 |
Smart Cooking Agenda (W.I.P.) - 04/11/2009 - |
 |
 |
Nee, nee, niet wat je denkt, W.I.P. staat voor work in progress. Ik ben m'n blog wat aan het aanpassen, ga o.a. de Smart Cooking Agenda online brengen, en dit is gewoon een probeerseltje van webmaster Michiel. Niks aan de hand, over een paar dagen gaan we draaien....... |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
De laatste saté…. - 28/09/2009 - Mensen |
 |
 |
Afgelopen donderdag was het zover, de laatste saté van Bar, uitbaatster van café restaurant Anydale. Na 23 jaar gaat zij wat anders doen, of moet ik zeggen dat de directie van Hippisch Centrum Muiderberg na 23 jaar wat anders gaat doen, het is om het even. Feit is dat het donderdag tijd was voor de laatste saté, en we Barbara zaterdag van haar laatste voorraad rosé en snacks hebben afgeholpen. Kilo aangekomen, ontzettend bedankt…..!! (toch is er nu 11 af, maar ik praat er niet zo veel over, met 20 meld ik me weer, sssstttt….). |
 |
 |
 |
 |
 |
Na afloop “en petit comité” naar Graaf Floris in Muiden waar ik ruim 16 jaar niet was geweest. Vreetschuur optima forma, altijd plek, ruime porties en prima bediening. We waren laat binnen maar alles was nog voorradig behalve de witte wijn. Er was Apostelhoeve, Apostelhoeve of Apostelhoeve….., heel raar. Mooie avond, waarna een prachtige zondag met een rollade’tje uit de oven, gebakken bloemkool met ras-el-hanout, gebakken witlof met ingekookte balsamico en friet van knolselderij. Lekker glas Duits rood erbij, en gedronken op vriend Ferry, die vandaag in Saint-Jean-Pied-de-Port begint aan de laatste stretch van de befaamde wandelroute naar Santiago de Compostella (843,3 km volgens de ANWB). Hij wil over 30 dagen in Santiago aankomen, wat neerkomt op 28,11 km per dag, met rugzak, nieuwe wandelschoenen en een bult op zijn rechtervoet. Ik ga ondertussen haast maken en naar de perslunch van 10 jaar Visaandeschelde. Morgen meer! |
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
Zagat - 27/09/2009 - Spullen |
 |
 |
De Zagat is de rode bijbel van de U S of A, zeg maar de Guide Michelin van The States. Opgericht in 1979 door Nina en Tim Zagat is het een restaurantgids voor de bezoeker-door de bezoeker. Een beetje zoals de IENS, of eigenlijk kunnen we zeggen dat de IENS meer is zoals de Zagat, eerlijk is eerlijk. Er zijn er ondertussen vele, vooral op gebied van restaurants (van Atlanta tot Westchester), maar ook op gebied van Lifestyle (o.a. Shopping, Dating & Dumping…), Nightlife en Hotel & Travel. Uitkomst is ook de mobiele versie, via Apps op je IPhone, of via www.zagat.com/mobile op Blackberry, Palm en wat dies meer zij. Ze hebben het iets slimmer gedaan dan IENS overigens, de gratis zoekfunctie op www.zagat.com is beperkt, maar als je lid wordt, ik meen voor $ 15,= per jaar, gaat er een wereld voor je open (ook buiten de USA, Verre Oosten, Europe’s Top, Paris). Tevens houden ze je op de hoogte van de nouveauté’s, zodat ik nu de World’s Top Restaurants in mijn handen houd. |
 |
 |
 |
 |
 |
Es even kijken…., een kleine greep uit de top: Bejing Made in China Barcelona Passadis del Pep Brussel Comme Chez Soi Chicago Alinea Copenhagen Era Ora Florence Enoteca Pinchiori Frankfurt Gargantua Hong Kong Lung King Heen London Gordon Ramsey at 68 Hospital Road Madrid Sant Celoni Milaan Il Luogo di Aimo & Nadia Munchen Tantris New York Per Se, Le Bernardin, Daniel, Jean Georges, Sushi Yasuda Parijs Taillevent Shanghai Hanagatami Stockholm Paul & Norbert Wedholms Fisk Vancouver West En Amsterdam……… Ron Blaauw!! |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
Verder die dag…. - 26/09/2009 - Reizen |
 |
 |
Zoals ik al zei, we kwamen uit het prachtige land van Maas en Wal, onder de rook van Nijmegen. Buiten dat het onmogelijk is daar voor een uur of half 11 naar toe te rijden, een prachtige buurt. Daarna dus naar de kweeperen en ander lekkers van de heren Lubberhuizen & Raaff, die vrij snel de deuren dichtgooiden (we konden nog net even de souvenirafdeling meepakken) en ons voor de lunch verwezen naar Het Dijkhuis in Ophemert. Gezellig tentje aan de dijk, met een even zo gezellige serveerster…. We drinken een glaasje viognier uit Australië, we eten een stukje sucade op een avalanche van haricots verts (want geen koolhydraten..) |
 |
 |
 |
 |
 |
en we smeren hem na 3 kwartier weer. Weer in het westen stop ik even bij Nijhof in Baarn, de mega woon, klus en kadowinkel. Heerlijk, helemaal toen ik mijn LIGHT boek in vol ornaat op de boekentafel zag staan. Top! Door naar Muiderberg, rollade, staartstukje, worstjes en karbo’s bij Dalmulder gehaald, het weekend kan nu al niet meer stuk. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
Op visite bij Lubberhuizen en Raaff - 25/09/2009 - Mensen |
 |
 |
Ik heb al eens eerder over beide heren geschreven, al 2 keer zelfs, maar nu, in de Week van de Smaak kun je ze iedere dag bezoeken. Terugkomend uit het pittoreske Nijmegen doen we, Ferry (het Bosch) en Steef (Aan de Poel) vlak voor de lunch de stokerij even aan. Lubberhuizen is caféhouder (Welling) en uitgever in Amsterdam, Raaff is filmer/schrijver, en samen hebben ze in Varik een kleine maar fijne stokerij in vruchten eau de vie’s. We komen net op tijd, na ons gaat de deur dicht omdat er boterhammen moeten worden gegeten, en zien zodoende nog net een stukje van het produktieproces, er worden momenteel pruimen gestookt. De pruimen worden met wat gist een paar weken in vaten gefermenteerd, waarna de prut wordt opgekookt in de ketel. Daar komt damp af, van het koken, en daar wordt door koeling weer vocht uitgehaald, 95° alcohol om precies te zijn. |
 |
 |
 |
 |
 |
Dit is de basis zeg maar, wat later wordt gemengd met water tot een wat rustiger percentage. Dit is heel in het kort wat de mannen doen, in het echt komt er veel meer bij kijken, temperaturen, vochtigheid, mate van fermentatie, suikergehalte en ga maar door. De pruimen hebben genoeg suikers om te fermenteren en dus zelf tot alcohol over te gaan, met bijvoorbeeld sleedoorn is dit weer anders, daar wordt ingekochte alcohol aan toegevoegd. Het is hier allemaal heel gemoedelijk, hoewel je kunt merken dat de heren niet hadden gerekend op zo’n grote opkomst. Ze zijn licht kriegelig, vinden het veel te druk, en de hut wordt dan ook gewoon 3 kwartier gesloten voor een broodje, meerdere verbouwereerde bezoekers buiten latend. Wij mogen nog net even het aanpalende winkeltje in om wat “souvenirs” mee te nemen, eau de vie van Betuwer appel en Betuwer kers (lekker in de warme choco…) en nippen buiten nog even wat eau de Bière (soort malt whiskey) en andere vruchtendestillaten, alvorens we maken dat we weg komen. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
En het was lachen….. - 22/09/2009 - Koken |
 |
 |
….gisterenmiddag in de keuken. Natuurlijk was ik ready to rock & roll op het afgesproken moment, natuurlijk was Alain veel te laat, natuurlijk zouden we het eenvoudig houden, natuurlijk hadden we veel te veel….. Super oesters ter grootte van een gemiddelde abalone, dus die konden terug! Batons van watermeloen omwikkeld met serranoham, beetje Parmezaan, klein limoenraspje en een druppeltje olie, tezamen met Blanquette de Limoux, prima start! Eerste gerechtje was de eerder genoemde tongfilet, die door een weigerende oven gewoon in de pan is gesauteerd. Ingekookte visbouillon van de graten (let op, na een half uur de graten verwijderen), wat rozemarijn erbij, scheutje wit, flinke scheut slagroom, lepeltje kippenfond en inkoken. Een garnituur van mosselen, Hollandse garnalen en venusschelpen (de laatste goed laten spoelen vanwege het zand en daarna even bakken in een laagje olie met gesnipperde ui en wat witte wijn tot ze open zijn. Het kookvocht gaat natuurlijk bij de zacht pruttelende saus) wat je last minute even verwarmt in een deel van de saus. Ik had het recept beloofd, dit is het recept! |
 |
 |
 |
 |
 |
Hierna een prachtig stuk zwezerik met in kippenfond en witte wijn gegaarde little gem. Fenomenaal, zeker met de heerlijke chardonnay van Kistler (USA, 2006). Daarna even de mond spoelen met een “eenvoudige Ollieux Romanis van Gilles alvorens we ons storten op de door Bert meegenomen Magnum Vega Sicilia Unico (E, 1986) die werkelijk fenomenaal mooi en fris is. Erbij een staartstuk met aardappelpuree Robuchon, gebakken cantherellen en een rode wijnjus. Ondanks de haperende oven een prima cuisson en mooie smaken samen met de prachtige Spanjaard. Stukje kaas (epoisse, camembert en oude Hollandse Grand Cru) waarna we aan het toetje gaan. Soep van gesuikerde tomaat en munt, daarop gemarineerde aardbeien en wat vanillebeton (keihard vanilleijs van -40°C). Prachtige creatie van knuffelkok Alain, zuurfrisse tonen, het aardse van de tomaten met het frisse van munt en het zoete van de…..suiker, het bewijs dat aardbeien in oktober prima kan! Mooie avond met vrienden, geen ingewikkeld restaurantbezoek, gewoon lekker thuis. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
Weer lekker koken vanavond….. - 21/09/2009 - Koken |
 |
 |
Druk weekend achter de rug, paarden, paarden, paarden en een beetje opruimen. |
 |
 |
 |
 |
 |
Zaterdag niet top gegeten bij een hoofdstedelijke hippe aziaat, wel ongelooflijk gezellig, wat ook wat waard is. Zondag het vertrouwde staartstukje in de pan, met gebakken bloemkool met ras-el-hanout, tomaten met haricots verts salade en gewone kropsla. Ik houd Monti prima vol, hoewel ik wel al een week op een plafonnetje zit, deze week maar iets strenger. De week begint meteen goed, vanavond koken met Alain voor vriend Ron die zoals eerder gezegd een tijdje en famille naar Australië vertrekt. Gilles zorgt voor wat te drinken, en Alain belt me net dat het toch allemaal niet zo simpel wordt als hij dacht (sjuliuus, wij doen gewon een groot côtes de buf met un bak salade en puree, supèèèr…..) dus dat wordt weer lachen vanmiddag in de keuken. Morgen een receptje, tongfilet met garnalen, mosselen en vongole…… |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
Lekker koken vanavond - 18/09/2009 - Koken |
 |
 |
Karel, onze trouwe magazijnchef, trouwt vandaag met zijn Marianne. Groot feest…., in de Kauwgomballenfabriek. Lekker eten met de familie, waarna een feestje voor de vrienden, wordt vast een mooie avond. Ondertussen is het alweer bijna weekend. Morgen een heerlijk stuk vlees van Max in de pan gooien, zondag op wedstrijd met Okky en maandag koken voor vriend Ron die een tijdje naar Down Under vertrekt. Oh ja, je hebt dat receptje nog tegoed van dat sausje bij de ballen…. |
 |
 |
 |
 |
 |
Hangop met komkommer en munt (tzatziki) 300 ml magere Griekse yoghurt 1 komkommer (biologisch want meer smaak) 2 takjes munt, alleen de blaadjes fijngehakt 1/2 teen knoflook, geperst 1 theel. agavesiroop 1/2 theel. komijnzaad, uit de vijzel 5 takjes citroentijm, gerist zout en peper Laat de yoghurt een uurtje uithangen in een zeef bekleed met stuk kaasdoek en rasp ondertussen de komkommer (zonder de zaden). Meng de hangop met komkommerrasp, munt, knoflook, agavesiroop en komijnzaad en laat hem een uur intrekken. Breng op smaak met citroentijm, zout en peper. |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
Kookboek van het jaar - 16/09/2009 - Spullen |
 |
 |
In november vindt alweer de 3de Kookboek van het jaar plaats, spectaculair evenement in de Kauwgomballenfabriek voor auteurs, uitgevers en pers. Ik vertel er later meer over, als er ook meer bekend is over het programma, maar eerst hadden we gisteren de selectie van de genomineerde boeken. Ik heb jaren zitten wachten tot ik in de jury mocht zitten en eindelijk was het dan zover. Aangezien ik dit jaar niet met een nieuw boek uitkom ben ik volledig onpartijdig. Dat zijn mijn mede-jurygenoten ook; Martine Hoogschagen (kookboekenfanaat en chef in haar eigen B&B in Frankrijk), Annelieke Klielen (kookboekenafdeling Selexyz/Donner in Rotterdam), Peter Hermeling (zat bij de tandarts, werd waargenomen door Sarah van de Smaakparade) en Felix Wilbrink (culinair journalist van de Telegraaf). Een mooi stel bij elkaar, en op dinsdag dus aan de thee in het Eksternest, één van de ruimtes van stadslandgoed De Kemphaan in Almere. Laverend tussen de tenten, hier is vanaf morgen de Smaakparade, vinden we onze weg naar een stapel van 95 kookboeken, onderverdeeld in de categoriën Nederlands, Vertaald, Chefs en Initiatief. Uit elke categorie moeten we er 3 kiezen door er een Post-it’je op te plakken, de boeken met de meeste briefjes gaan door, bij een ex aequo moeten we praten. Best nog een werk en we zijn ook allemaal uren aan het kijken, bladeren, schuiven, liggen alle boeken wel in de goede categorie, “hey, da’s toch een chef, wat doet hij dan bij de vertalingen”. Op een gegeven ment zijn we er uit en begint het elimineren. Wat uiteindelijk over blijft lees je vrijdag op www.kookboekvanhetjaar.nl, is nog een beetje geheim, maar op mijn lijstje stonden Lute, Cor Hospes, Abracadabra, moleculair koken, passie voor koken, Ramon Beuk, gezond eten rond chemotherapie en Arabia (prachtig!). Dit is dus niet de definitieve keuze, maar een aantal zie je terug. Oh ja, natuurlijk, 24 uur El Bulli had ook veel “geeltjes” . |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
PUUR, the day after….. - 14/09/2009 - Koken |
 |
 |
Heerlijke dag, kan niet anders zeggen. Vroeg uit de veren, vriendin Janine uit het echtelijk bed getrokken en om 9.45 sharp in het pittoreske Doorn. Het wordt een drukke dag, de zon staat hoog aan de hemel, als het zachtjes begint te regenen. De dames van de grafologie ruilen hun buitenlocatie in voor ons tentje, de mevrouw van de prachtige keuken kijkt het allemaal aan, en de meneer achter de Aga (ik) kookt rustig door. 6 gerechtjes uit mijn LIGHT boek; gehaktballetjes met aubergine en feta, Thai beef salad, garnalen in spicy kokossoep, viskoekjes met spicy korianderdip, lamskebabs met muntyoghurt en curry van aubergines. Vandaag het eerste recept. Had ik trouwens verteld dat ik de boel ga updaten vanaf 1 oktober, met een heus receptenregister. Blijf me volgen…… |
 |
 |
 |
 |
 |
gehaktballetjes met aubergine en feta 6 personen 300 gram aubergine, in kleine blokjes 1 eetl. olijfolie 300 gram gehakt, zo mager mogelijk 5 takjes bladpeterselie, alleen de blaadjes fijngehakt 1 teen knoflook, geperst 5 takjes munt, alleen de blaadjes fijngehakt 150 gram magere feta, gekruimeld 1 ei 1 citroen, alleen het rasp zout en peper Rooster de aubergineblokjes minimaal 10 minuten in een op 180°C voorverwarmde oven tot ze goed gaar zijn. Laat ze iets afkoelen en meng ze met gehakt, peterselie, knoflook, munt, feta, ei en citroenrasp en breng op smaak met zout en peper. Maak balletjes van het mengsel en bak ze zachtjes gaar in een koekenpan met een antiaanbaklaag. Serveer ze direct, of warm ze later even op in de koekenpan of de oven. (er hoort nog een sausje bij, komt morgen....)
|
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
2 sterren schoenen….. - 11/09/2009 - Reizen |
 |
 |
We zitten net lekker in de lounge aan de Botani en ons oog valt op de buurman. Man alleen, laptopje op schoot, en even later komt chef Joan Roca bij hem zitten. We zitten echt midden in het gesprek of dit nu echt 2 sterren is, of dat ze er eigenlijk 3 verdienen, waar ik absoluut van overtuigd ben, als de buurman een sporttas begint uit te pakken en allemaal verschillende schoenen op de rand van de bank zet. Er wordt nog wat gepraat, wat bekeken, als de chef zijn plaats afstaat aan een mevrouw uit de bediening. Zelfde ritueel en we begrijpen uit het passen, meten, voelen en trekken dat het hier een vertegenwoordiger in werkschoenen betreft die zijn waren aan het aanprijzen is. Wij nemen nog een glaasje, er komt weer een ander, en, nog even voor de setting, dit gebeurt nog geen 2 meter van ons vandaan terwijl er nog 3 andere gezelschappen in de lounge zitten. |
 |
 |
 |
 |
 |
Als op een gegeven ment de vertegenwoordiger naar de plee gaat ziet Ferry zijn kans schoon en zet hij één van zijn eigen schoenen tussen de andere (keurige gympen). Videocamera in de aanslag, ondertussen zijn alle andere gezelschappen op de hoogte, en het korte wachten begint. Binnen 3 minuten is de man terug en begint hij zijn schoenen weer in de tas te stoppen, de meeting is klaarblijkelijk over, de deal is gedaan. Bij het 3de stel schoenen, hij doet het een beetje gedachteloos en zonder te kijken, voelt hij kennelijk dat het leer anders is en ziet hij dat hij een volkomen vreemde schoen in zijn hand heeft. De hele zaal barst in lachen uit, en hij is de boer met kiespijn. Hilarisch, en binnenkort op youtube…. |
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
Ik ben weer op dieet…..! - 10/09/2009 - Mensen |
 |
 |
Voordat we aan het verhaal van de schoenen beginnen, te hilarisch, eerst even dit. Ik ben weer op dieet…..! Ik weet, het slaat in als een bom, ik geloof het zelf ook nog maar half, maar het is echt waar. En wat nog mooier is, ik ben al 8 kilo kwijt!! Ik ben nu 3 weken bezig en het gaat als een trein. Hoewel ik het zelf nog niet echt zie gaat de broek al een gaatje strakker, en voel ik me een stuk beter. Gewoon de ouderwetse Monti, geen eiwitten en vetten mengen met de koolhydraten en beslist geen suiker. ’s Avonds gewoon een glaasje wijn en in een heel jolige bui zelfs nog een flintertje kaas rond 10-en. Ik heb niet echt haast, howel ik de eerste 20 er wel graag met kerst af heb, maar je weet hoe het gaat, de eerste kilo’s gaan het snelst, de laatste duren maanden. Ondertussen train ik ook weer een beetje met vriend Leo, en ben ik over de scootercrash heen, dus het lichaam gaat de goede kant weer op. Morgen de schoenen….. |
 |
 |
Reageer > | (1 reactie) |
 |
 |
 |
Can Roca, deel 2 - 09/09/2009 - Restaurants |
 |
 |
We zitten nog steeds te genieten, alles is top, smaken, de borden, het gezelschap (ik ben met Ferry en Robert L.), de wijnen, het tempo maar vooral de meer dan aardige service. Eerder huizelijk dan formeel, gewoon aardige enthousiaste mensen. Door met gegrilde tongfilet met mediterrane smaken. De tong ligt verticaal op een bord en wordt aan de kant begeleid door 5 verschillende coulis; venkel, bergamot, sinaasappel, pijnboompitten en olijven. Van iedere coulis ligt weer een accentje op de filet, nadeel is alleen van deze manier van eten dat de vis tegen de tijd dat je aan de laatste hap bent, vrijwel koud is. |
 |
 |
 |
 |
 |
Dat is niet het geval bij de “escudella de bacalao”, een lokale soep van stokvis met groente, met tripe van stokvis en een terrine van stokvis en witte kool. Dit is meteen het laatste visgerecht, we gaan over naar het vlees, lamsfilet met pan con tomate. Van de 3 stukjes lam blijken er 2 vermomde stukjes brood te zijn, met stukjes lamsvel erop geplakt, maar de broodsaus en de groene tomaat maken alles goed. 2de pièce is gans à la royale, gegaard in rode wijn en bloed, met wat foie gras en compôte van perzik. Hartstikke klassiek zou je zeggen, maar hier gestoken in een hip jasje, maar met een onvergetelijke smaak. Ik zeg maar weer eens: “wow”…. Ondertussen is de Nun aan zijn einde, mijn tafelgenoten zijn nogal dorstig, en gaan we over naar de Coma Blanca van Mas d’en Gil uit Priorat (E, 2006), een oude vriend uit San Sebastian. We zijn eigenlijk nog helemaal niet klaar voor de toetjes van Jordi, dus komt de maître met een stukje op lage temperatuur gegaard speenvarken, met een waanzinnig korstje, sinaasappel, kruidnagel en garnituur bestaande uit gare witte ui en watermeloen. Nu dan Jordi, de jongste van de 3 broers, die begint met gecarameliseerde aubergine met rook van de grill, wat aardig maar niet spectaculair is. De aubergine ligt op een met plasticfolie bespannen kommetje waar een klein gaatje in zit waar de rook uit kringelt, wat nog een heel gedoe is, uit angst dat het plastic scheurt worden er namelijk 2 lepels en geen vork bij geserveert. 2de dessertamuse is komkommerijs, meloensorbet, papardelle van komkommer, komkommerolie met munt en gecarameliseerde druppels van vloeibare Chartreuse. Top! En dan gaat het gelukkig fout….. Jordi is de man van de tot toetjes getransformeerde parfum’s. Na zijn Eternity van Calvin Klein (zie 23-4-2009) is het dit jaar Trésor van Lancôme en als we zien dat dat niet in het menu zit wisselen we het direct om. Helaas, of gelukkig, is dat niet doorgekomen in de keuken en krijgen we eerst een gecarameliseerde abrikoos, althans dat lijkt zo, maar het is een ballonetje van bevroren caramel waarin een crème van abrikoos en vanille. Wederom helemaal top, maar niet wat wilden dus dat wordt alsnog gemaakt. Denk aan ijs van abrikoos, warme crème van perzik, compôte van perzik en vanille, maar denk vooral niet aan Trésor van Lancôme…… Het is een prima toetje, maar oh wat missen we Eternity, ik denk zo maar het lekkerste toetje wat ik ooit heb gegeten. Verrassing….. er komt als afsluiter een macaron van …… Eternity, waaaanzinnig!! We gaan antichambreren in de lounge, sigaartje, glaasje Botani moscatel seco van Jorge Ordoñez (E, 2008) en overwegen de aanschaf van meerdere paren schoenen…… Morgen meer! Alle foto's van het menu staan op Facebook, alleen moet je dan wel even "vriend" worden....! |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
 |
El Celler de Can Roca - 06/09/2009 - Restaurants |
 |
 |
Uit de oude doos, maar deze topper had je nog tegoed.... Vandaag rijden we direct naar het nieuwe gebouw in plaats van de vorige keer dat we bij de dorpskroeg (van hun moeder) hebben moeten vragen waar de broertjes Rocca zijn gebleven. De ontvangst is hartelijk en de cava valt goed. De eerste amuses zijn meteen top, kroepoekjes van de graten van ansjovis, iets te zoete kletskopjes van sesam, en de mooiste, een bevroren balletje in de vorm van een kers met de smaak van kers en Campari. Wow! (dat wow gebeurt later nog wel een paar keer…). |
 |
 |
 |
 |
 |
Eenmaal aan tafel gezeten valt het toch altijd weer op, overal in Spanje, hoe lang je moet wachten tot je eindelijk wat te drinken krijgt. Misschien zijn we wat gepreoccupeerd door al die fanastische wijnen die hier op de kaart staan, we willen zo snel mogelijk beginnen, maar feit is dat het toch nog 4 amuses moet duren voordat we starten met de As Sortes, Val do Bilbe (E, Valdeorras, 2006). Een “natte” salade van tomaat, meer een soort soepje, stukjes scheermes met crème van Parmezaan en pesto, een soort chocoladebonbon wat mousse van duif met pijnboompitten, een geconfijt vruchtje (in het hart) en Bristol Cream blijkt te zijn, en gecarameliseerde olijven, zoet en kroky van buiten, zout en een bite van binnen. We gaan voor het grote menu, what else…, dat start met een koude kersensoep met wat stukjes gerookte paling en gemberijs. Een typisch gerecht wat je gecombineerd moet eten, dus alle ingrediënten op ieder lepeltje, daar de soep anders veel te zoet is. Dit komen we een paar keer tegen in het menu, maar dat zal wel omdat één van de broertjes Roca patissier is. Volgende gerecht zijn 2 mosselen in een velouté van venkel met 2 “stenen” van gedestilleerde grond met inktvisinkt, en schuim van zeewater. Prachtig gerecht, maar ondanks dat de Roca’s ooit begonnen zijn met destilleren smaken de “stenen” naar niks. Overigens heb ik het hier bewust over 2 mosselen, om aan te geven dat zo’n menu bestaat uit een behoorlijk aantal gangen, maar in minuscule hoeveelheden. Door met de charcoalgrilled gamba uit Palamós met reductie en essence van de gamba en velouté van de kop. Perfecte cuisson, ongetwijfeld uit zijn “eigen” Roner (warmwaterbak met constante temperatuur en bewegend water, uitgevonden door Joan ROca en Narcis CaNER). Laatste gang voor vandaag, althans op je scherm, is een omelet, althans daar lijkt het op, dat gevuld is met een crème met haringeitjes en en beetje dille. Het ziet er echt uit als een omeletje, maar als je hem eenmaal hebt doorgesneden blijkt dat dat niet zo is. Ondertussen zijn we door naar een volgende wijn, Nun vinya dels Taus uit Penedès (E, 2005, unfiltered) die ook duidelijk laat blijken dat er van ei geen sprake kan zijn (wijn en ei zijn niet echt vrienden..). |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Reageer > | (0 reacties) |
 |
 |
|