 |
La Reina, revisited - 22/07/2010 - Restaurants |
|
|
Na een krap jaar terug naar La Reina de Port-lligat in Mollet de Perelada (tik voor het vorige bezoek La Reina in de kantlijn) en wederom helemaal prima. De ontvangst is meer dan hartelijk, er zijn vanavond goddank meer dan 2 gasten, en we krijgen de eretafel bij de keuken. We starten met een cava’tje, gesuikerde pistacchio’s, kaaskoekjes met poeder van gedroogde tomaat en de bekende chips van yuca op stam met vinaigrette van honing. Rafael (ex-Ducasse, Vigato, Subiros, Adria, Neichl en Blanc) staat lekker in de keuken, terwijl broertje Xavi zijn benen uit het lijf rent in de bediening. We krijgen de als boter vermomde olie met 3 soorten zout en we gaan van start. Eerste gerechtje is een kraakverse langoustine gerold in Iberico met daarbij een soepje van calcot, soort jonge zoete uien, met wat kaviaar van mujol (lokale forel), waarna een crème glacée van meloen en munt, met kokkels, blokjes Iberico en siroop van munt. |
|
|
 |
|
|
De laatste maakt het gerecht net te zoet, maar de Perafrita picapoll van Martin Faixo (E, 2009) duwt dat weer aardig weg. Superlekkere wijn uit een minigebiedje waar we net langs zijn gevaren, tussen Cadaques en Cap de Creus. Het volgende gerecht, ravioli van kreeft met amandelolie, pijnboompitten en basilicum is helemaal top, tikkie hoog op smaak maar dat drukt de pret geenszins. We ruilen de coquille van het menu in, Giel is na Limoux nu ook coquille-moe, voor een suquet van espardenyas, een stevige vissoep op basis van aardappel met de beruchte zeekomkommer, wat amandelen en ajo y perajil (knoflook en peterselie). Tikkie boers maar wel lekker. We stappen over op, hoe kan het anders, een flesje Belondrade (..Y Lurton, E, 2006) die we nog net bij de zeebaars met gevulde macaroni’s met ratatouille en vinaigrette van olijven kunnen drinken, want het tempo ligt (lekker) hoog. Pièce is speenvarken met krokante korst, met zijn eigen jus en citroentijm, correct maar niets aan. We drinken er een geweldige cabernet sauvignon bij, Carlota van Oliver Conti (E, 2004) “reserva especial de Reina de Port-lligat”, waarna nog een sorbet van passievrucht en chocolade, en een ijsje van vanille en kokos, met een aardbeitje, een framboosje en een siroopje van munt met citronelle (hadden we niet al een keer een siroopje van munt…?). Als we hebben afgetikt en weg willen gaan krijgen we, typisch Spaans, nog een glaasje wijn, És Poma, een combinatie van garnatxa, mistella en lokaal gestookte calvados (E, Mollet de Perelada, 2009), gestookt door de buren! Lieve jongens, lekker eten, mooie avond. |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
Reageer > |
|
|
|
|
