Een Lonja is een visafslag, ik kan het niet simpeler uitleggen. De verse vis komt aan de ene kant binnen, en gaat er na veiling aan de andere kant uit. De Lonja in Rosas is verboden terrein voor toeristen, maar na een telefoontje van vriend Guillermo mogen we op het balkon plaatsnemen. De tribune is bestemd voor de kopers, de vloer voor de sjouwers, en de lopende band voor de kratjes. Het werkt als volgt; de kratjes komen één voor één onder de camera die op het scorebord niet alleen een foto van de inhoud laten zien, maar ook een omschrijving, de hoeveelheid kilo’s en de naam van het verantwoordelijke schip. Op moment dat de foto in beeld is gaat de klok lopen, startend bij de hoogste prijs ooit en vervolgens aflopend. Degene die als eerste op de knop drukt heeft de kist, de kist gaat weer de band op en 5 meter verder poept een printer er een bonnetje op.