Eindelijk weer eens lekker eten, ik refereer aan de sportmaaltijd van gisteren, ook lekker maar toch anders, vergeet ik camera, telefoon, pen…… Ik zat gisteren met Eric in Ciel Bleu** om mijn trip naar Oostenrijk te bespreken en kom er dus achter dat ik niets bij me heb. Eigenlijk vind ik het niet zo erg, behalve voor jullie, want zo kan ik eens een keer heerlijk eten zonder me te hoeven concentreren op beeld en papier, maar me volledig op het eten čn de conversatie te storten. Geen minutieus gedetailleerd verslag dus, wel een waardeoordeel over de voortreffelijke amuses, de heerlijke oester, de prachtige coquille in 2 gangen, de waanzinnige rouget met escabeche van zeevruchten, de superieure kreeft, de meer dan lekkere Anjouduif met ganzenlever en morieljes, en de top-toetjes. De bediening is meer dan goed, buiten de gebruikelijke service worden we regelmatig van de ontwikkelingen van het voetbal op de hoogte gehouden, en de wedstrijd begint bij ons aan tafel met de Belondrade y Lurton (E, 2007) en wordt afgesloten, we praten immers de hele avond over Oostenrijk, met een Grüner Veltliner Smaragd van Knoll (AUT, 2005) die makkelijk over de Belondrade heenwalst. Topavond, mooi goal zie ik na thuiskomst, lekker en gezellig, wat wil je meer. Volgende keer wat uitgebreider, okay?