deur em krijgen we 'm ook niet meer weg. Zelfde grapje als op Schiphol, mijn alarm reageert niet meer, of eigenlijk juist wel, op een enorme aanpalende zendmast. Het lukt één van de bazen wel, en we schuiven naar binnen in een voormalige montagehal van Stork.
|
 |
 |
 |
 |
 |
Enorme ruimte, paar auto's in de hoek, motorfiets in een andere hoek, biljart op een vide, maar vooral heel veel ruimte. De bediening is alleraardigst, zo zie je maar weer dat de IENS ook maar een momentopname is, en voordat we het weten zitten we aan een glaasje Capion (F, 2006), wat voor de borrel prima is, Bij het eten stappen we over op een Albariño van Lagar de Castello (E, 2006). Ik neem vooraf de prima brandade met bloedsinaasappel, munt en kreeftmayonaise, waarbij ik wel hard op zoek moet naar de laatste, die ik uiteindelijk toch vindt. De kinderen komen er niet echt goed vanaf, ze hebben nl niets voor ze anders dan grote mensen eten in wat kleinere porties (ontmoedigingsbeleid noemen ze het zelf), dus die gaan aan de charcuterie, die ze volledig laten staan, wat ons weer ten goede komt. Ondertussen hebben ze het biljart gevonden, waar ze ook gewoon op mogen spelen, da's dan wel weer cool. Als hoofdgerecht ga ik voor de choucroute royale, met iets te droge fazant, varkensrib (gewoon spek), chipolataworstjes(2) en pruimedanten. Prima hap, hoewel we ondanks de 2 roseval aardappeltjes de puree een beetje missen. We vragen extra aardappels en die komen (als de borden leeg zijn). Toe wat kaas met kletzenbrood en vijgenrelish met een glaasje Pagos de Obanos (E, 2006). Prima avond, prima sfeer, mooie locatie, en ach dat kindereten, ze moeten maar een beetje wennen aan pastinaak, cavolo nero, bouchotmosselen en camarguerijst!!
|
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
Spring, revisited - 11/12/2007 - Restaurants |
 |
 |
Jullie hadden er nog één tegoed, Spring in Amsterdam-zuid, met Rick in de keuken. Rick is een topper, luid van toon, en altijd bezig je in de watten te leggen. Hij zegt dat hij weet wat ik lekker vind, maar ik heb 'm uitgelegd dat het andersom werkt, ik weet dat hij lekkere dingen maakt. En dat is zo...... Hier geen amuses, maar een stuk warm breekbrood met de lekkerste boter (Pascal Bellevaise, F, via Lindenhoff, Baambrugge).
|
 |
 |
 |
 |
 |
We starten met een salade van appel en witlof, in huis gerookte eendenborst, stukje terrine de foie gras, gebakken kwarteleitje en een croque monsieur van brie de Meaux met truffel. Prima start, lekkere sauvignon blanc van Seresin ernaast (NZ, 2005, AdBibendum....), wat wil je meer? How about gebakken coquille met een zoete uiencompote, pompoenpuree en krokante bloedworst. Rick overtreft zichzelf, subtiel, aards, nuances, alles valt precies goed. Zo ook de gestoofde kreeft op pasta, met witte truffel ( nee, Ralf, we hebben er alleen even aan mogen ruiken, ben je gek joh....!) en sluiten af met Hollandse hazenrug met trompettes de la mort, bietjes en loempia's van hazenpeper. Glaasje St. Joseph van Chave erbij (F, 2005) en snel weer aan de arbeid. Kreeg nog een cool fazentenreceptje van Rick, andere keer.....
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
Het is weer weekend - 08/12/2007 - Spullen |
 |
 |
Het was me weer een weekje, iedere avond kookles (we zitten ondertussen tot kerst iedere avond vol), woensdag de Sint in Scheveningen met uitgebreide erwtensoep en snaai, donderdag de 1000000-fair en gisteren de hele dag fotoshoot voor de Spits (spread met kerstmenu voor moeilijke eters op woensdag 19 december). Ik ben redelijk kapot, en zoals bijna iedere vrijdag is daar maar 1 remedie tegen. De vrijmibo (hoef ik toch niet uit te leggen hè....) op de manege. Hier verzamelt zich iedere vrijdag rond 6-en een bont gezelschap bestaande uit de moeders uit de carrouselgroep, wat loslopende vaders en een aantal vaste borrelaars. Over het algemeen ontpopt er zich een gezellige borrel, zo ook nu, nog net geen wild feest.
|
 |
 |
 |
 |
 |
Om de wijn een beetje goed te laten vallen laten we dit meestal vergezeld gaan door "een schaaltje vet", wat eigenlijk prima is 20 uur na de laatste hap Beluga met Beluga. Meestal ga ik na de borrel met meer kinderen naar huis dan ik gewend ben ("pap...., mag Suzanne blijven slapen, en mag Feline dan ook blijven slapen") en trekken we, improviserend, de lucht van gebakken vet nog wat door naar de keukentafel. Zo ook gisteren, waarna we met zijn allen in een diepe slaap zijn gevallen, 11 uur licht uit!! Tot 1 uur, toen Isabel thuis kwam na een gezellig-avondje-met-vriendinnen-die-ze-ruim-25-jaar-kent. Sleutel vergeten......
|
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
1 000 000 fair - 07/12/2007 - Mensen |
 |
 |
.....en ik had nog zo gezegd dat ik niet zou gaan. Ik ben 2 keer op de Miljonairsfair geweest, om te werken weliswaar, en het is niet echt mijn ding. Marco had een kaartje op mijn buro gelegd, met een parelmoeren kaviaarlepel, en Ferry zou ook gaan, okay....... Lekker laat komen we binnen, na een heerlijk stukje vis bij het Bosch, en ik kan meteen aan het werk. Marco doet het restaurant van Jacobus Toet, kaviaar, blini's, gerookte zalm, maar geen crème fraiçhe. "Juul, regel dat even voor me". Ik schat dat hij een graad of 40 koorts heeft, bloed doorlopen oogjes, dus ik ga aan de slag. De eerste liter is er binnen 10 minuten vanuit Visaandeschelde, de volgende 5 uit de keukens van het Bosch. Opgelost!
|
 |
 |
 |
 |
 |
Ondertussen vloeien de Chassagne Montrachet en de champagne, komen de hapjes langs en weet ik mijn vriendin Annelies achter de touwen te krijgen (bij Toet is het nl. alleen voor de VIP's). Marco heeft een soort reunie georganiseerd van zijn verjaardag een paar weken geleden bij Musk, de club is weer bijna compleet. Gezellig maar onmogelijk te praten door de 3-Degrees die naast ons op het podium laten zien dat 55 helemaal niet oud is (volgens mij zijn ze ouder) en over vieze oude mannen zingen. Welnu, die zijn er genoeg! Toch is het niet echt mijn ding, en na een korte knuffel met de enige echte Beluga taai ik af. Er staat een rij van 200 man buiten, die allemaal op limo's staan te wachten, en het is één grote klerebende. De taxichauffeur vindt het geen probleem om zich uit de file te werken en brengt me terug naar het Bosch. Mooie avond, niet te lang.
|
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
Rectificatie - 04/12/2007 - Mensen |
 |
 |
Ze heeft gelijk, mex (voor haar jex), de Gouden Karper in Hummelo staat bekend als "de Krent", wat ongelooflijk stom (ik hoor haar nu zeggen "ik heb altijd gelijk"). Auw...., het doet pijn! |
 |
 |
Reageer > | (2 reacties) |
 |
 |
|