The Kitchin - 31/05/2009 - Restaurants
De hele dag op zo’n festivalterrein is hartstikke leuk, maar op een gegeven moment heb je genoeg kleine hapjes gezien, en lang genoeg met de organisatie gepraat. Even een kleine break in de meer dan leuke stad Edinburgh, The Kitchen van Tom en Michaela Kitchin (thekitchin.com). Het gegooglede adres brengt ons naar de keukendeur, maar na 2 x links komen we, aan het water, bij de entree. We gaan direct aan tafel, 6.30…, want om 8.30 is de tafel alweer verkocht en we willen toch ook nog een stukje van de avond-Taste meepakken. De recessie leeft nog niet echt in Edinburgh, horen we ook van andere restaurateurs, dus alle toppers van Schotland zitten vanavond rammend vol. We starten met een glaasje Albariño O Rosal van Terras Gauda (E, 2008) en een gekoeld soepje van doperwten en munt met wat crème fraiçhe. We gaan niet voor het tasting menu, we hebben vandaag al genoeg ge-Taste’d, maar doen lekker à la carte. Prachtige salade van groente met panna cotta van doperwten voor Ron en een geperste terrine van jonge prei met gerookte paling uit Loch Lomond voor mij. Prima!
kitchin_terrine_leek.jpg
Tussendoor krijgen we van de chef een razorfish (scheermes, dacht altijd dat dat razorclam was) met wat inktvis, chorizo en puree van knolselderij. Pièce is een heerlijk stuk lamszadel met een gevuld courgettebloemetje, waarbij een glas Côtes du Rhône van domaine des Escaravailles (F, 2006). Na wat Schotse kaasjes en een hand van de chef, keren we terug naar Taste of Edinburgh. Na een laatste rondje over het terrein, ze sluiten hier om 10 uur, worden we vriendelijk doch dwingend het terrein af geholpen. In de ideale Engelse taxi, wat is dat toch een geweldige uitvinding, rijden we in 10 minuten naar 1 van de standhouders, Tigerlily. Op Taste een bescheiden tentje met curry en cheesecake, maar in de stad een swingende megatent met veel verschillende sferen. Meerdere bars, lekkere muziek en heel veel mensen. Mooie dag!
kitchin_razorfish.jpg
kitchin_lamb.jpg
Reageer > | (0 reacties)
Taste of Edinburgh - 30/05/2009 - Reizen
Ik zit momenteel in het pittoreske Edinburgh, hartje Schotland, waar ik met Ron te gast ben van de organisatie Van Taste. 25 t/m 28 juni is de eerste editie van Taste of Amsterdam, waar we beiden acte de présence geven, dus het leek ons handig om alvast een kijkje te nemen. 20.000 bezoekers in 4 dagen die aan je barretje staan is niet niks, dus om even wat logistieke en culinaire tips te krijgen is mooi meegenomen. De KLM-vlucht zorgt voor weinig verassingen, en zo komen we keurig op tijd aan. De dames en heren staan al op ons te wachten en na een glaasje in de VIP tent, onze uitvalsbasis voor de dag, gaan we aan het werk. Het draait hier, en straks in Amsterdam, allemaal om hapjes. Elk restaurant verkoopt 3 verschillende hapjes, deels klaar, deels à la minute afgemaakt. Er zijn bescheiden keukens in de tenten, en vaak een wat ruimere uitgifte waar ook nog eens de uitsraling van je zaak naar voren dient te komen. Op drukke momenten praat je over 1000 gerechtjes per sessie (lunch of diner), dus best iets om je op voor te bereiden. De restaurants doen verder weinig tot niets aan drank, dat gebeurt weer onder grote puntttenten verspreid over het terrein. Eigenlijk draait het dus allemaal om logistiek en service (en om lekker). We krijgen en backstage tour, praten met de chefs over mise en place en hoeveelheden, koeling, afval, transport, regen, waarna we in de VIP-tent wat hapjes gaan proeven. Het is de bedoeling dat ieder gerechtje uit niet meer dan 4 happen bestaat, zodat de gasten bij 5 à 6 verschillende restaurants kunnen proeven. Over het algemeen gaat dat goed, op en paar uitschieters na, maar daar komt dan weer Tim, de hapjesbewaker, over zeuren. Oneerlijke concurrentie. We praten met de experts over opbouwen, afbreken, bewaking, brand, keuringdienst van waren (er waren er vanochtend 8 ter controle bij de opening van het event), gladde vloeren en de kakafonie van geluid. Bonnen kopen (hier Crowns, bij ons straks Florijnen), bonnen inruilen (kan niet), de wc’s, enfin alles wat komt kijken bij zo’n mega-event. Om een uur of 7, het event is ondertussen anderhalf uur dicht geweest om weer een beetje bij te komen, houden we het voor gezien en gaan we even eten bij Kitchin (*, doet niet mee, morgen meer), maar om 9 uur zijn we weer terug en blijken er dubbel zoveel mensen als ’s middags te zijn. 10 uur stopt het event en gaan we nog even mee naar de crewparty in Tigerlily, een bescheiden restaurantje op Taste, maar een megaclub in het hart van Edinburgh. Morgen, als ik mijn kabeltje van mijn camera weer heb, meer over het eten.
Reageer > | (0 reacties)
Geen opening….. - 26/05/2009 - Mensen
Ik mag het beslist geen opening noemen, Elzenduin is immers allang open, maar meer een soort relatie-vriendenmoment. Gisteren dus, aan het strand van Ter Heijde aan Zee, op de tonen van de dj deinend in de wind aan een glaasje bubbels. Hoop pers, hoop wijnmannen, hoop chefs, en een hoop andere gezellige mensen. Lekkere wijnen natuurlijk, van vriend Gilles, AdBibendum en anderen, prachtige happen die ik al minimaal 2 keer eerder heb besproken, en vlak voordat het ging stortregenen een korte wandeling naar het hotel. De Bosch-weekend crew, Robert, Gilles, Ferry, Alain en ik doken meteen met de vrouwen in de verste hoek, naast de keuken, alwaar de volgende happen alweer gereed stonden (o.a. die waanzinnige makreel met tamarinde, en coquille, en het heerlijke vlees van Max, en 3 verschillende toetjes, en….), kortom een super avond. 
elzenduin_crew.jpg
Tijdens de perslunch was er een methusalem Chateau d’Yquem open gegaan, among other wines, die ik in nagedachtenis van onze labrador Yquem, reeds een jaar of 4 dood, aan het einde van de avond, leeg, mocht meenemen. Toen ik de fles rond middernacht in de kamer van Max neerzette bleek er nog een volle slok in te zitten. Prima geslapen…… 
marco_yquem.jpg
Reageer > | (0 reacties)
Leuk….? - 25/05/2009 - Koken
Ja, ontzettend leuk, maar ik was wel mooi naar de k…e!

Zaterdag van 1 tot 10, zondag van 10 tot 7, ik ben het niet meer gewend, 2 dagen op de pootjes aanbuffelen. Wel ontzettend leuk, en een buitenkans om met toppers als Kranenborg, Tuin en Fonk te mogen jammen. Laat ik overigens vooral mijn kleine Franse amice Alain niet vergeten, verantwoordelijk voor alle sausjes, marinades, mayo’tjes, chutney’s en garnituren, helemaal super. Alles had geweldig smaak, ging in harmonie, lekker weer, lieve mensen, lekkere wijn….., en nog lekker varen ook. Ik wil ieder weekend wel! De zondag ging natuurlijk ook nog eens een stuk soepeler dan de zaterdag, we waren meer op elkaar ingespeeld en mochten Constant Fonk binnen het team verwelkomen, die meteen de toon zette met “zijn” gegrilde oester met vinaigrette van rode wijn en mousseline van aardappel.
oester_constant.jpg
Aan het einde van de dag stond Robert weer achter “zijn” fornuis, eerste lamsfilet net zo strak als de laatste, 45 minuten later (best knap op een totaal van 28 stuks), alle poonfilets gegrild zonder 1 druppeltje eiwit, en gleden zijn laatste 50 coquilles er binnen 10 minuten in als God’s woord in een ouderling. Receptje…..? Kan ik je niet onthouden; Neem verse coquilles, in de schelp, snijd ze met een mesje open door de sluitspier aan de platte kant van de schelp door te snijden, en maak ze schoon (dit doe je door je wijsvinger tussen het scharnier en het vlees te steken en met behulp van je duim in 1 vloeiende beweging de rotzooi en het koraal over het vlees weg te trekken). Even spoelen, en vervolgens schep je met een beetje scherpe lepel de restanten van de sluitspier weg bij het vlees (dit gooi je weg), en snijd je de helft van het vlees los van de holle kant van de schelp. In dit snijgleufje prop je een klontje boter (wij hadden de boerenboter van de Lindenhoff), en een volgend klontje leg je op het vlees. Zo zet je de boel koud weg en laat je het minimaal een uur voor het grillen buiten de koeling chambreren. Je maakt een papje van sojasaus met geraspte knoflook, zo dat de soja nog vloeibaar is, en hier giet je een halve theelepel van op de coquille. Nog even de Parmezaanse kaasrasp erover en vol op de grill totdat het begint te sputteren. Direct eraf halen, druppeltje citroen en een wolkje gesneden platte peterselie, en je wordt helemaal gek!
Bosch_crew.jpg
coquilles_robert.jpg
robert_en_gilles.jpg
Reageer > | (0 reacties)
Jammen bij het Bosch - 24/05/2009 - Koken
Mijn onvermoeibare vriend Ferry heeft weer eens wat leuks bedacht, Porsche’s, boten, buitenkeukens, buitenmeubels, Toques & Clocher (what else zou ik bijna willen zeggen) en nog veel meer, in en om zijn jachthaven/restaurant Het Bosch in Amsterdam. Daar hoort wat te eten bij dus staan daar gisteren Alain, Robert Kranenborg, Henk Tuin en ik ons helemaal gek te werken. Alain heeft de algehele coordinatie, heeft ook het menu gemaakt, en iedereen heeft zijn taken en zijn eigen gerecht(en). Tijdens het koken loopt alles natuurlijk weer anders en staan we elkaar met een hoop lol zoveel mogelijk bij. Het draait allemaal om buitenkeukens (van Patton) dus is er een hoog bbq gehalte. We starten het menu met kakelverse coquilles St. Jacques, die tijdens het schoonmaken regelmatig de schelpen weer dicht klappen. Hij blijft in de schelp, beetje boter, beetje knoflook, sojasaus en wat Parmezaanse kaas. 2 minuten op de grill, helemaal top. Volgende gerecht is gegrilde zwaardvis op guacemole met wat kort geblancheerde taugeh, waarna de schelpje van Alain.
kokkels_van_alain.jpg
Kort gebakken kokkels, afgeblust met wat Noilly Prat en afgemaakt met een zachte pesto. Het is allemaal niet te ingewikkeld, super-verse ingrediënten en prachtige bassissauzen (laat dat maar aan mijn kleine Franse vriend over…). Door met lamsfilet op aigre doux van mosterdfruit en gepickelde mango, met een mosterdmayo, waarna de pizza tonijn van Robert. Kort gegrilde platte pannekoeken met wat Japanse palingsaus, waarop Albacore tonijn, tomaat, rode ui, Jalapeno, zwarte olijf en een super-mayo’tje. We grillen nog wat oesters met een oriëntaalse vinaigrette, en sluiten af met gegrilde poonfilet met een zoetige tomatensaus. Na afloop, toch een werkdagje van 12 tot 9 met een continurooster, is het goed toeven op de steiger van The Waterfront, alwaar we de dag van morgen vast doornemen. Het is vandaag, zondag, namelijk weer, (van 1 tot 6, invitation only), nieuwe gasten, zelfde menu, en met extra culinaire ondersteuning van Constant Fonk.
pizza_van_Robert.jpg
oester_van_alain.jpg
3_musketiers.jpg
Reageer > | (0 reacties)
15 a - 23/05/2009 - Restaurants
Er is een nieuwe tent in het oersaaie Gooi…… 15 a in Bussum (restaurant15a.nl). Ik ben helemaal blij, eindelijk wat leven in de brouwerij. Er is wel een en ander, maar over het algemeen best braaf, gevestigd of gewoon niet lekker. 15 a is dat allemaal niet. Helder, wit geschilderd restaurant, de keuken achterin en de plee beneden. Ze werken volgens het Lambermon-principe, wat wil zeggen dat ze ieder half uur een gerecht serveren. Voor iedereen hetzelfde, waarna ze komen vragen of je het volgende gerecht weer meedoet of er één overslaat. Toetjes zijn any time te bestellen, dus je kunt afhaken wanneer je wilt. Ik ben vanavond met de tandartsen, je weet wel, de boys and girl uit Vietnam, die gedurende een uur binnen druppelen. We starten met de chardonnay 2-3-4 van Enate (E, 2008) en een stukje kabeljauwrug met zwarte linguini en vongole. Natuurlijk komt er net weer één van de gasten binnen als het gerecht doorkomt, dus daar gaat de helft in de mond van Remco….
15a_kabeljauw.jpg
Volgende gang is het werkelijk perfect gebraden stuk entrecôte van Maas Rijn IJssel rund (Lindenhoff) met een stevige gratin dauphinois met spek. Natuurlijk komen er net de laatste gasten binnen, maar daar trappen we geen 2de keer in, die moeten een paar minuten wachten voor een na-service van het vlees. Ondertussen horen we van een van de eigenaressen dat het een beetje als een lolletje is begonnen, een soort frustratie dat er in Bussum nooit wat gebeurt, dat ze niet persé heel ervaren zijn, maar dat het wel sinds dag 1, dit is dag 20, rammend vol zit, waarvan acte. Door met een glaasje Laderas de El Sequé (E, 2007) en tartaar van coquilles met kreeft, antiboise van tomaat en een risotto koekje. Superlekker, alleen missen we allen het koekje, wat 5 minuten later keurig wordt nageserveerd. De gegrilde lamshaasjes op Hollandse asperges met lamsoren en boterjus smaken precies zoals ik ze omschrijf, vooral de boterjus is echt lekker boterig. Titia raakt in paniek, heeft de lamshaas overgeslagen en komt er achter dat we richting zoet gaan, maar gelukkig heeft de lieve mevrouw nog wat gebakken zwezerik met groene asperges in de aanbieding. We gaan toe voor de kaas, waarna we nog even antichambreren in het Raedthuys, terwijl Eric nog eens zijn grote verdwijntruc demonstreert…. Een prima avond, hoewel er akoestisch nog wel wat kan verbeteren, maar Bussum is culinair weer even wat meer op de kaart gezet!! 
15a_kreeft_met_coquille.jpg
15a_lamshaas.jpg
15a_zwezerik.jpg
Reageer > | (0 reacties)
Alles klopte. - 21/05/2009 - Mensen
En dat is waar, op deze middag bij Peter en Marieke Lute. Eigenlijk klopt hier altijd alles, maar zijn nieuwe boek klopt zeker. Niet makkelijk, een boek in deze tijden, dus daarom extra stoer, en dat is het dan ook geworden, een stoer boek. 320 pagina’s anders dan anders. Coole foto’s, intrigerende artikelen en mooie recepten. Van super-simpel-basis tot helemaal te gek eten uit zijn keuken. Alles klopt(e), en alles is anders. Inhoud, opmaak, formaat, en niet te vergeten de prijs (€ 14,95).
lute_peter_en_marieke.jpg
Ondertussen vergeet ik te melden dat ik overheerlijk zit te lunchen op de perspresentatie, omringd door de wijnmannen van Okhuysen, van Broekhuizen, AdBibendum en vriend Gilles van Bacchantes, die allen wat moois uit hun kelders hebben meegenomen. De amuses, tomatenbouillon met basilicum; lollie van commissiekaas (mimolette); zachtgegaard eitje met truffel; kletskopje met sesam, worden begeleid door een glaasje Veuve Cliquot, waarna we, na een mooi verhaal van Peter, aan tafel gaan. 2 lange tafels in de glazen serre, en iedereen duikt meteen in het boek. We starten met een glaasje Columela, een nieuwe wijn van AdBibendum van de verdejo druif (E, 2008, 2de wijn van Osean), met daarbij kort gebrande langoustines met wat grapefruit, crème van wortel met sinaasappel, en marshmellows van soja met wasabi. De toon is gezet! Okhuysen zet vervolgens een Pouilly Vinzelles in, la Soufrandière van Bret Brothers (F, 2006), die de kabeljauwlamellen met (Italiaanse zand-) wortel en mousseline van hazelnoot perfect begeleidt. Wat een feest allemaal, terwijl Peter de gerechten uitlegt en van commentaar voorziet. De heerlijke Chateau des Ollieux Romanis van Bacchantes (F, 2007) begeleidt de truffelsoep met wafeltje van soezendeeg en kwartelei, en we worden steeds vrolijker. Ik lees ondertussen nog wat in het boek, mijn eigen inbreng o.a. over mijn 10 (eigenlijk 11) favoriete restaurants, en verbaas me over de verscheidenheid aan informatie en de mate waarin de auteur zich bloot geeft. Werkelijk anders. Theo van Broekhuizen sluit de rij van lekkere wijnen met een Santenay la Comme, van Vincent Girardin (F, 2006), waarbij de brigade van Lute, Peter zit lekker aan tafel, lamsbout van de BBQ met een bitterballetje van lamsnek, en 5 bereidingen van ui (gepofte rode ui, puree van Cevennes ui, compôte van Franse sjalot en gelei van Cevennes ui) serveert. De goede lezer telt er slechts 4, de 5de is het sjalotsoepje met krokante ui en schuim van Zaanse mosterd, een evergreen. We sluiten af met een crème brulée met cognac, daarnaast chocoladeganache met rode vruchten, basilicum en bladgoud, en daarnaast weer rabarber in gelei met witte choclade en olijfolie. Mooie middag, mooie mensen, mooi boek. Alles klopte! (Lute kookboek 01, isbn 978-94-90252-01-4, € 14,95, direct verkrijgbaar bij Lute en Studio Bazar, vanaf volgende week in de boekhandel en bij Bol.com)
lute_langoustines.jpg
lute_sjalotsoep.jpg
lute_dessert.jpg
Reageer > | (0 reacties)
reactie op gisteren - 19/05/2009 - Reizen
De ruimte waar je je reactie kunt achterlaten was ontoereikend voor de volgende reactie, vandaar een eigen plek!

In de periode dat ik deze zeer aangename site volg worden soms gebeurtenissen beschreven waarvan ik mij, met al mijn culinaire beperkingen, soms relativerend afvraag wat, laat ik zeggen, de toegevoegde waarde is. Dit event komt echter zonder enig voorbehoud, zonder twijfel, zonder aarzeling met stip binnen in
de top 3 van Weet-Iemand-Waar-Dit-Toe-Dient. Tip voor de maand juni: een Onderwater Diner in de Bosbaan.
F.L.M. van de Graaff, Bussum
kok_in_the_sky.jpg
Reageer > | (0 reacties)
Eenzame hoogte…. - 18/05/2009 - Mensen
Daar zitten we dan, want zoveel mensen in en om Apeldoorn zijn er niet die op een hoogte van 50 meter boven paleis het Loo lunchen….
Ron (Blaauw) is uitgenodigd door Fourcroy Lenselink voor een lunch aan de Dinnerinthesky (www.dinnerinthesky) tafel en mag een paar vriendjes meenemen. En zo rijden Lucas (Rive), Alain en ik op een licht druilerige morgen met Ron naar paleis Het Loo alwaar een soort buitenaards gevaarte klaar staat om ons naar boven te brengen. Een giga-tafel voor 24 man, met een soort racestoelen met een 4-puntssluiting, en een ruimte in het midden van waaruit de koks werken.
dinnerinthesky.jpg
Het draait allemaal om Nederburg wijnen (SA), en zo starten we de ochtend met een glaasje bubbels van Nederburg en een amuse van rivierkreeft met mango en rucola. Als we mogen “inchecken” voor de eerste “flight” blijkt nog niet alles op rolletjes te lopen en dat geeft 2 van de 4 passagiers in mijn gezelschap gelegenheid voor een 7de angstplasje. Uiteindelijk gaan we om 12.07 de lucht in, terwijl de helft van de gasten, hoewel ingesnoerd in een soort racestoelen, toch met witte knokkels de rand van de tafel vast houden. Boven, op 50 meter hoogte, ik schat zo’n 3 Beaufort, begint chef Tufan (Albron catering) met een salade van zoete aardappel met gepofte paprika, okra en basilicumcress. We drinken er eerst een glaasje sauvignon blanc/chardonnay bij, Winemakers Reserve (2008) en later een Nederburg Ingenuity, ook wit en gemaakt van 8 verschillende druiven. Ondertussen vertelt Peter van der Vorst, je weet wel, wat over ons koningshuis, de directeur van het Loo wat over de locatie, en wijnmaker Linley Schultz wat over de wijnen. De grappen zijn tijdens het eerste gerecht niet van de lucht, stoelendans, naar beneden plassen (nee, ik vertel niet wie), en ik schrijf nog snel even “schat, ik hou van je” op mijn aantekeningen, je weet het immers nooit! Tijdens de springbok met kardamomsaus en cous cous gaan we naar 4 Beaufort en besluit reisleider Frits dat we een tikkie gaan dalen. Een aantal mensen beginnen rustig weer met ademenen, de rest geniet van de Nederburg Manor House cabernet sauvignon (2007) en de Ingenuity gemaakt van sangiovese, barbera en nebbiolo (2006). Toe, we dalen ondertussen even om de charmante SBS 6 presentatrice plaats te laten maken voor de one and only Joop van Tellingen (deze keer niet uit een kliko), heeft Tufan een stukje cheesecake met gecarameliseerde pecannoten en mango, waarbij een Special Late Harvest chenin blanc (2007). Een mooie middag, boven de prachtige Veluwe, hoewel er op de weg terug 2 mensen zijn die dit never nooit meer doen…….
het_loo.jpg
ron_in_de_lucht.jpg
lucas_en_alain.jpg
Reageer > | (2 reacties)
Broccoli reünie bij Sophia - 16/05/2009 - Restaurants
We moesten even praten over afgelopen zaterdag, de broccoli-shoot, en waar kun je dat beter doen dan bij één van de slachtoffers aan de bar…. Met Ron en Alain dus bij Sophia rond lunchtijd. Alain heeft het aperitief meegenomen, een Gewürztraminer grand cru Kessler, vendange tardives, van Dirler (F, 2001), die subliem is. We zijn er vrij snel uit hoe we de broccolidraad oppakken, meer nieuws volgt, en gaan na en half uurtje aan tafel. Er is net een nieuwe kaart dus maitre Claire wil ons eigenlijk alles laten proeven. Ron grijpt in en begint met wat gouwe ouwes; filet Americain, Caesar salad, salade Niçoise en gemarineerde zalm met wakamé. Allemaal in bite-size porties op een stuk leisteen, allemaal lekker, samen met de nieuwe huisrosé Sophia (6ème sens van Gerard Bertrand).
sophia_soepje.jpg
Tussendoor komt er een klein soepje van paddestoelen met puree van bospaddestoelen, lobbige room met steranijs en een gepocheerd kwarteleitje, waarna we doorgaan met wederom een kleine proeverij, deze keer van lamscarbo’tjes met navarin van lam, American beef met morning glory en tomaatsalsa, Sophia hamburgertjes met foie gras en truffel, en dorade met inktvis en beurre blanc. Wederom bite-size hapjes, ik vergeet bijna nog de aardappel met merg die als garnituur bij het American beef komt. Ondertussen kunnen we ongeveer wel rollen, daarbij moeten we allemaal nog werken, dus besteld Ron, bij wijze van afscheid “nog een paar van die spring rolls…..”. Ik denk in mijn onschuld “gut lekker, allemaal nog een loempia’tje, moet lukken”, maar niets is minder waar, chef Barry gaat uit zijn dak en er komt weer zo’n gigantische lei-tegel met 6 verschillende hapjes erop. Gefrituurde garnaal in een deegje; rolletje met king crab en tobiko (wasabi-viseitjes); rolletje met confit van eend met oestermaag (binnenste van het oesterlichaam zonder al die lellen en vellen); rolletje gemarineerde zalm met wakamé; crispy roll met eend, en een rolletje rauwe tonijn met radijs, appel, wasabi en soja. Hierbij nog een limoen-wasabi mayonaise en een soja-oesterdip, we kunnen nu echt rollen!! De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat het niet helemaal op gaat, Alain haakt al na het eerste rolletje af, wij volgen niet veel later, nadat ik wel van ieder rolletje een piep-hapje heb genomen (ik zie overigens later op het terras dat je al deze rolletjes op een schaal voor 2 personen kunt bestellen voor niet teveel geld, prima lunchhapje).   
We slaan de toetjes en de koffie over, gaan ieder ons weegs en zien elkaar maandag weer bij een nieuw avontuur.
sophia_piece.jpg
sophia_burger.jpg
sophia_rolls.jpg
Reageer > | (0 reacties)
weekje - 15/05/2009 - Mensen
ja, het is me het weekje wel......

Na de broccoli-escapade, zo dadelijk crisis-overleg over hoe verder te gaan, had ik de deadline van Elle Eten, waar ik vanaf het volgende nummer een eigen column heb. toch wel even iets anders, iets schrijven wat ook echt ergens over gaat, in plaats van te schrijven wat je beleeft. De kop is nog wel te vinden, de staart vaak wat lastiger. Ook nog een reportage geschreven, over Saigon als culinaire pleisterplaats, en een supercool TV-gesprek gehad. We zullen zien.  Het weekend staat verder in het teken van de paarden, met het NK carrousel waar Okky zondag voor moet rijden, spannend!!
Verder dus weinig culi-nieuws, maar wacht maar even op de maandag...... 
Reageer > | (0 reacties)
- 12/05/2009 -
Reageer > | (1 reactie)
- 12/05/2009 -
Reageer > | (0 reacties)
Cucina Casalinga - 13/05/2009 - Restaurants
Rustig achter mijn buro krijg ik een sms’je van vriend Alain, of ik bij ‘m kom lunchen, kunnen we even wat dingetjes doorpraten (Alain gaat me o.a. helpen bij Taste of Amsterdam, en maakte zaterdag de foto’s van het broccoliboek). Tuurlijk, lekker een lunch bij iemand thuis, benen omhoog, Frans boereneten, top…… Dus lopen we even naar om de hoek. Zijn lieve Roel werkt hier en in een klein tentje, en langzaam kom ik er achter waar we naar toe gaan. Cucina Casalinga op de Stadionweg 271 (www.casalinga.nl), het winkeltje waar je ook kunt eten, alleen maar lekker Italiaans, 9+ van Johannes, paar tafeltjes aan de voorkant, is dat niet…… dat zaakje waar vriend Marcel de eigenaar Giovanni Carmelitano sinds enige tijd ondersteunt….?
casalinga_toonbank.jpg
Yep…, lang verhaal kort, Marcel van Wolferen heeft sinds kort zijn kantoor boven de toekomstige winkel van Casalinga, en bemoeit zich o.a. met de bedrijfsvoering (is as usual druk met van alles). De zaak loopt als een speer, kooklessen, catering en een soort huiskamer-restaurant, waar het niet alleen gezellig en leuk is, maar ook ongelooflijk lekker. We starten met een keur aan antipasti; truffelworstje, aubergine van de grill, mozarella, bressaola, salami, gemarineerde champignons, bietensalade, bladerdeegrolletje met kruiden, gemarineerde paprika met zoute ansjovis en escabeche van verse ansjovis met groente. Prima zelfgebakken brood erbij, olijfolie op tafel. In het glas een prima viognier & grillo, IGT Rina Lanca (I, 2007), en veel water. Als hoofdgerecht zijn er 2 pasta’s en een gnocchi, maar na de holle spaghetti all Amatriciana (tomatensaus met spek en pecorino), wil ik ook nog de gnocchi met groene kruiden, doperwten en peultjes proeven. Overheerlijk. Voor het mondiale vergelijkingsonderzoek der panna cotta’s kan ik de panna cotta met aardbeien niet laten staan. Zalverig, fris en compact, precies zoals hij moet zijn. Een top-middag, en uiteindelijk maar een uurtje binnen geweest. Prima..
 
Marcel, en Giovanni natuurlijk, helemaal goed, schot in de roos, ontzettend lekker, betaalbaar en intiem. Ik zeg een verborgen juweel (020 679 1592) !!
casalinga_gnocchi.jpg
casalingha_tafel.jpg
casalingha_panna_cotta.jpg
Reageer > | (0 reacties)
Broccoli - 11/05/2009 - Koken
Mijn kinderen zijn niet zo heel erg van de groente, hebben ze van hun grootmoeder denk ik, maar over het algemeen, onder hevige dreigementen, fiets ik er wel e.e.a. in. Broccoli edoch is het enige wat me niet lukt. Max gilt al vanuit de tuin dat hij er allergisch voor is, Okky moet alleen maar lachen na haar vraag: ” waarom moet ik het wel eten en hoeft Max het niet te eten…?”
  Anyway, afgelopen zaterdag hadden we hier foto-opnames voor een pilot van een nieuw kookboekje voor kinderen. Hoofdstuk 1: broccoli! Je begrijpt, Max was op het hockeyveld, Okky ergens achter verdwaalde paarden aan het rennen, dus we moesten het hebben van acteurs. Noël, van Susan (het is haar idee/concept), eigenwijs mannetje van 1 die voornamelijk op de tafel heeft gezeten; Teun van 2 (van Ron), zeker zo eigenwijs, ook op tafel zitten maar wel alles eten; Mette van 4 (ook van Ron) die voornamelijk genoot van de limo en van één van onze honden; Ward van 6 die eigenlijk alleen maar spaghetti eet, maar moest toegeven dat hij bepaalde dingen ook wel een beetje lekker vond; en fotomodel Fenne, mijn vriendin uit Vietnam, die werkelijk alles at, en er stralend bij zat. Je hoort het al een beetje, een ontzettende puinhoop, met Ron (de ideeënman) als zorgzame vader en verwarmer van de jachtschotel, Alain (de fotograaf) die alles wat god pedagogisch verbiedt goed vond  “ies kewoon leuuuuk…”, Isabel (styling) die een hele andere set-up gewend is, en ik zei de gek, die zich aansluit bij Isabel en ondertussen verantwoordelijk is voor de receptuur in het algemeen, en vandaag de broccoli in het bijzonder.
DSC_4803.jpg
Broccoli dus. Kort geblancheerd met 5 verschillende dipjes, roosjes om in de kaasfondue te dippen, jachtschotel met broccoli en geroerbakte, of is het roergebakken broccoli met bami. Het ging erin als koek, nu moet de uitgever zijn eindoordeel nog geven. Morgen maar eens mijn nieuwe bbq uitproberen…..
Reageer > | (0 reacties)

Julius