was niet mijn jaar, laten we het daar maar op houden. Morgen komt er een gezellige kerstwens voor alle lieve vrienden en vriendinnen die me in dat jaar geholpen hebben, life of van een afstand, lichamelijk of geestelijk, door me te bellen, er te zijn of gewoon af en toe die blik van verstandhouding mijn kant op te gooien. Vandaag komt de lijst van de minder leuke mensen, de mensen die me hebben tegen gewerkt, kwaad over me spreken of me publiekelijk proberen neer te sabelen. Een lange lijst dus, want de roddel en achterklap tiert welig in ons land, ga maar vast zitten…….

Natuurlijk komt er geen lijst van deze mensen, te makkelijk, daar sta ik echt boven, ze doen allemaal maar. Ook deze mensen, en ik meen het, wens ik het allerbeste voor het nieuwe jaar. Na regen komt zonneschijn, i’ll be back!!

We gingen een tijd skiën met de Citers en de Ophoffen, maar zoals dat gaat, de wegen scheiden (letterlijk en figuurlijk). Toch missen we elkaar regelmatig en vooral de oudejaarsavond in Pralo, dus die hebben we gisteren nagespeeld in Bussum. 

Een paar jaar geleden ben ik met Dennis een weekend naar Frankrijk gemaakt “pour tuer le cochon”. Volgens oud gebruik snijd je een varken de strot door en maak je charcuterie van alle onderdelen. In ons geval was het beest al dood en hebben we vrolijk een heel weekend lang de lekkerste hammen, worsten, melza (vlees, vet, brood en ei), en wat dies meer zij, gemaakt. Wat schertst mijn verbazing, bij brasserie Paardenburg doen ze hetzelfde. Chef Joris vindt het belangrijk dat zijn crew alle fases van koken doorloopt, dus ook de pre-productie, en zo vindt je daar in de kelder nu de lekkerste hammen en worsten. In de keuken staat een professionele stopmachine (om worsten te maken) en de koelingen boven de pas puilen uit van het lekkers.

Zalig kerstfeest om mee te beginnen!!

In deze tijden wordt er natuurlijk alleen maar gewerkt. Horeca, detailhandel, iedereen probeert nog de laatste euro’s binnen te harken, we moeten allemaal maar zien wat het wordt in het nieuwe jaar. Ondanks de drukte hebben we elkaar (de G6, Vis, Bosch, Lute, Eau/Elkaar en Julius, Poel was te druk) afgelopen dinsdag even gevonden om bij te praten en heerlijk bij Eau de Vie te lunchen.

Ik heb een vriend in Vietnam (ik heb er meerdere, één komt er vanavond eten), en hij heet Martijn. Martijn is food & beverage manager van het Intercontinental hotel in Saigon, je weet wel, waar ik laatst met Alain heb gekookt. Martijn draagt onze  weeskinderen een warm hart toe en heeft ze afgelopen zondag alle 120 (!) op de lunch gehad. Uitgebreid buffet in de Ballroom, spelletjes, zingen, kado’tjes, een waar kerstfeest. Een geweldig initiatief, dank je Martijn!!

...dus met de hazenrug vanavond in de hand toch maar even gebeld met de Vlaaienkoning, Nou, die moeten voor een deel uit Weert komen, anders gezegd, daar blijven ze, dus geen diner vanavond. Zeer logisch, overmachtgevalletje, dus ineens een regel- en organiseerdagje, ook prima! 

De mooiste foto, en ook het mooiste gerecht, was nog niet binnen toen ik de lunch bij Ron beschreef, bij deze dan; koningsvis (soort zeebaars) met radijs, komkommer, stukjes zure augurk, oesters, vongole en crème van wakamé, hierover een lobbige koude bouillon van pandanrijst.

Een van de aardige dingen van schrijven, koken en organiseren is dat je na een tijdje een netwerk krijgt van veelal vrienden die met hetzelfde bezig zijn. Iedereen probeert zichzelf verder te ontwikkelen, althans mijn vrienden wel, dus wordt ik wel eens gevraagd dat te komen proeven en mijn mening daarover te geven. Vaak samen met Alain, zo ook gisterenmiddag bij Ron in Ouderkerk. Uiteraard geef ik mijn mening alleen aan Ron en Menno, dus niet aan jullie, maar ik doe dit vaker bij hen en dat is niet omdat het allemaal niet te eten is, het moet wel leuk blijven. Gisteren dus een super-lunch (f..k, ik zou geen mening geven…), die als vanouds begon met de garnaaltjes die vroeger in het puntzakje zaten en nu uit een soort corne d’abondance in de vorm van een schepnet naar je toe komen. Hiernaast het heerlijke knabbelbrood, sinds kort voor iedereen een stengel, belegd met lardo di Collonato, waarbij wat beurre noisette met kaantjes. Tijdens een glaasje huiswijn (geen idee) komen er nog wat amuses waar je alleen al door de kleurschakering direct vrolijk wordt, te weten mango met chili en rettich, “caprese” van tomaat in de vorm van een marshmellow, macaron met inktvisinkt, crème van karnemelk en kardemom, en zoetzure komkommer met crème fraiçhe, bieslook en gember.

… is altijd hectisch. Niet uit eten, weinig lekker koken, alleen maar werken zodat er dus niet echt inspiratie is om de boel hier bij te houden. Vanaf morgen daarentegen weer wel, proefeten van de nieuwe kaart bij Ron Blaauw, altijd leuk, en zaterdag de officiële laatste avond in Het Bosch! Het Bosch gaat dicht, wordt gesloopt en op dezelfde plek zal een hele nieuwe (beeldschone) zaak verrijzen. Gaat in een paar maanden gebeuren, ergens in april moet het alweer open. Zaterdag dus de officiële laatste avond waarin Ferry afscheid gaat nemen van zijn zaak en vooral van alle leuke spulletjes. Veiling, tombola, verloting, ik weet niet wat hij van plan is maar het wordt een wild feest. Max gaat ook mee, beetje klussen, terwijl Okky het rijk alleen heeft en haar 14de verjaardag viert met 8 paardenvriendinnen. Zondag redelijk rustig, maandag koken voor de grootste vlaaienbakker van Nederland, en woensdag voor de leukste projectontwikkelaars. Kerstavond in Domburg, 28 man aan tafel en lekker koken en dan is het Kerstmis…..!!

Het is ieder jaar hetzelfde, in de maanden november en december is er eigenlijk geen weekend meer. De ene dag gaat over naar de volgende, zo ook in het weekend. In cater-eet-geniet land maakt het niet uit of het week of weekend is, zo ook niet in mijn bioritme. Donderdag dus lieve Bea die met haar crew kwam koken in de Kauwgomballenfabriek, vrijdag 64 man zittend diner bij de lokale Rugbyclub, terwijl de kassa nog rinkelde bij de Rice showroomsale. Zaterdag weer de hele dag Rice en einde van de dag afbreken, waarna heerlijk met de benen omhoog bij lieve vrienden, die ook nog eens heerlijk gekookt hadden. Zondag weer vroeg uit de veren, busje met Rice spullen lossen en retour Amsterdam brengen, waarna mise en place maken voor het laatste 3 tenorendiner (zie in het archief), wat gisterenavond plaats vond. Lekker eten, heerlijke wijnen, gezellige mensen. Ondertussen is het dus weer gewoon maandag en zit vanavond de hele Rice club aan de keukentafel. 14 man ui 6 landen, salesmeeting bij Isabel. Morgen een dagje door het land, waarna weer een paar dagen in de keuken. Een mens hoeft zich in december niet te verevelen!!

Rice heeft ieder half jaar een vrijwel volledig nieuwe collectie wat een enorme wissel betekent in de showroom en op de stand in Utrecht. Omdat we geen museum hebben worden die één keer per jaar verkocht tijdens een showroomsale. De showroom staat alweer klaar voor het volgende seizoen dus doen we dat op en andere locatie; op “Oud Cruijsbergen” in Bussum. Heel makkelijk te vinden, Franse Kampweg 6, vlak naast de Hocras en de Gamma. Vrijdag 11 december (morgen dus) van 9 tot 6, en zaterdag van 10 tot 5. Kasten vol leuke kado’tjes, tassen, dekens, serviesgoed, kinderspul en wat dies meer zij, tegen groothandelsprijzen. Monsters dus, van alles enkele stuks dus, maar wel ontzettend veel. Cash en PIN!

Dit wordt het zoveelste verhaaltje over Limoux, je wordt er gek van, maar ja, het is dan ook zo leuk. Wie er voor het eerst over leest, tik even Limoux in in de rechter kantlijn en er floeppen 15 verhaaltjes op je scherm…

Ik heb op de jaarlijkse Toques & Clocher-veiling afgelopen maart een aantal vaten gekocht die ik verdeel onder vrienden (niet kado…, ze betalen de kostprijs, accijns en BTW). De grotere bestellingen gaan rechtstreeks, vanaf 150 flessen naar de eindafnemer, de kleinere komen bij mij binnen en de de vrienden komen die dan direct halen (dank je Daan, ze staan niet meer in de weg). Anyway, de op de veiling gekochte wijn is binnen. Dit is het beste wat Sieur d’Arques maakt, de top-cuvée chardonnay, ieder vat is van een aparte producent, en iedere producent stuurt zijn beste vat naar de veiling. De prijs is wat hoger dan bijvoorbeeld de blends van Autan, Océanique, Haute Vallée en Mediterranée, maar dan heb je ook wat. De eerste flessen staan dus al in de kelder, oogst 2008, dus maak snel vrienden met Eric, Rob, Martin, Astrid, Titia, Remco, Frans, Henri, Roger, Bart, Erik en René……

 Voor de liefhebber van al het goede uit de Sud-Ouest en Bordeaux heb ik nog 2 plaatsen op het laatste wijndiner van de 3 tenoren (Alain, Gilles et moi, kijk op mijn blog op 27-11 voor een volledige beschrijving van wijn en spijs), zondag a.s. om 18.30

Ik was 26 februari al een keer met Maarten bij Nevy, snelle lunch aan het water, maar nu gisteren weer terug om de nieuwe menukaart te proeven. Rob Kranenborg heeft ruimte gemaakt voor Alain, de nieuwe culinaire adviseur van Bert c.s., die zijn halve vriendenkring had uitgenodigd om te komen eten. Het diner is voor niets, de wijnen, besluiten we aan tafel, slaan we hoofdelijk om. Ferry, Edine, FMR, Ron, Wouter, Astrid, Pascal, Susanne, Berry en Hans, het is een jolige boel, gelukkig hebben we iemand die ons naar huis rijdt! We starten met een glaasje prosecco en een bouillabaise-shot waarna een salade van King krab met Hollandse garnalen onder een laagje komkommergelei, met roze peperyoghurt en schuim van saké.

1)   zet ui en wortel in een grote braadpan aan in olie en bak ze glazig.

2)   haal het vlees door de bloem, bestrooi met zout en peper en bak in een      koekepan even om en om in de boter.

3)   voeg toe aan de groente en blus af met bouillon en rode wijn

4)   breng tegen de kook aan, voeg laurier en tijm toe en laat minimaal 2 uur zacht pruttelen**. Het vocht moet wel wat inkoken dus bekijk of de deksel op de pan blijft of dat je wat meer wilt laten verdampen. Controleer de gaarheid en laat afkoelen.

À la minute

5)  verwarm de sudderlapjes rustig op het vuur en serveer met aardappelpuree       en rode kool.

 * veel mensen nemen sucade, ik zweer bij riblappen. Dat vet snijd ik wel weg na het stoven, maar ze worden minder taai en hebben meer smaak.

** de kunst van goede sudderlappen is geduld, dus 5 uur op een petroleumstel is nog mooier, the longer the better!